Sinong Kasama Mo Novels & Stories

Parang may naiisip siyang bigla. "Mamasada ako ng libre, pero bago muna yon, isasakay ko muna ikaw, family ko, mga bestfriend ko. Ang sarap siguro nun noh kung kayo ang kasama ko." "Wag na ko. Kayo na lang isama mo si Samantha para ma-experience niya din. Mas masarap sa pakiramdam kung taong mahal mo ang kasama mo sa ganong experience." Tumingin siya sakin parang binabasa ang mukha ko. Meron siyang gustong sabihin pero parang may pumipigil sa kanya.

Sagot nito. So... maiiwan ako rito kasama si Khalil? Kaming dalawa lang? Aba, hindi naman pupwede iyon 'no? Sumama lang naman ako rito kasi andyan si Jana. Sumama nalang kaya ako sakanya? Mas gugustuhin ko pa na sumama sakanya kesa yung kasama ko rito si Khalil.

"Kasama mo rin siya?" "Teka nga. Bakit ba ang dami mong tanong? Kapag ikaw naman ang may lakad, hindi naman kita pinakikialaman, ah?" "At 'yon ang gusto kong gawin mo. Dapat pagdating ko, itatanong mo sa akin kung saan ako galing at sinu-sino ang mga kasama ko. Ganoon ang mga asawang babae!" "Ano bang problema mo? Mukhang gutom ka na nga..."

♪O'kay sarap isipin, Kasama kang tumada♪ Nakakatuwa sila sobra! Nakaka touch and I realized I have the best circle of friends. ♪At nangangako sayo pag sinagot mong Oo, Iaalay sayo buong puso ko, Sumang ayon ka lamang, Kasama kang tumanda♪ Natapos na yung kanta pero ang saya saya ko pa din. My friends, really loves me so much. Nag message sila sakin kahit kay Duanne. Pinipigil kong umiyak at the same time mainis dahil kinukwento nila yung mga epic fail na nangyari sakin.

Nag-iisa at walang kasama Tanging iyak ko na lamang ang nag-iingay sa loob _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

"Gusto ka naman namin kasama, pero... you know, parang..." “Oo na! Naiintindihan ko naman. Basta mag-iingat ka parati lalo na kung hindi mo kami kasama ah.” Pa-alala ko. Tumango naman sil;ang dalawa. At niyakap ako ng mahigipt. “Wag ka ng magtampo Mom, we always love you.”

“Uiy Dude!” Umiwas ako ng tingin. May iba siyang mga kasama at kasama na naman niya si Sandra na naka angkla na naman sa braso niya. Para akong paulit ulit na sinampal para lang maipamukha sa akin na wala na talaga kaming pag-asa.

--- --- --- --- Tahimik. --- --- --- --- --- "Bakit?" --- --- --- --- Tumulo ang luha niya. --- --- --- --- --- "Dahil may sinabi sa akin ang taong kasama ko." --- --- --- --- "Na kapag hindi kita inalis..." --- --- --- --- "Mas malala ang mangyayari sa iyo." --- --- --- --- Napatingin ako sa kanya. --- --- --- --- "Kasama mo?" --- --- --- --- Tumango siya.

aniya. Dumadami ang tao sa loob at magkatabi kami...iyong balikat namin nagkakasanggian kaya nahihiya ako magsalita, pero nandito na ako, e? Hindi pa ba ako makikipag usap sakaniya? "Ahmm oo, e. Kayo rin ba?" Napaka obvious naman jusko! "Oo...tapos napabili rin ng kape sa Starbucks."

halos maiyak kong sagot. "Kasalanan ko pero maniwala ka man sa akin or hindi...masaya ako sa tuwing nakakasama kita. Masaya ako na nasa tabi kita. Kaya nga kita pinakasalan eh dahil masaya ako at kontento ako na kasama ka." seryosong sagot nito sa akin.