Short Mental Health Quotes Novels & Stories

Muntik pa yata itong matawa lalo. "Distracting?" "Yes. Illegal levels of distracting." Tuluyan na itong natawa dahilan para mapasimangot ako lalo. Nakakainis kasi habang tumatawa ito, mas lalo itong gumagwapo. Ano bang klaseng injustice ito? Parang every second may panibagong dahilan para mahulog ako rito. At hindi iyon maganda para sa mental health ko. "You're unbelievable," natatawang sambit nito.

“Ayoko nga! Ang sakit-sakit matulog sa sofa!” “Sabihin mo lang sa aking gusto mo akong tabihan sa kama, hindi naman kita pagdadamutan,” nang-aasar na gawad niya. Napaawang ang labi ko’t napasinghap sa kaniya. “Sigurado ka bang isa lang ang sakit mo? Patignan kaya natin ang mental health mo? May psychiatrist ba rito? Nababàliw ka na!” Sa huli, sa kama niya na ako natutulog habang siya ay sa sahig dahil hindi naman siya kasiya sa sofa niyang mas maliit pa sa kaniya.

"Everything will be okay in the end. If it’s not okay, it’s not the end." – John Lennon I woke up feeling lethargic. It's like theres an empty hole inside my chest and I don't know how to deal with it. Just like before, after that tragedy happened. I felt the same emptiness, like the energy is drained out of my body and I was tasting my own poison, my own karma.

"Eh di ba ikaw yung utak ko, so ikaw yung short memory! Di ka nga nagpa-function sa lahat ng quizes and tests ko!" Shunga din tong utak ko, pati ako kinakalaban kung tanggalin ko nalang siguro to eh wala naman din 'tong laman. Bibilhin ko nalang utak ni Albert Einstein tapos ipatatapon ko tong walang laman kong utak!

Namamangha akong naki-pagsabayan sa palakpakan ng mga nanonood, bihira na lang kasi ang mga tao ngayon na magbibigay ng pansin at tulong sa mga taong may mental health problem, madalas kasi itong nadidis-regard at pinagkakamalan lang na maliit na problema, In fact, it is much more significant than cancer, because you can’t notice someone struggling alone while there’s a faint smile on their face. “Let’s give him a warm of applause, Mr. Ace Duke Remington!” masiglang saad ng announcer, sunod-sunod din ang pag-click ng mga camera nang masilayan nila ang seryosong mukha ni Duke, habang ang mga babae naman ay kulang na lang ang pagningning ng mata dahil sa nakikitang kagwapuhan,

Hindi ko pa din talaga mai-alis sa isip ko ang mga what if's ko. "Kaya naman, i-alis mo diyan sa mind mo ang mga negativity mo, nakakasira iyan ng mental health." Larisa joked. "Tama naman," Zy agreed. Natawa na lang ako sa kanilang dalawa they both always there for us to support.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Hindi ko siya tiningnan—pinagpatuloy ko lang ang pagsusulat, pilit na nagpapanggap na abala. “Miss Laurent, are you alright?” mahina niyang tanong, pero sapat para marinig ng mga nasa paligid. Nabigla ako. Ramdam ko agad ang mga tingin ng mga kaklase ko. “Yes, Sir. I’m fine po,” sagot ko, pilit na kalmado. Tumango siya, pero ramdam kong hindi siya kumbinsido. “If you need a break, just let me know. Mental health is important, especially these days.”

At ngayon nga ay demoted pa ito. Sa kabila ng lahat, hindi siya nito sinisisi. Isa siyang napaka-mahinahon na tao. Naramdaman ni Maureen na mali ang kanyang pagkakaintindi sa dito noon, at sinabi niya, “Dapat sana ay mas maingat ako noon.” “Kalilimutan na lang natin 'yan, tapos na ang lahat, huwag mo nang isipin, kung hindi, madali kang madidepress.”

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!