Short Funny Quotes For Graduation นิยาย & เรื่องราว

"Congratulations, batch Tanglaw! Binabati namin kayo!" Sabay-sabay na nagsiliparan ang mga itim na graduation hat sa himpapawid. Umingay ang paligid dahil sa masigabong palakpakan, sabay-sabay na kantahan at matininding iyakan. May mga magkakaibigang nagyayakapan sa paligid at ang iba naman ay nagtatawanan.

Nakakalungkot man dahil magkakahiwa-hiwalay na kami. Isa-isa kaming nag-marcha papasok sa hall kasama ng mga magulang namin. Nang matapos lahat sa pagma-marcha ay dumiretso na sa program. Halos hindi na kami nakikinig sa mga nagsasalita at nangyayari sa paligid dahil mas busy kami sa pagkukuwentuhan. Hindi pa man tapos ang graduation ay nami-miss na agad namin ang isa't isa. Nang dumako na sa pagbibigay ng award ay nakinig na kami dahil halos lahat kaming magkakaibigan ay mayroon. Masaya na ako na nakapagtapos ako at ang mga kaibigan ko. Nag-procceed kami sa pagbibigay ng diploma at pagsasalita ni Angel sa unahan. Hindi ko napigilang hindi umiyak. Mabuti na lang talaga ay water proof ang mak

At hindi nga ako nabigo dahil kitang-kita ko kung paano siya na surprise kanina. “Good morning Vice-Chancellor, members of the Faculty, to our parents and guardians, ladies and gentlemen, and most especially those graduating tonight, to whom I offer my sincerest congratulations. It is an honour and a great pleasure to have this opportunity to speak in front as your summa cum laude, to share this important occasion with you, as we all witnessing the most important day of our life to success; to enjoy seeing the pride on the faces of those collecting their degrees: that sense of accomplishment mixed with no small measure of relief too, I am sure. I know that feeling. And on behalf of my fellow

saad niya habang naka-pout. Napangiti na lang ako, Tsk. "Tsk, Ang kulit! Oo na!" sagot ko sa kanya at kita ko ang lapad ng ngiti niya, Ngiting tagumpay. Tsk." "Yey!" ***Graduation Party at the Luxurious Hotel and Resort*** QUINLEE'S POV "Whooaaaa! Cheers!" Halata at kita ko sa mukha ng mga tao dito ang saya at ang excitement sa mga mukha nila.

Hindi pa nakuntento si Mona ay pinisil niya pa ang magkabilang pisngi ko. "Baka naawa lang sakanya. Syempre, walang magulang e." Rinig kong bulungan ng mga kaklase namin. Nakita kong haharapin sana sila ni Ligaya kaya pinigilan ko siya at nilayo sa kanila. "Mga inggetera. Kala mo ang gaganda" puna ni Mona. "Huwag na natin patulan. This is our graduation day, huwag nating hayaang masira. Common, we should make this day memorable." Hayag ko at hinila sila.

Sanadali kaming huminto "Mabait ka, matalino at salutatorian pa!" "Pero parang wala lang sa kaniya, e." malungkot kong sabi. Sinong hindi malulungkot doon? Wala kang kasama sa araw ng graduation mo. Ayaw ko naman magalit kay tatay, 'yon ang turo ni nanay sa akin. Huwag na huwag kang magtatanim ng galit dahil pagdating ng panahon mababalot ng galit ang puso mo.

“It’s okay, babe... alam ko namang busy ka dahil problema mo ang buong bayan n’yo. Okay na ako na marinig ang boses mo...” “Ako din, babe...” sabi niyang parang kinikilig. “Na-miss agad kita.” “Ahm... nakalimutan kong sabihin sa’yo na malapit na pala akong mag-graduate. Imbitahan sana kita sa graduation ko kung hindi ka lang naman busy.” “Of course, I’ll be there, babe... masaya ako na makaka-graduate ka na.” “Hihihi... thank you...”

"Anong nangyari?" Umiling uling ang ulo niya sabaya sagot. "Wala lang.." Nang makita niyang naubos na nito ang kanyang pagkain. "Kung wala ka ng gustong gawin mamaya, mauuna na ako at babalik na lang ulit ako." saad ni Veronica. Nagtype ulit si Luke sa kanyang cellphone. "Next week na ang graduation ceremony, at wala pa akong nabibiling damit na susuotin ko. Pwede mo ba akong samahan?"

May nurse naman pero iba pa rin yung may kapamilyang tumitingin sa kanya. Dad never stop bugging me. Araw-araw itong nagpapadala ng message sa akin pero nung sinabi ko sa kanilang ga-graduate na ako wala akong narinig na reply sa kanila. I told them that I will finish with Latin honors since I will be graduating as cum laude pero sinagot lang ako ni Dad ng 'you can do better than that.'

Gustong-gusto kong panoorin ang mga nadadaanang tanawin mula roon, maski hindi naman nagbago ang mga iyon sa loob ng four years ko sa college. Yes, I had made it to the final year. Who would have thought I’d make it this far? Palagi nilang sinasabi na mabubuntis ako bago ako maka-graduate ng college. But look at me now. In two months’ time, I’d be wearing my graduation gown. I smiled. Finally, nakuha ko na `yong spot na target ko. “Eat up your shits! Because I swear, I will graduate with flying colors!” sabi ko sa sarili habang nauupo. Para sa dalawa iyon at wala akong pakialam sa uupo sa tabi ko, as long as the sweet spot was mine.