Short Prayer Before Work Novels & Stories

“Good morning, dear Lord! I thank you for a new day full of good work to do. Yesterday has come and gone, along with any regrets, mistakes, or failures I may have experienced. Today is a good day to be thankful, and I thank you for our daily bread, Lord. Thank you for helping me today, for a new opportunity to love, to give, and to become the person you want me to be. I praise you today Lord for you are our Father. In Christ's name I pray. Amen.” Minulat ko ang aking mga mata at ngumiti.

“W-wala po sir, lalabas na po muna ako para kunin ang mga gamit ko.” Nagmamadali akong lumabas ng opisina niya. The moment na maisara ko ang pintuan ay sumandal muna ako roon saka nag sign of the cross. “Lord, gabayan mo po ako. Bigyan mo po ako ng lakas na huwag maging marupok.”

Wala nang gagamit doon, ipapamigay ko nalang kapag nagkaroon ako ng time o kaya umuwi ako sa amin. Pinagmasdan ko muna sila ng ilang minuto bago naisipang umalis. Magpapahinga pa ako at may trabaho pa ako bukas. Kakamustahin ko na rin si Kaizen kung ano nang lagay niya. DUMAAN ang maraming araw na nagpaulit ulit lang ginagawa ko. Magta-trabaho, jogging at magbigay ng kaunting tulong sa mga pulubi.

Nang malapit na siya sa harapan mas lalo pa siyang naiyak ng sobra. Hinawakan ko ang kan'yang kamay at dinala sa harap ng altar. "Good Morning everyone;" malugod na pagbati ng priest sa amin at sa lahat ng nasa loob ng simbahan.. "In the name of the father, and of the son and of the holy spirit." "Amen; "assembly responce. "Grace to you and peace from God our father and the Lord Jesus Christ." wika ng priest. "With your spirit." assembly response again.

"Amen!" "Baka lumagpas ka sa langit niyan," biro ko. Natatawa niya akong nilingon. "Kumain ka muna bago umalis." Naupo ako sa harap ng dining table, tahimik na nag-antanda at taimtim na nagdasal sa Panginoon. "Thank you, Father God, for this brand new day, a day to live my purpose, a day to know you more, love you more and to serve you better. Please take good care of my loved ones. Amen."

Upang malibang ako kahit sa kalagitnaan ng pangangamba, I tried to be busy by checking the emails on my phone ngunit hindi ko pa rin maiwasang mangialam sa kalagayan dito ngayon. Dahil sa hindi ako makafocus sa trabaho ko, napayuko na lamang ako, whispering any prayers for Aldrich na hindi ko ito gawain noon. Honestly, hindi ako mahilig magdasal ni hindi ako nagpupunta ng simbahan but I don't declare myself as an atheist or what. Alam kong may Diyos naman tayong nakatingin sa atin. Habang ako ay nakayuko at nagbubulong ng dasal, narinig ko ang pagbukas ng pintuan.

Ayaw ko na rin kasi dagdagan pa ang insecurities ko sa buhay lalo na sa tindig niya pa lang kanina ay mukhang mayaman at maganda siya. Pagkatapos ko ilapag ang gamit ko sa aking desk ay dumiretso na ako sa opisina. Bago kumatok ay huminga muna ako ng malalim upang ikalma ang sarili ko at maging propesyunal sa trabaho ko. “ Pasok,” rinig kong sigaw ni Aiden pagkatapos kong kumatok. “ Magandang umaga po, Sir Anderson.” Magalang kong pagbati sa kaniya saka yumuko.

Hindi ko nga kayang ibigay ‘yon sa aking sarili. “Tigilan na muna natin ang usapang ‘to, pwede ba? Ang dami nang nangyari ngayong araw. Dapat ay iwas na ako sa stress, sa problema, kasi simula na ng trabaho ko bukas, at ayokong magkamali sa unang araw ng aking trabaho.” Ngumiti naman siya. Agad na hinapit ang aking baywang. “Tara, tulog na tayo. Hatid kita sa trabaho bukas.”

Bakit ba kailangan kasi niyang pansinin pa iyon? "Bago ko tatapusin ang aking mensahe, gusto kong magpasalamat muna sa mga taong patuloy na naniniwala sa aking kakayahan. First and foremost, I would like to thank God for His never-ending grace, mercy, and provision during the toughest times of my life. I consider this as a blessing from Him. Being the new Chief Development Officer of The Partners I know that I needed His enlightenment most of the time.

"Sabihin mo kay Wena na sabihan 'yong mga tao na bilisan ang pagtratrabaho. Before lunch dapat tapos na or else malilintikan sila sa akin." Aligagang lumabas ang sekretarya ko. Naiwan ako't sumandal sa swivel chair ko. Sinubukan kong pakalmahin ang sarili ko. Uminom ako ng kape na dinala kanina ng sekretarya ko. Hinilot ko ng bahagya ang sentido ko dahil nakaramdam ako ng konting hilo. Napapikit pa ako sa kirot non.