Simula Ng Kwento の小説・ストーリー

—------------------------------------------------THEO—---------------------------------------------------------- Simula nung gabing tumawag ang aking ina ay patuloy na ito sa pangungulit sa akin. Kahit patuloy ko itong tanggihan ay tila wala itong pinapakinggan. “I told you already, I considered my mom died a long time ago already,” inis na wika ko sa ina na tumawag na naman habang nasa kumpanya ako.

Simula kasi ng nagka-sakit si Papa hindi na kami nakadalaw sa kanila. "Oh sige na, para sa ikatatahimik ng iyong buhay," nagsimula na akong mag-k'wento. "Ay siraulo pala talaga iyong babae, masiyadong obsessed sa manliligaw mo kaya pati ikaw sisiraan niya na para lang lubayan ka nung Linderio," singhal niya sa kalagitnaan ng k'wento ko.

I cant find the right word to answer my own question. "Would you be my leading lady in our very own story? Hindi man ikaw ang unang karakter na nakasama ko sa kuwentong 'to... Pangako, ikaw at ikaw lang ang babaeng nanaisin kong makasama sa bagong kabanata na bubuksan ko at isusulat natin iyong magandang wakas sa dulo."

May pagdududa sa tinig nito. "Making stories? Hindi ako gumagawa ng kwento. Kung sana lang ay nakikinig ka sa 'kin at naniwala, hindi tayo aabot sa ganito. Kung tutuusin nga wala ng saysay kung makikipagtulungan pa ako sayo dahil pinatay mo na ang lola ko! Kinuha mo na lahat sa 'kin. Wala ng dahilan para ipaglaban ko ang hustisya na para sa 'kin." Buong loob na sambit ko kaya umangat ang isang sulok ng labi nito at sarkastikong napailing.

pagsisimula n'ya pa ng kwento. "oh? normal namang ayawan ka n'ya kasi kakakilala n'ya lang naman sayo. Naano ba ego mo kasi finally someone doesn't want to be with you?" pang-aasar pa sakanya ng kaibigan kaya sinamaan n'ya ito ng tingin.

Sabi ni Dan. Nanatili kaming lahat na nakatingin kay Tata Dodong. Hinihintay na simulan niya ang kwento. "Ang mahabang kwento ay gagawin ko na lang na maikli." Pagsisimula nito. "Alam niyo ba, nung una, ang pangit ng simula namin? May mga bagay na gusto kong sabihin sa inyo pero alam kong hindi niyo kayang paniwalaan dahil pati ako nung una'y hindi rin makapaniwala. Nung nangyari nga sa akin yon, napasabi ako na 'Bakit ako pa?' pero sa huli, parang mas pinili ko na maging ganoon na lamang habambuhay."

Kaloka! Nagkibit-balikat siya. At nagsimulang buksan ang Microsoft Word. Mukhang hindi na naman siya makakapagsulat ngayon. “Seriously? Paano mo naisulat ang story kung wala kang experience? Diba, ganoon daw ‘yon? Dapat alam mo ang sinusulat mo. So—” “Nagtataka ka?” putol niya sa tanong ni Lloyd. “Siguro mataas lang ang imagination ko. Hindi naman basehan ang experience eh, para sa’kin imagination mo ang—”

sigaw ko sabay tayo habang bitbit ang mga gamit ko at nagsimulang maglakad palabas ng classroom Kabanas! Gagawa na nga lang ng kwento, yung hindi pa makatotohanan. Sana nagpaalam muna siya sakin na gusto niyang gumawa ng kwento-kwento, edi sana naging mentor niya 'ko at posibleng mapabilang pa siya sa mga magagaling na author dito sa pinas kapag nagkataon. Tsk "Hindi ka na virgin"

singit naman ni Raze na mukhang singit. "Anong kwento?" sabat naman ni Kuya Serge. "Childhood? Embarrassing moments? Fave moments? Lovelife? Etc. Basta kwento. Period." Napatahimik naman kaming lahat. Nag-iisip kung ano bang kwento ang ikukwento. Oh diba ang gulo. Parang kayo. "Tell us, kung paano kayo nagkakilala." Aux said to us. Napatango-tango na lamang kami. Good Idea. Pero limitado ang mga detalyeng ibabahagi.

Kwento ni Mikay. “Ito namang si Don Raphael imbes na pa galitan si Sir Kael, pinapaburan pa. Kay si Sir Gael pa galit na galit dahil sa pambubugbog na ginawa nito kay Sir Kael...” Dugong ni Pinang. “Sa tingin mo sino ang pinaka-kawawa?” Dagdag pa ni Diday. Natigilan si ako. Si Sir Gael na maraming tao ang binubuhay sa malawak nitong tubohan at sa isang iglap lang ay naging abo ang lahat. May karapatan siyang magalit.