Novel & Cerita Sinong Kasama Mo

Binisita nila ako saglit. At tulad ng sinabi ko, parang hindi siya naniniwala. Hayes: – Really? Sila lang? Hindi ko maintindihan! Sino pa bang gusto niyang sabihin ko? Eh, talaga namang sila lang ang kasama ko rito! Umusbong ang iritasyon ko. Padarag ang bawat pindot ko sa mga letra. – Sila lang. Sino pa ba sa tingin mo ang kasama ko?

Kahit pa alam ko na uuwi sya, nag-aalala pa rin ako sa kanya. Di pa man kami matagal na nagkakasama parang ang lapit-lapit na niya sa akin. Kailangan niya ng kasama, alam ko. Lalo pa at nandito ang mga kontrbida sa buhay niya, at ang nakakabwisit ay Mommy pa niya. Di ko matiyak kung sino yung dalawa pa. Ayy kanton, nasaan ka ba? Nandito naman ako, yayakapin naman kita kung feeling mo mag-isa ka.

“S-siguro d-dahil masaya siyang kasama. Actually, nakakalimutan ko ang oras kapag kasama ko sya!” “Patay kang bata ka!” “Bakit?”

seryosong saad ni kuya james saakin. "Wala sino ba makakasama ko"pagdedeny ko dito para samaan niya ako ng tingin. "Wag moko gawing gag* sino kasama mo kagabe"seryoso nitong saad. "Wala nga kulit naman nito sino ba makakasama ko?!"inis kong saad dito kaya naman tinaliman ako nito ng tingin.

“Hindi mo pwedeng malaman basta meron akong special someone kaya malabong may gusto ako sayo Katanaya” Nakangiti n'yang sabi at nakikita ko ang kislap ni'yon. Totoo nga, nagsasabi s'ya ng totoo na may iba s'yang gusto. Pero ang tanong sino? Wala naman akong nakikitang iba n'yang kasama? Sabagay di naman kami palaging magkasama eh. “Kasama mo ba s'ya dito ngayon? Kaya ka nagiging balisa kasi ayaw mo na makita ko s'ya noh?”

" May kasama po kayo? " " Wala akong kasama, " sagot ko saka tumingin sa likuran ko. Kagaya ng inaasahan, marami talagang tao sa ganitong oras. Nasa pintuan pa nga lang ako pero rinig na rinig ko na ang dagungdong ng musika sa loob pati na rin 'yong mga boses ng tao.

Masaya nga ba ako? "Kung sasama ka sa akin, hindi ka na makakaramdam pa ng pagiging iba. Kung sasama ka sa akin, wala ng lungkot, wala ng sakit at wala ng pagluha. Quinn, tara sa paraiso ng buhay." Tila may salamangka sa kaniyang boses. Nawalan ako ng pakialam sa paligid, maging sa kung sino man ang tumatawag sa pangalan ko.

sagot ko agad. "Girls o boys?" "Mag-asawa." "Mabuti naman. Huwag lang kung sino-sino ang sasamahan mo. Ako lang dapat ay sapat na," "Siraulo ka ba?" natatawa kong sabi. "Good boy ako. At least kilala mo na ako, kaya ako lang dapat ang kasama mo,"

“Pero hindi mo masabi, kaya alam kong gusto mo ako.” Saglit kaming binalot ng katahimikan, tila pinapakiramdaman ang paligid. Masarap din pala sa pakiramdam na may kasama sa ganitong panahon. Kahit hindi kami nag-uusap, may comfort na ang presensya ng kasama ko.

Sinasabi niya lang sa ‘kin. “Ikaw ‘yong nandiyan no’ng mga panahong kailangan ko ng kasama, Nala. Kaya ngayon, ako naman. Ako naman ang sasama sa ‘yo kahit ipagtabuyan mo pa ako ng paulit-ulit. Magkaibigan tayo, eh. Magkasangga sa lahat ng hamon sa buhay.”