Singular Of Women นิยาย & เรื่องราว

A WOMAN’S PAIN CHAPTER 1: “File the annulment.” Parang huminto ang mundo ko sa isang iglap. Hindi ako agad nakagalaw. Hindi ako agad nakapagsalita. Para bang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid—ang mahihinang usapan sa loob ng opisina, ang tik-tak ng orasan sa dingding, pati ang sarili kong paghinga.

relatiomship at tuluyang naghiwalay nagkabalikan rin naman silang dalawa. "Women rang ni duli, shi weile rang ni tiyan ni zufumu rang women tiyan di na zhong shenghuo. Erzǐ, women zai hanguo meiyou renhe guanxi, jishi ni yiwei women you. Women xiangxìn ni, youqi shi ni he ni er shi wan ban jian zhiyou zai yiqi, tamen feichang liaojie ni." wika naman ni eomma parehas kami natahimik ni daddy tumingin pa sa akin si eomma.

singhal niya saka ito nagmartsa patungo sa kwarto niya. That stupid woman. Kung gano'n lang kadali ang lahat, baka ngayon palang hiwalay na kami. ---

naguguluhang tanong ko. "According to my vocabulary, you are a woman if you have experience already the sexual intercourse." Naiwan na nakaawang sa ere ang mga labi ko. Anong klaseng vocabulary meron siya? Vocabulary ng lasing? "Are you serious?" hindi makapaniwalang tanong ko. "Hm. Don't go and play around with other boys just to be a woman. You are a lady... for now. Wait for me, I'll make you a woman... soon."

Hindi agad siya nakasagot. "I'm sorry, alam kong bago pa lang tayong magkakilalang dalawa. I just notice that you're still young to retire." Ngumiti siya na hindi man lamang umabot sa kanyang mga mata. The woman is too old already for her to be rude. Saka mukhang mabait naman ito lalo na noong iginaya siya nito papasok sa panandaliang tutuluyan niya.

Halatang alinlangan pa ito sa pagpapakilala sa kanya kaya naman pinilit niya na lamang na gawin tuwid ang kanyang mukha. Mabilis naman lumitaw ang malapad na ngisi ng babae. "Lucy, as in the Lucy," may kung anong bahid ng pang aasar ang salita ng nito habang pasimpleng tinatapik ang braso ng asawa. "Hi, I'm Vanessa, Jeff's wife," saad nito sabay abot ng kamay. Walang alinlangan naman niyang inabot iyon habang pilit na lamang itinatago sa isang ngiti ang pait na nadarama,