Short In Tagalog Novels & Stories

in short swimsuit is life pala kamo "flex lang ng body. teka baka nag reply na si kalix sa message ko. agad ko namang kinuha ang phone ko at tinignan kung nag reply na ito at laking ngiti ko naman ng makitang nag reply na ito sa message ko (kalix reply to your message) (Masaya kung makakasama mona ang step dad mo, mag iingat ka palage eunice.) "pagkatapos kung mabasa ang reply nito agad naman nakung umahon pero nung kukunin kona yung tuwalya ko. nakita ko itong kagat kagat ng isang aso papalayo.

sarkastiko kong tanong. "Shut up! Alam ko ang daan. And besides...dito raw ang shortcut." "Ah, shortcut. Sabi mo eh." Napakaputik na nang rubber shoes ko. Bakit ba kasi dito kami dumaan eh ang putik dito? May pa shortcut- shortcut pa kasing nalalaman. Kainis.

"Baka nakadepende sa haba ng short yung itatawag? Kasi pag hanggang tuhod, baka tokong? Tas pag sagad hanggang paa, pajama?" "Mali! Kapag naging mahaba na yung short, hindi na nga short ang tawag dun! May mahaba bang short? Isipin niyo nga!" sabi ni Julia. "Kahit maging mahaba 'yang short, short pa din ang tawag dyan kasi wala namang salitang long short tayong naririnig diba?" Ewan ko ba, mas lalo kong hindi naintindihan ang mga sinasabi nila. Jusmiyo, mas mahirap pa sila sa Calculus intindihin eh!

Napatingin naman ako kay Antimony na nakatutok sa gadget niya. Alam ko kung ano ginagawa niya. Nagtatranslate ng tagalog to English ‘yan. “Oroa dig inte! (Don’t worry!) I will translate that later, okej? (okay?) “ sabi ko na ikiningiti naman nila. “Tack, jag mar bra (Fine, Thank you)”

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

May caption na nakalagay at naka-tag pa. 'Visiting Colorado, USA. With Rafael dela Vega.' Ang pinsan niya siguro na madalas tumatawag sa kanya ang kasama niya sa sandaling iyon. Umabot na sa halos isang libo ang reacts at mahigit apat na daan ang comments. Nanginginig ang aking kamay sa pagbabasa ng mga komento. Kinakabahan ako sa maaaring makita na makasakit na naman sa aking damdamin pero hindi ko mapigilan ang sarili.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Paliwanag ng lalaking katamtaman lamang ang taas. Siguro nasa 5'2 ang taas nito. Ang buhok ay napakapal na kulay itim. Manipis ang kilay nito at maging pilik-mata. Ang kulay naman ng katawan ay kulay brown. Kung sa iba maitim, pero sa akin kulay brown naman ito. Parang tsokolate kumbaga. Suot nito ay sando na puti at simpleng maong shorts. Nakatsinelas lang siya. Sobrang simple talaga ng pamumuhay ng mga taga Bicolano. Kahit ganon man, napakabait at matulungin sa kapwa.

Umali slang siya sandal tapos ay nang bumalik siya, may ibinigay na siya sa aking singsing. Like, oh shit! Ang bilis! Napakabilis nang pangyayari. Hindi ko na nalaman ang mga sumunod. Kinasal kami. Medyo na-late pa si Kairos sa kasal namin. He was thirty minutes late. Nakatayo na nga ako sa altar para i-announce na hindi siya darating but he came and we got married.