Novel & Cerita Sinong Kasama Mo

Napailing pa ako ng paulit-ulit. Mapait na ngiti ang tugon niya. "Malungkot nga ako pero hindi ako nag-iisa. Kasama ko nga kayo." "Palusot ka, Nay. Alam natin pareho na iba pa rin 'yong kasama mo ang lalaking mahal mo." "Oo nga naman, kaya ka nga rin madalas tulala dahil hindi mo rin kasama ang lalaking mahal mo!" may diin nitong sabi.

[Baby, you don’t have to worry, ‘cause there ain’t no need to hurry, no one ever said that there’s an easy way… ♫♫] “Pero umaasa ako na sapat nang dahilan ang salitang ‘mahal mo ako’ para manalig akong hindi mo ako iiwan.” [When they’re closing all their doors and they don’t want you anymore, this sounds funny but I’ll say it anyway… ♫♫]

Wala akong pakialam kung matuklasan man nila ang tunay kong pagkatao basta ang mahaga ay makaligtas kaming lahat sa panganib. "Ang totoo ay ikaw lang naman ang kailangan namin ngunit dahil may mga kasama ka ay damay na rin sila. Mabuti nga na may mga kasama ka dahil may mapaglalaruan kami," nakangising sagot sa akin ng lalaki.

Hindi ko matantsa ang liko ng bituka. "Sus, gano'n na rin 'yon. Nahiya ka lang talaga na yayain ako. May hiya ka naman pala?" "Oo meron. Ikaw lang yata ang wala eh. Huwag na nga lang. Ayoko ng kasama ka. Assuming."

KASAMA KANG TUMANDA Itong awiting ito Ay alay sayo Sintunado man to Mga pangako ko sayo Ang gusto ko lamang Kasama kang tumanda Patatawanin kita Pag hindi ka masaya Bubuhatin kita Pag may rayuma ka na O kay sarap isipin Kasama kang tumanda Ibibili ng balot Pag mahina na ang tuhod Ikukuha ng gamot Pag sumakit ang likod O kay sarap isipin Kasama kang tumanda Chorus: Sasamahan kahit kailanman Mahigit kumulang di mabilang

May kasama na 'pag uwian, papuntang palikuran o kung anu-ano pa. Kung itatanong n'yo naman kung ako ba ay may kasama. Oo naman. May kasama rin naman ako. 'Di gaanong loner. Syempre anino ko. Okay na 'yon kaysa naman walang-wala 'di ba? Matagal ko ng sinasanay ang sarili ko na mag-isa lang. Baliw na yata ako kinakausap ko na ang sarili ko.

Kinuha ko ang remote saka ko binuksan ang tv. "Lagi kang sasabay kay Cosmo. Huwag kang aalis nang hindi siya kasama. Kung kaya ko pa na sumama lagi sa iyo ay gagawin ko." Napairap ako, "gusto kong mag-isa." "Mag-isa? Hindi mo ba alam kung gaano kadelikado sa labas kapag wala kang kasama?" "Ayoko ngang may kasama lagi. Ayokong samahan ako ni Cosmo kahit saan." Naiiritang sagot ko sa kaniya.

“You’re warm… or is it me?” Napasinghap ako. “Lasing ka na.” “Mm,” tumango siya, halos dumikit ang noo sa gilid ng ulo ko. “Pero kahit ganito ako, malinaw sa akin kung ano ang pakiramdam ng kasama ka ngayon." Umiling ako, pinipilit magpaka-matag. “Bukod sa lasing ka, bastos ka rin.”

Iniisip ko pa rin yung mga kasama ko. Ang saya-saya ko na kasama ko ang mga best friends ko. Ang saya-saya ko na may mga taong nagmamahal sa akin. Ang saya-saya ko na may mga taong nandyan para sa akin. Ang saya-saya ko na may mga taong nag-aalaga sa akin. Sana ganito na lang lagi. Sana hindi na kami mag-away. Sana lagi na lang kaming masaya. Sana… Sana… Sana…

Mag isa o merong kasama? Sometimes it's better to be alone,no can hurt you. Kase nong araw na hindi ko pa nakilala si lucas ni minsan hindi ako umiyak. Lagi akong nakangiti, tumatawa pero nagbago lahat nong minahal ko ang isang lucas, don ko rin napatunayan na mas masarap pala pag may kasama ka, mas masarap pala kapag meron kang isang taong nag mamahal sau pero at the same time may kapalit na sakit ang lahat