Short Prayer Before Work Novels & Stories

mahigpit niyang payo na tinanguan ko. "Oo, frenny. Salamat." "Oh, sige na. May trabaho pa ako, e. May i-se-send ako sa 'yong vitamins. Iyon ang iinumin mo bago ka papasok para maging energetic ka. Hindi ka aantukin do'n at hindi ka mabilis na makakaramdam ng pagod." "Sige, salamat." Hindi ko na siya narinig magsalita kaya ibinaba ko na ang telepono.

Kanina pa ito nakalabas nang opisina ko at malamang ay nasa headquarters na ito pero nanatili parin akong nakatanga sa pintuang nilabasan nya, pakiramdam Koy bigla akong nanghina, nawalang na nang gana mag trabaho matapos nang sagutan namin kanina ni Lance, kanina lang ay Ang tapang Kong sagot sagotin sya tapos ngayon ito Ang nararamdaman ko, my inner conscience already hitting me pero Mali nang kahit papano magtampo Rin ako? I take my lunch alone, I didn't let anyone enter my office, even Ale and my secretary. I just wanted to be alone. Natapos Ang buong maghapon ko na nasa mga files lang Ang buong fucos ko.Nang Oras na nang uwian ay agad na akong nagpalit nang damit, may Dala Naman akong e

Saglit ko munang hindi iisipin ang Lolo Edison ko, sana nga lang ay huwag muna siyang mandemonyo sa mga susunod na raw dahil kailangan kong magtrabaho. — I woke up early, my mind already buzzing for the day's events. I quickly got out of bed and headed to the bathroom, eager to freshen up and gather my thoughts. As I splashed cold water on my body, I mentally rehearsed the key points I wanted to convey during the press conference. I took a bath, did my skin care routine, brush my teeth, and put on the best clothes. I also pack up another extra clothes for the press conference after the event.

Hindi man makapaniwala ay tumayo na rin siya at inabot ang kamay nito. “Thank you, sir,” tugon niya at matamis na ngumiti. “And yes po, I can start right away,” dagdag niya at pilit na pinigilan ang pamumuo ng mga luha niya. Hindi niya alam kung anong nangyayari pero sobrang saya niya. Mamaya, pagkatapos ng trabaho ay dadaan talaga siya sa simbahan para magpasalamat. Sa wakas, dininig na rin ang matagal na niyang panalangin.

Napansin ko sa tatlo si Aisla ang pinaka energetic ngayon at sobrang saya. I pinched her nose softly. "Okay, lead the prayer anak." ngumiti 'to sa 'kin at tumango-tango. Pinikit nito ang mga mata. "In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit. Amen," "Thank you Papa God for letting me experience having breakfast with a complete family that I've been wishing for. Lord God, Heavenly Father, bless us and these Thy/Your gifts which we receive from Thy bountiful goodness. Through Jesus Christ our Lord. Amen." nakangiting sabi ni Aisla.

Hinawakan niya ang kamay ni Priah at pinakatitigan. "Gusto kong magpasalamat sa inyo ng marami, dahil hindi niyo ako iniwan. Darating ang araw na matutumbasan ko ang pagiging tapat ninyo sa akin bilang mga empleyado ko. Maswerte ako dahil ibinigay kayo ng Diyos sa akin." madamdaming pahayag ni Cryzel. Hindi tuloy niya maiwasang maluha dahil sa labis na kagalakan na nag-uumapaw sa kaniyang puso. Pinisil ni Priah ang kaniyang kamay.

excited na wika ko bago umupo. Akma na sana akong kukuha nang hampasin niya ang kamay ko. "Aray!" sinamaan ko siya ng tingin ngunit tinaasan niya lamang ako ng kilay. "Learn how to pray before you eat!" umupo na rin siya bago nagsimulang magsalita. "Thank you, God, for the food in front of us. Blessed those homeless people who's starving by now. Please take care of them, amen." nagmulat siya ng mata at tinitigan ako na natulala sa kaniya. "Pwede ka nang kumain."

Sakto naman na narinig na nila ang pag salita nang host nang gabing 'yon. "Good evening Ladies and Gentlemen. May I have your attention please. We are about to begin our Dinner Reception so please find a seat and make yourself comfortable." naririnig na nila mula sa labas. "Let us begin this celebration with a prayer. Let us all stand and bow down our heads and put ourselves in the loving presence of God. In the name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit, Amen.

"I'm sorry." "Apology accepted. Look, Safirah, I want you to be attentive to everything I say. I don't like employees being in deep thought during work hours especially when I'm giving instructions. I want all your full attention here. Leave behind all your thoughts outside work. Daydreaming is not allowed here. That's the first thing you need to know, understood?" Tumango siya. "Yes."

Mainit pa. Halatang bagong bili o sadyang iningatan upang hindi lumamig. Bigla niyang naalala ang mga umagang dati niyang kinabubuhayan. Mga panahong nagmamadali siyang pumasok sa trabaho habang halos wala pang tulog. Sa mga pagkakataong iyon ay magpapadala si Benedict ng mensahe. Don't forget breakfast. Drink more hot water.