Simoun Ibarra Novels & Stories

Hindi naman sa ganon,Isa kasi si Father Simeon sa mga nagpasimuno kung bakit mas napaunlad pa ang kumbento noon mapa hanggang sa ngayon. Maraming bata ang naging kaibigan ko isa na dito si Mona,bagong dating lamang siya kasing edad ko din ito,mabait si Mona kaya lang medyo madaldal siya,kahit tulog nagsasalita siyang mag isa.Siya ang pinaka malapit kong kaibigan sa kumbento,napaka sipag kasi niya sanay na sanay ito sa mga gawaing bahay kahit maliit lamang siya,morena ang kanyang balat at may mahabang buhok tulad ko,siya palagi ang kumakausap lang sa akin,yung ibang bata kasi ilag sila sa akin,hindi ko alam kung bakit maliban lamang kay Mona.

Nahirapan pa kami sa paikot-ikot paakyat lang sa tuktok kahit pa may kotse akong dala. "Hey, never thought I'd see the famous Hope Vauclain of Europe here in the Philippines." Napalingon ako sa isang lalaki na kulot ang buhok, "Caleb Simonne." Pakilala niya. Nangunot ang noo ko. Kilala ko siya, siya ang isa sa mga designer ng Simonne Clothings. "I'm sorry but I'm kind of busy now." "Oh, I'm sorry." Ngumiti siya pero tumango na lang ako. Itinaas niya ang champagne flute na hawak at uminom matapos yun ay lumakad na palayo.

Hanggang sa hindi niya na namalayan na unti-unti na siyang nawalan ng malay sa daan. Mabuti na lamang at isang concern netizen ang nakakita sa kaniya at nagawa siya nitong buhatin upang dalhin sa maliit na bahay nito. Siya si Simon, isang mambubukid doon sa kabundukan ng Eldefonso. Unang kita niya pa lamang sa dalaga ay nabighani na siya sa angking ganda nito, pero hindi siya nagpahalata dito dahil mas mahalaga sa kaniya ang kaligtasan nito.

Sa dami nila ay hindi mo na kayang bilangin, ang iba pa ay nasa ibang bansa dahil sa kanilang iba’t ibang mga misyon. “Ang balita ko ay nasa America naman ang isang drug lord dito sa Pilipinas. Siya ang pumigil sa transaction sana natin noong isang gabi. Nakuha nila ang mga binili nating kagamitan, ang mga malalakas na baril, magaganda ang kalidad ng mga baril na nakuha niya sa atin at pinatay din nila lahat ng crew ng barko na yun kasama ng mga kasamahan natin.” dagdag pa ni Simon, mas lalong kumuyom ang mga kamao ni Xavier dahil sa mga narinig. Walang sinoman ang pwedeng kumalaban sa kaniya dahil isang pagkakamali na siya ang pinili mong kalabanin lalong huwag mong kukunin ang mga pag-aari

Sinagot niya rin ito pagkaraan. “Sir! Malaking problema.” “What is it about, Gilbert?” “Inimbestigahan po namin ang owner ng Simon’s bar na si Simon Rivera. Napag-alaman po namin na ilang beses na po siyang inireklamo for sex assault, rape, money laundering, at pambubugbog.” “So? What do you want me to do?” bored niyang tanong habang hinihilot ang kaniyang sentido. “Sir, nakalimutan niyo po ba? Si Ms. Aguilar po, pumunta po siya doon sa bar para kumuha ng loan at—”

sagot ni nanay Sol ng magtanong siya rito ng hindi niya makita sa buong maghapon si Simon. Yes.. Opisina. Nagulat pa siya ng malaman iyon mula kay nanay Sol. Ang buong akala niya talaga ay isa lamang itong simpleng magsasaka o isang driver. Neither did she thought that he also have a decent job aside from being a farmer or a driver. Ayon kay nanay Sol, Simon is the agricultural head on Department of agriculture in their whole town na nasasakupan ng sampung munisipyo.

‘Ang batang ito ay talagang naghahamon! Nanginginig si Simon sa galit! Bilang isang matanda na galing sa Artemis Sect, lahat ay nirerespeto siya. Ang bata sa harap niya, gayunpaman ay bastos! Huminga nang malalim si Simon at sinabing, “Sige, payag ako sa gusto mo! Naiisip mo siguro talaga na magaling ka!”

Doon niya pala nakuha sa baul. “Trace.” Tumayo si Ibarra nang makita ako. Si Simoun ay wala roon at baka nasa mga pusa. “Ituloy mo lang ‘yan. Lahat ng pwede mo iuwi sa Ilya ay ibigay mo sa mga bata,” sabi ko. Wala na rin namang pakinabang pa ang mga laruan na iyon simula nang nabili, at matagal nang nakalagay sa bodega kaya mabuting mapunta na sa mga anak ni Ibarra. Si Simoun ay kakakasal pa lang nakaraang taon at wala pa namang anak kaya kay Ibarra na lang lahat.

Kahit mahigpit iyon ay hindi ako nakaramdam ng kauntin sakit sa pagkakahawak niya sa akin. "I won't do this kind of thing kung pinagtatakpan ko siya, Zey. I'm here to protect you. I can feel that she's moving too right now. Alam kong nakatunog ang babaeng iyon sa nalaman mo ngayon. Sa ngayon, maghintay na lang tayo. Simon is not only an investigator, he is also a police. Alam niya ang ginagawa niya at hayaan natin siyang gawin niya iyon."

sambit ko. “Huwag kang mahiya sa amin iho, lalo na kay Ma’am Veronica dahil mabait na tao ‘yon at isa pa mahilig talaga siyang tumulong sa ibang tao at nataon na ikaw ang nakatadhana na tulungan niya.” Ngumiti naman ako sa kanya. “Oo nga po eh, no’ng una ay nagtataka pa ako dahil hindi niya naman ako kilala tapos inalok niya ako ng tulong.”