روايات وقصص ضمن Sinong Kasama Mo

Ganito ba talaga kasama ang tingin mo sa akin? Isang bayarang babae?

Mas gusto ko nga sana na may mga kasabay kami. “Mahal, okay ka lang ba?” tanong niya sa akin. “Bakit naman tayo lang ang narito? Masaya sana kung may mga kasama rin tayo.” sabi ko sa kanya. “Okay, kung ‘yan ang nais mo.” nakangiti na sabi niya at may tinawagan siya.

“Grabe ang hingal ko napagod ako maglakad.” “Sinong kasama mo?” “Wala eh, ayaw naman nila akong samahan buti nakalusot ako, sinabi ko na lang may kasama ako at kunwari kaibigan ko nilista kita eh.” “Hahaha nilista mo din ako?”

May kasama ba siya? “Hi, kumusta ka naman?” tanong ni Danica nang makaupo na kami. “Ayos lang naman ako. Nagulat nga ako noong chinat mo ako e. So, order muna kayo? Inaantay ko lang iyong kasama ko—” “May kasama ka? Akala ko ikaw lang?” same kami ng tanong ni Danica. Bakit siya may kasama? Dapat ang usapan ay siya lang.

saad nito “Pero kaya kong manalo kung kasama kita!” mabilis kong sagot. “Wala akong pakialam sa sasabihin nila, wala akong pakialam sa tingin ng tao. Basta’t ikaw ang kasama ko, sapat na.”

Hindi ko tuloy sigurado kung sino ba ang may problema, ako o siya. I’m not familiar with this feeling. Madalas ng mga kasama at nagiging kaibigan ko ay agad kong nakasusundo. Hindi rin ako nakararamdam ng ganitong pagkailang kahit na dalawa lang kami. Pero ito ako at hindi makakain nang maayos dahil sa kaniya. Hindi ko na nga manguya nang maayos ‘tong luto niya. Narinig ko ang pagbuntonghininga niya. “May mali ba sa luto ko ngayon?”

Yung parang sinasabi niyang nasa akin ang buong atensyon niya. At kahit hindi ko aminin, ang sarap pala sa pakiramdam na siya ang kasama ko. Lalo na ngayong ganito ang okasyon… at ganito siya tumingin. Sa loob-loob ko: Sana hindi ako kabahan mamaya. Pero kung siya ang kasama ko—baka kayanin ko. Nakakaramdam din ako ng excitement na may halong kaba. “Relax, I'm always in your side,” bulong niya.

Kaya ngayon ay Masaya kaming magkakasama Ng pamilya ko at kaibigan. the end

natatawa kong sabi, kahit ramdam kong nag-iinit ang pisngi ko. “Maybe,” sagot niya, sabay dantay ng braso sa sandalan ng upuan ko, halos ikulong ako sa space niya. “Pero admit it, mas masarap kumain kapag may kasama ka sa tabi. Mas madali rin kitang lalambingin.” Napairap ako, pero hindi na rin nakapagsalita agad. Kasi totoo naman, mas ramdam ko ang presence niya sa tabi ko. Kung sakali, hindi naman masama kung masanay ako, di ba?

sabi ko. “Kaya iyan…" “Isa pa….kasama siya Chacha, okay lang siguro kung ako o si ma’am Maui ang pupunta pero hindi eh kasama siya.” "Sabagay pero wait….bakit mo naman pinoproblema kung isa siya sa kasama mo? Sabi mo wala na kayo, bakit ka matatakot?" Napaisip ako sa sinabi ng kaibigan. “Sabagay, wala namang ibang nakakaalam ng nakaraan namin ano?"