Short Hurt Quotes Novels & Stories

Huminga ng malalim si Vincent para magtimpi at pigilan ang nararamdaman nyang matinding galit para sa kaibigan. And he thinks, no one would truly understand him. For they only know life, and not how to care for it. "Tumahimik ka." He lets out short and fair warning habang dinuduro-duro ang kaibigan. But she only gave him a small and pitiful smile.

not yet. Pilit naman siyang nginitian ng ina. "How I wish I can, anak. Pero ito ang lagi mong tatandaan, I'm just here." sabay turo nito sa kanyang dibdib. "And one more thing, try to be happy again, anak. Because one thing I learned in my life is that— lifes is too short to spend it being unhappy. Go! Find that person that truly makes you happy. Nevermind those arrows they're gonna throw at you because—losing someone you truly love is more painful than thousands of strikes of arrows."

Sawang-sawa na siyang makipagdiskusiyon at makipagbangayan sa mga taong insecure na katulad nito. "I guess, it hurts," kunwari'y concern nitong turan. "Imagine, mag-iisang buwan na ring hindi bumabalik dito si Sir. Oh, how sad... Tuluyan ka na niya yatang nakalimutan," mapang-uyam na wika nito, then sarcastically grinned.

“I know you’re kind, but it’s not good to be kind all the time. Besides, I’m not a saint. I’m far from kind. If people hurt you, you hurt them back.” ---

Nakatingin lang ako sa sandata niyang nakatayo pa ito. "Ouch!" Saka ko lang naramdaman ang sakit at hapdi sa aking gitnang hita. "Ohh shit! Dumudugo ang mani ko!" natatarantang saad ko kay Quatro. "Seriously!? Mas unahin mo pa iyan kay'sa sa braso mo na natamaan ng bala!?" galit na saad niya sa akin. "Nilabasan ka na?" tanong ko rito.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Nanliit ang mata ko dahil sa sinabi niya. "Grabe naman yung walang tiwala saakin.Nakakahurt naman yon sobra!" Napahawak ako sa dibdib ko ng sabihin ko iyon na parang nagtatampo. "Nakakahurt? Wow ah? Alam mo pala ang words na "Nakakahurt" pero kanina di mo man lang naisip iyan na sobra mo na akong nahuhurt." Merong inis sa boses niya.Natawa ako dahil nakita ko naman at naramdaman kung nag-enjoy siya sa ginawa namin.

“Shit… sorry, namula ang likod mo. Does it hurt?” “Oo eh… ilang beses mo akong hinampas. Mabuti hanger lang. Paano kung baseball bat ’yon?” “Sorry na nga… ikaw naman ang may kasalanan. Tinakot mo ako. Tapos mag-isa lang ako dito. Sino ang hihingian ko ng tulong kundi ang sarili ko?” “Sorry ha… iniwan kita.” “I-it’s okay.” nahihiyang sabi niya

(Does anything hurt you? "Jeoneun amu sangcheodo an bad-assjiman gonghang-e moin paendeul ttaemun-e sangcheoleul bad-ass-eoyo." banggit ko sa manager ko tahimik naman na lumapit ang isa sa kasamahan namin na may dalang first aid kit in case magkaroon ng ganitong pangyayari. (Nothing hurts me but he has a wound from the fans who flocked to the airport.)

Never will be. Sa iba madali ang sabihing wag mo patawarin dahil malaki ang naging kasalanan nya sa’yo at ilang beses kang umiyak ng dahil sakanya. Pero bakit ganito, parang ang dali lang naman sakin at kung iisipin ay sinubukan ko naman talagang labanan ang pagiging mahina ko sakanya. Sigurado akong magagalit ang mga kaibigan ko sa naging desisyon ko pero pwede rin namang suportahan nila ako, ang tanong nga lang kung kaya rin ba nilang ulit tanggapin si Kurt. Siguro kaya naman nila kung sasabihin kong gusto ko na ulit maging totoong masaya at maramdaman na punong puno ng pag-ibig ang mundo, wag na tayo maging bitter. “If you have a chance to take the moment that you know will be memorable,