Singsing Pari Mga Nobela at Kwento

tinapos ko kaagad sa pagsuot ng singsing ko sa daliri niya. Hanggang sa inayunsiyo na ng pari na. "You may now kiss the bride!" Dahan dahan niyang itinaas ang bello ko at inilapit ang mukha sa akin. Napapikit nalang ako.

Nang walang nagsalita sa likod naming mag-asawa nagsimula na ang pari. Tumayo ang magka-partner na abay namin at may nilalagay sa aming dalawa. Hanggang sa magsalita ang pari tumayo naman kaming dalawa ng asawa ko. "Mag-bigayan kayong dalawa ng vow sa isa't-isa," sabi sa amin ng pari. "I do!" sabay naming pagkaka-sabi sa pari. Pinalapit ang may hawak sa mga singsing binigay naman ito ng batang lalaki sa aming dalawa.

Pagpapalitan ng mga pangako hanggang sa palitan na kami ng singsing. Matapos ang palitan ng singsing ay inanunsyo na ng Pare na tapos na ang kasal namin. "Now, you may kiss your bride." ang huling kataga na binanggit ng pare para tuluyang selyuhan ang seremonya. Humarap na siya sa akin, umangat ang kamay niya, humawak sa panga ko saka siya unti unting yumuko para halikan ako. Napapikit na lang ako ng lumapat ang labi niya sa labi ko.

“Hindi ibig sabihin na magiging mabait ako.” “Mas gusto ko nga iyon,” sagot niya. “Hindi ibig sabihin na susunod ako sa’yo.” Ngumiti siya. “Iyon ang gusto kong makita.” Napailing ako at tumingin sa pari. “Oo.” Isang simpleng salita, pero parang malaki ang pinto na nagsara sa likod ko. Ngumiti ang pari. “Maaari na ninyong isuot ang singsing.”

Hindi kami magkasintahan! Tinawag ng Pari ang ring bearer na si Nevi na para bang hindi pa naiintindihan ang nangyayari bitbit ang dalawang singsing pero lumapit itong bakas ang saya sa mga mata. Hinalikàn ko ang noo niya’t nagpasalamat bago ito bumalik sa kaniyang puwesto. Dinasalan ng Pari ang mga singsing bago bumaling kay Navi.

"Pangako kong lagi kitang susuportahan. Pangako kong lagi kang makikinig. Pangako kong lagi tayong magiging masaya, at magkakasama sa lahat ng pagsubok na darating sa ating buhay." Nang matapos ang aming mga panunumpa, nagsimula nang maglakad ang pari patungo sa lamesa kung saan nakalagay ang mga singsing. Ang mga luha ng saya, ng pagmamahal, ng pangako. "Ngayon," sabi ng pari, "ang pagpapalitan ng mga singsing."

Sabay na kaming humarap sa pari at altar. NAPAKABILIS LANG. Parang kakalakad lang namin sa gitna ng altar, pero heto, tapos na agad ang seremonya. “Sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo. Amen. Dahil sa inyong malayang pagpapahayag ng inyong pagmamahalan, at sa harap ng Diyos at ng mga saksi, ipinapahayag ko na kayo ngayon ay mag-asawa na. Ang pinagsama ng Diyos ay huwag paghiwalayin ng sinuman. Chunsa, maaari mo nang halikan ang iyong asawa,” sabi ng pari.

Nang palitan nila ang mga singsing — simpleng singsing lamang na gawa sa matibay na pilak — muling nagsalita ang pari: “Ang mga singsing na ito ay walang mataas na halaga sa paningin ng kalakalan, ngunit may pinakamalaking halaga sa inyong buhay. Ito ay sagisag ng walang katapusang pagmamahal, ng pagkakaisa, at ng pangakong hindi matitinag ng panahon o anumang pagsubok.” Sa huling bahagi ng seremonya, inihayag ng pari:

sanjela said. Sanjela mhie, sa singsing na ito, ipinapangako kong palagi kang mamahalin, pahahalagahan, pararangalan at aliwin. Lagi akong magpapasalamat sa presensya mo sa buhay ko. Ibinibigay ko sa iyo ang singsing na ito bilang simbolo ng ating kasal, para sa ngayon at bukas, at sa lahat ng mga darating na araw. Isuot ito bilang tanda ng ating ipinangako at ginawa sa araw na ito.

I promise to love you with all my heart-not just as my husband, but as my best friend, and as the father of our children. Kasunod noon ay ang palitan ng singsing. Habang isinusukbit ni Zephyr ang singsing sa daliri ni Aria, mahigpit nitong hinawakan ang kanyang kamay, para bang pinagtitibay ang pangako. Ganoon din si Aria, nang isuot niya ang singsing kay Zephyr, dama nila pareho ang bigat at ganda ng sandaling iyon. At sa huli, matapos ang basbas ng pari, sabay na nag-angat ng tingin sina Aria at Zephyr.