Sinigang By Marie Aubrey Mga Nobela at Kwento

"Chardon..... Nilaga 'yun, hindi sinigang." "W-what?!" Natigilan sa paghahalo si chardon at nabitiwan nito ang sandok. Biglang tumawa si Marigold, lalo na sa nakikitang hitsura ng binata na para batang naka-gawa ng kamalian nang hindi nito nalalaman, mukha itong inosente. "Ayos lang naman siguro, anong malay natin baka mas masarap pa 'yang version mo ng sinigang."

sigaw ni Javi, pilit na itinatayo ang asawa. “Hindi ko pwedeng iwan ang terminal, Javi!” iyak ni Maria. “Si Gabriel... ang puso niya ay nasa peak na! Kapag hindi ko nakuha ang feedback loop, mamatay ang anak natin!” Tumingin si Javi kay Augusto Soliven. Ang kaniyang ama ay nakatayo sa gilid, pinapanood ang kaniyang sariling imperyo na gumuho nang may malupit na kasiyahan. “Napakaganda, hindi ba?” ani Augusto. “Ang huling 'Glow Up' ni Maria Valdez ay ang maging pinakamagandang paputok sa kasaysayan ng Pilipinas.”

naluluhang wika ni tita Lily, "ngayon pa lang, mag dedesign na kami ng mga gowns.. gusto mo ba yun?" "O--opo.. ibili nyo po ako ng magandang singsing para kay Marie.." request pa nito. "Kuya.. may binili na kami," inilabas ng kapatid nitong babae ang isang kahitang asul, oabirito niyang kulay. Iniabot ito kay Marie. "Wala na akong lakas buksan yan babe.." mahina ang tinig nito "will you Marry me, Marie Martinez?" siya na ang nagbukas nito, isang gintong singsing na may diamond sa gitna.

🎶Ako'y nasa Malate, alas siete ng gabi Nakilala ko tuloy itong magandang babae Na nakabibighani sa aking mga mata Ang di ko lang alam ay manloloko lang pala Bumanat siya sa kin ng "bilmoko niyan, bilmoko non" Nagtuturo na siya, hindi pa kami on Upang di mahalata, siya ay nagpayabang Nag-me-me-menage-a-trois daw siya sa Alabang🎶 Sila Pia, Yanice, at Gaile yung kumakanta. Akala mo mga lasing na bangag kumanta. Tanghali pa lang pero may mukhang may tama na.

"A-Ahh—putangina—" Isang daliri niya ang pumasok sa akin. Walang pasabi. Napaungol ako nang malakas dahil sa gulat at sa sarap. Sa pakiramdam na hindi ko alam kung bakit siya lang ang nakapagbigay sa akin. "Scream all you want, Maria," utos niya habang ang mga daliri niya ay patuloy na bumabayo sa loob ko, tila hinahanap ang lugar na lalong nagpapabaliw sa akin.

Bumuntong hininga siya saka ako seryosong tinignan. “I want to tell you something, I know you will be surprised and won't believe what I have to say but I don't want to hide from you my real identity. I know you, You are Natasha Marie G. Silvestre wife of Giovanni and the feared and powerful mafia in the underground.”

Dichas, sol y amores (ligaya, liwanag at mga pag-ibig) Te esperare, senorita Toma unos cientos de anos En la primera reunion Te mirare de Nuevo (Maghihintay ako, binibini Abutin man ng ilang daang taonS a unang tagpuan, Muli kita’y susulyapan) Tierra de oriente, 1872 (Lupain ng Silangan) Sa kabisera ng bayan ng Oriente, mga taumbayan ay nagkukumpulan—mga nilalang na ibig makasaksi sa kahihinatnan ng pamilya Villamarquez. Ngunit isang babae ang nakaaagaw pansin. Siya ay impit napapahikbi at ang kaniyang mga luha ay nag-uunahang bumabagsak habang kaharap ang lalaking may talukbong sa ulo. Mahinahon itong nakaupo at nakaamba ang garoteng tatapos sa kanyang buhay.

Singhal ni Crystal pero hindi ko siya pinansin at masamang tingnan si Lucien na hindi pa rin makapaniwala ang reaksyon. Gigil na gigil ko siyang hinawakan sa kwelyo saka tinayo. Pagkatayong pagkatayo nito, walang pag aalinlangan ko siyang sinuntok sa mukha na kina-singhap at gulat ng lahat. *******

Nasisiraan na ata ‘tong babaeng ‘to,’’ singhal ni Grace. ‘’Baliw na nga siguro ang Linda na ‘yan,’’ gatong ni Sheila. ‘’Anyway, it’s a good thing she’s still the same lowbord, id*otic sister-in-law na madali nating nauutos-utusan,’’ dagdag nito.