Short In Tagalog Novels & Stories

May caption na nakalagay at naka-tag pa. 'Visiting Colorado, USA. With Rafael dela Vega.' Ang pinsan niya siguro na madalas tumatawag sa kanya ang kasama niya sa sandaling iyon. Umabot na sa halos isang libo ang reacts at mahigit apat na daan ang comments. Nanginginig ang aking kamay sa pagbabasa ng mga komento. Kinakabahan ako sa maaaring makita na makasakit na naman sa aking damdamin pero hindi ko mapigilan ang sarili.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Paliwanag ng lalaking katamtaman lamang ang taas. Siguro nasa 5'2 ang taas nito. Ang buhok ay napakapal na kulay itim. Manipis ang kilay nito at maging pilik-mata. Ang kulay naman ng katawan ay kulay brown. Kung sa iba maitim, pero sa akin kulay brown naman ito. Parang tsokolate kumbaga. Suot nito ay sando na puti at simpleng maong shorts. Nakatsinelas lang siya. Sobrang simple talaga ng pamumuhay ng mga taga Bicolano. Kahit ganon man, napakabait at matulungin sa kapwa.

Umali slang siya sandal tapos ay nang bumalik siya, may ibinigay na siya sa aking singsing. Like, oh shit! Ang bilis! Napakabilis nang pangyayari. Hindi ko na nalaman ang mga sumunod. Kinasal kami. Medyo na-late pa si Kairos sa kasal namin. He was thirty minutes late. Nakatayo na nga ako sa altar para i-announce na hindi siya darating but he came and we got married.

Kung gaano kahaba, katigas, kataba, at piste may ugat. Totoo ba 'to?! S***a! Nakakatakot. At ang walanghiya, hinawakan pa ito at nagtaas-baba sa harapan ko. Siraulo! Dinampot ko ang maong short sa kama at binato sa mukha niya ngunit parang wala lang ito sa kanya habang sinalo.

Ngayon ko lang narinig ang katagang iyon, ah? Tumango naman ang babae habang nakatingin din sa akin. "Bakamlabaw. Short for baka, kambing, at kalabaw. Mukha ka kasing cross breed ng tatlong hayop na iyon." Aba't...! Sa inis ko ay napapikit na lang ako ng mariin. I also clenched my fist, carrying the hope that it would lessen the annoyance I am feeling due to this woman. Pero imbis na mabawasan ay nadagdagan lang lalo ang pagkaasar ko nang marinig ko ang malakas na pagtawa niya.

Mabilis siyang nakareply. Zach: DND? Natawa ako. Nakalimutan ko. Hindi pala ito mahilig sa mga abbreviation. Poor him, marami pa namang mga Gen Z words ang nauuso ngayon. Napag-iwanan na. Ako: Short for 'Do not disturb'. Kaliwa kanan ang pagreply ko sa kanila. Pagmasend na sa kaniya sa kaibigan ko naman. Minsan nga ay nalilito ako dahil sabay sila.

Puny*wa talaga. "Ahem, paki tagalog Mr. I dunno who you are medyo b*bita kasi tong a**o na to eh, baka este di lang baka, di ka talaga naiintindihan nyan" singit ni Singkit. Mga puny*wa talaga ang mga hinay*pak na a**o eh no. Pwede naman ibulong na lang sakin kung ano pinagsasabi nung tao, kailangan talaga ipahiya pa ako. Mga a**o talaga.

Nang masuot ko na ang damit ay lumapit siya. "Chris pala, Short for Christian," pagpapakilala niya sabay abot ng kamay. "Migs, short for Miguel." Sabi ko at nakipag-shake hands din sa kanya. "Nice name, bagay saiyo." Sabi niya sabay tango.