Si Malakas At Si Maganda Drawing Novels & Stories

"Ganoon ba?" Napangiti ang biyuda nang may maalala. "Tamang-tama, may bago akong design na natapos kagabi. Maganda iyon, at tiyak kong babagay sayo. Sandali lang at kukunin ko." "Ate Sonia... May dala na nga akong design eh, nakuha ko ho ito doon sa mga sketch ninyo sa magazine." "Naku! Mga luma na iyon. Kung a-attend ka rin lang naman nang party, dapat ay bongga ka."

malakas kong sigaw. Paano niya nagawang halikan si Tamara? Paano niya ako nagawang halikan? Tamara is beautiful! She have the money! the boys! the friends! the everything! Kaya mas lalo akong naiinis. Naiinis ako kay Magen. Naiinis ako kasi ang dali-dali parin sa kaniya na saktan ako. Naiinis ako dahil parang may kahati na naman ako sa kaniya. Naiinis ako kasi mahal ko parin siya at nasasaktan na naman ako.

Sabi nmn niya na ikinagulat ko "p-po ma'am?" disbelief Kong sabi "Malinaw nmn siguro sayo na dito kana lang mahiga wag kang mahiya hindi nmn Kita aanuhin pshhh!" inis niyang Saad at pinikit Yung mga mata niya. Napangiti nmn ako at humiga na sa kama habang si Angel yung nasa gitna Namin. Nakitingin lang ako sakanya habang natutulog, dragon kung gising pero anghel nmn kung tulog

Malakas ang bugso ng malamig na simoy ng hanging dagat na nililipad ang kanyang mahabang buhok pati na rin ang laylayan ng kanyang maxi dress. Binuksan niya ang sketchpad at nagsimulang magguhit ng imahe sa isip.Nagtaka pa siya ng nasa kalagitnaan ng kanyang pagsketch ay napahinto siya dahil isang imahe pala ng lalakeng babaero ang naiguhit niya.

sagot ni Callyx nang hindi inaalis ang tingin sa papel. Umupo si Luna sa gilid ng kama. Lumapit ng kaunti para silipin ang artwork ng anak. Isang simpleng family portrait—may araw, bahay, ulap, puno. Pero ang pinaka-kapansin-pansin ay ang dalawang karakter lang na nakaguhit: isang babae at batang lalaki na magkahawak-kamay. "Ang galing mo talaga," ani Luna, pinilit gawing magaan ang tono. "Sino 'yan sa drawing?"

Bagamat mailalim ang pinadala nitong mensahe, nahulahan niya agad kung ano ang totoong intensyon sa likod nito. Matayog ang langit at malayang makakalipad ang mga ibon; malawak ang karagatan at malayang makakalangoy ang mga isda. Simula ngayon, hindi ka na nakagapos. Magiging payapa ka na—malaya mong mapapanood ang pagsikat at paglubog ng araw, pati ang mga ulap na paikot-ikot sa langit. Uminit ang pisngi niya at bumilis ang tibok ng tumataba niyang puso. Ni-reply-an niya ito. [May pangalan ba ang drawing mo?]

Malaki, malawak at maaliwalas. Bigla parang gusto kong maiyak. Nasa parehas na silid nga ako pero ibang tao na ang mga kasama ko ngayon. Hindi na si Ate Chichay, Milagring at Mariposa. Nadako ang tingin ko dun sa sulok kung saan pasimpleng nagsasabunutan at naghahampasan si Milagring at Mariposa noon. Matagal nang nangyari yun pero parang nakikita ko silang dalawa doon, parang naririnig ko ang boses nilang impit na nagtatawanan.

“Tama! Kahit malayo ka, nakakasuka na ‘yang kapangitan mo! Hindi lang ‘yun, malandi ka pa! Kung may award lang sa Best in Malandi and Best in Ugliness, hinakot mo na siguro! Haha!” Tingnan mo nga naman, nakamake-up lang, akala mo kung sino. Kung ang ganda ay nakabase sa kagandahang asal, baka ako na ang pinakamaganda sa lahat. “Ang kaartehan ay hindi naaayon sa ganda. Sa bagay, maaarte kayo kasi mukha naman kayong paa!” Binelatan ko sila saka sila’y tinalikuran. Rinig ko ang pagsinghal nila kaya nasa akin na naman ang panalo.

Iba ka talaga Kenji. "Pano kung sabihin kong mali. Hindi iyan yun, sabi namin maganda. Maganda ba yung nakita mo, sayo?" uminom si Megumi ng softdrinks saka pumangalumbaba't tumingin ng bored kay Kenji. "Hindi" tugon ni Kenji na bahagyang ikinangiti ng sarkastiko ni Megumi. "Wala namang maganda sa paningin ko eh"

It was perfect. “Five minutes lang, Kalix,” she said, still pretending she was mad. “May quiz pa ako bukas.” I nodded, but reached into my pocket and pulled out a small, wrinkled piece of paper. “Made you something.” She raised an eyebrow as she unfolded it. It was a badly drawn stick figure comic—me and her, wearing togas, throwing up our grad caps, and holding hands. Above it said: “Sabay tayo. Kahit tago. Basta tayo.”