Novel & Cerita Short Funny Quotes For Graduation

Gustong-gusto kong panoorin ang mga nadadaanang tanawin mula roon, maski hindi naman nagbago ang mga iyon sa loob ng four years ko sa college. Yes, I had made it to the final year. Who would have thought I’d make it this far? Palagi nilang sinasabi na mabubuntis ako bago ako maka-graduate ng college. But look at me now. In two months’ time, I’d be wearing my graduation gown. I smiled. Finally, nakuha ko na `yong spot na target ko. “Eat up your shits! Because I swear, I will graduate with flying colors!” sabi ko sa sarili habang nauupo. Para sa dalawa iyon at wala akong pakialam sa uupo sa tabi ko, as long as the sweet spot was mine.

"Pagbalik mo ha pasalubong ko. Hahaha" "Hindi pa nga naalis pasalubong agad. Ikaw talaga. Hahaha" Nagkatawanan na lang silang dalawa. Hanggang sa makararing sila sa bahay nila. Lumipas pa ang mga araw at dumating na ang araw ng graduation nila. "CONGRATULATION SA ATIN !!!" Sabay sabay na sabi nila Bella, Myca, Kate at Colleen at nagyakapan pa sila.

pagcocomfort nya sa dalaga, nagulat naman aya nang bigla netong itaas ang ulo nya. "Tama! may oras pa bago ang graduation" pagchecheer up ni Yuniña sa sarili "Promise! after graduation kakalimutan ko na sya" dagdag pa neto, kaya sinabayan nalang ni Astria eto at chineer cheer.

May mga tawa na medyo lasing na ang tono. Kanina pa sila nag-aaya sa group chat. Celebration daw. Finally, tapos na. Kahapon lang ang graduation nila. Graduate na siya. Graduate na sila kaya dapat masaya. Pero habang nakatingin siya sa mga kaklase niyang todo ang tawa, may kung anong kumikirot sa dibdib niya. Graduate na siya. Ibig sabihin ay wala na ang student excuse. Wala nang “kaya ko pa magtiis, nag-aaral pa lang naman ako.” Kailangan na niyang harapin ang totoong buhay.

Parang kami lang ang mga reyna ng araw na ‘to. Nakarating kami sa gymnasium at naghahanap ng upuan. Ang daming tao! Nakikita ko ang mga magulang ko na nakangiti sa akin. Ang saya nila! Naramdaman ko na ang luha ko na nagbabadyang tumulo. Nagsimula na ang graduation ceremony. Naka-upo kami sa mga upuan at naghihintay na matawag ang pangalan namin. Ang bilis ng oras! Parang kahapon lang, freshmen pa kami. Ngayon, graduate na kami!

Ngunit hindi na ito nakita ng aking ama dahil tumalikod na ito upang magtungo sa pinto. Bago ito tuluyang lumabas ay may mga kataga itong binitiwan na nakapagpangiti sa akin. “Congratulation on your graduation.”

He was also fooled by Dave’s harmless look that when he looked at Dave right now getting slightly irritated by him, the sight was quite novel for him. "I don’t really like them going to my graduation so it’s fine, Kuya. At least you’re going. Or not? Are you going to attend to my graduation?" Dumampot din siya ng bacon sa pinggan at kinain iyon. "Of course, I’m going. Ako ang magsasabit ng medals mo sa ’yo, ’di ba?" Dave suddenly laughed nervously and eyed him. Nagtaka naman siya sa ginawi nito. "What? Hindi ba ako?"

Higit na napakalayo nito kumpara sa ama niya—sa lalaking rason din kung bakit narito ito ngayon. Masayang celebration ang inabot namin pagkatapos naming makauwi galing graduation ceremony ko. Masayang celebration naman ang kanilang i-pinadiwang, pagkatapos nilang umuwi galing graduation ceremony. Kaya gano’n na lang kaatat ang mga kaibigan at ka-trabaho ni Celine ng malaman ng mga ito na graduation na niya. Hindi na makapagpigil ang mga ito at agad na nagyaya ng inuman para sa lahat.

Minsan tanong ng mama niya habang kumakain sila. "Okay naman po ako ma, kayo po kunusta po kayo dito?" Balik na tanong niya. "Naku okay na okay kami anak. Eto ngang si mama mo excuted na sa graduation mo. Nagpatahi na nga ito bg isusuot niya ehh," pabirong sabi ng papa niya. Muntikan na siyang mabukunan sa sinabi nito. Alam kasi niya na hindi siya makakadalo sa graduation.

Bumaling ako sa salamin na nasa harapan ko. Nandito kami ngayon sa room namin at isang oras na lang ay gaganapin na ang graduation ceremony. "Gaga ka, bakla! Sinabihan mo ba?" Tinaasan pa niya ako ng kilay. "Paano ko sasabihan eh nasa ibang bansa sila... At saka, 'di ka pa nasanay. Recognition ngang hindi rin sila umaattend," wika ko saka inayos ang pagkakatali ng aking buhok.