روايات وقصص ضمن Short Quotes On Simple Life

Wala ng iba. The simplicity in this country helped her to sort out her feelings. The peace and tranquility from this place helped her to realize many things in life. Dito, nakita niya na hindi mo kailangan pagurin ang sarili sa pagtatrabaho at paghahanap ng pera dahil hindi doon umiikot ang mundo. Hindi sa pera nahahanap ang totoong saya at galak. Dito, nakita niya na sa simpleng bagay pwede na palang maging kuntento ang isang tao.

Bulong ng kaniyang isip. Nasa parking lot na siya nang tumigil siya sa paglalakad para lingunin muli ang hotel. Hindi niya namalayan na umaangat na pala ang sulok ng kaniyang labi para sa isang maliit na ngiti. Her definition of simple life is quite unique. Isip niya.

"Kasi unfair naman talaga. Dapat kung gusto nila ng matimtimang birhen, ganoon din sila. Kung 'di nila kaya, huwag din nilang asahang kaya nating mga girls. Life should be live in simple rules like that." "Ikaw na ang dakilang philosopher. Life is simple, tayong mga tao ang nagpapa kumplikado nito. Enough of your hinagpis thingy. Planuhin natin kung paano tayo makakatas sa bantay ko mamaya at kung anong drama ang sasabihin natin sa kapatid mo." I grinned like a Chesire cat. "I got it covered my friend." "Damn it. Iyang ngiti mong 'yan, I know hindi ko magugustuhan ang plano mo."

Pero sadyang kabaliktaran ang lahat. Mas gugustuhin ko pang maging simpleng tao na may simpleng buhay, ang importante ay makakakain lang ng higit sa tatlong beses sa isang araw. At higit sa lahat may pagmamahal sa bawat isa, that’s more than enough. Kuntento na ako sa ganoon. I don’t need material things. All I need is affection, attention and love. Kaya nga siguro na uso ang motto na “Life is so, unfair.” Kasi totoo naman.

Umiling ako. "Hangad ko lang na maging simple ang pamumuhay nila, malayo sa magulong buhay, disgrasya o mga kapahamakan, mas gugustuhin ko pa nga sakto lang kaysa marami ngang pera, mayaman galing naman lahat sa masama." Nagasungot ko pa lalo ang damit niya. Nagsusumamo ako sa kanya habang siya, nakatingin lang siya sa kin.

May mga nakatayo pang silong na gawa sa kahoy at trapal, may iba nagluluto na ng pagkain—amoy pa lang parang nakaka-comfort na, yung tipong hindi mo kailangang mag-hotel o mamahaling resort para maramdaman yung saya. Sometimes the most memorable things are not in fancy and luxury things but in a simple way like this and all natural. Even I grew up in a house full of fancy things, my parents still prefer to make bond with us in this way. Not out of country trips, not expensive vacations, but just simple gatherings—attending charity events, sharing gifts to children, and building animal foundations. Masaya sila doon, and somehow doon din namin natutunan kung paano maging grounded.

Everyone has a simple living but it's undeniably peaceful. Kaya pala mukhang napamahal na si Zenice dito. Mababait pa ang pamilyang kumupkop sakanya. Laging nakukwento sakin ni Zenice noon na gusto niya ng isang simpleng buhay. Wala siyang interes sa yaman ng pamilya nila. Sabi niya noon na kahit sandali ay gusto niyang maranasan ang buhay na malayo sa gulo at karangyaan.

I concluded our conversation. There are too many complicated things on this planet. Can't we just live simply, happy and healthy?! Tsk.

"Life is too short to wake up in the morning with regrets. So love the people who treat you right, forget about the ones who don't. And believe that everything happens for a reason. If you get a chance, take it. If it changes your life, let it. Nobody said it would be easy, just that it would be worth it."

Nang magsimula na kaming magpahinga, naupo kami sa gilid ng kama, nagkakuwentuhan pa tungkol sa mga pangarap namin sa buhay. “Alam mo,” sabi ko, “ngayon ko lang naisip na parang nakakatuwa rin ang mga simpleng bagay na ginagawa natin. Minsan, ang pinakamagandang bahagi ng buhay ay ang mga simpleng sandali.” Ngumiti siya, “Oo nga. Kahit na medyo magulo ang sitwasyon natin, natutunan kong mag-enjoy sa mga maliliit na bagay.”