Novel & Cerita Sinong Kasama Mo

I have to ask him. "Alam ba niya na kasama mo ako o kaya ay may kasama ka?" tanong ko sa kanya dahil gusto ko na malinawan kung alam ba ng kaibigan niya na kasama ako. Baka kasi sinabi niya na kasama niya ako kaya gusto ko na malaman. He sighed deeply.

Wow, feeling matapang naman ako. Pero kahit na. Atleast kung may mangyari man ay mabuti na 'yung magkasama kami. Friends forever nga, 'di ba? Kaya walang iwanan. Dahil ang kaligayahan niya, kaligayahan ko. Tagumpay niya, tagumpay ko. Kalungkutan niya, kalungkutan ko. Kamatayan niya... . . . . . . . . .

This guy! "Ah, kakadating mo lang, eh, limang oras ka na ditong bampira ka!" "Ayaw mo ba akong kasama?" nakangusong tanong n'ya kaya umiling ako. Hindi naman sa ayaw kong kasama s'ya pero nakakainis na talaga s'ya. "Eh, sino ba may sabi sayong subuan mo ako, Patricio, ha!?" "Hindi nga ayaw mo talaga akong kasama?"

LIZA Kasama ko na siya, Cassiopea, ang sinasabi mo sinugo ng langit para tapusin ang kasamaan ng kasalukuyang namamahala. At tulad mo nakakaramdam ako ng kapayapaan ngayon, Masaya ka ba kung sakali magkakasama-sama na tayo?

“H-Hindi mo ba kasama yong…” Mas lalong kumunot ang noo ko. “Yong?” Pumikit siya. “Yong kasama mo.” “Sino?” May alam na ako kung sino tinutukoy niya pero nagtatanong pa rin ako dahil baka mali pala itong iniisip ko. “Yong kasama mong lalaki. Wala siya rito?” Napasinghap ako at biglang umiba ang pakiramdam ko sa guro na ito.

"Sinungaling talaga." Hindi ko mapigilan ang sarili ko na hindi ikuyom ang kamao ko sa inis lalo na ngayon na parang tumatama na ang nasa isip ko. It means magkasama nga talaga sila sa kotse, pero anong dahilan?

nakasimangot na sabi nya “Sino ang kasama niya kung gano’n?” “Ang Mommy at Daddy niya.” “Gano’n ba. Baka naman may pinuntahan lang. Masyado ka namang madamdamin. Kailangan ba palagi kayong magkadikit?”

"May pupuntahan ka pa ba? Dito ka na kumain, mag-isa ka, mag-isa ako kaya tayong dalawa nalang ang kumain ng sabay..." Pumayag ako. Tutal tama naman si nanay Susan. Mahirap kumain ng walang kasama. Though sanay na ako pero iba pa rin na makasama sila. Hindi ko alam kailan ko sila ulit makakasama.

"Wag kang pahalatang kasama kita! Dahil tiyak kung hindi na kayo makakaalis dito nang buhay sa oras na malaman nilang nahuli kita. Paano si sofia? Ako na ang gagawa nang paraan,basta magtago ka sa hindi ka makikita nang mga kasamahan ko!"

Kapag nakikita mo ‘yong taong mahal mo na masaya parang masaya ka na rin. Ah basta! ‘Yon lang ang alam ko… masaya ako. At sana… hindi na matapos pa ang sandaling ‘to kasama siya.