Slavery Philippines Novels & Stories

“ “Frank can’t go back to the Philippines. He’s got an ongoing case there. Isa pa, mas madaling bayaran ang batas sa Pilipinas.” Nang araw din iyon ay nag-impake sila. Habang nasa ere, nasa isip pa rin ni Bernadette ang nangyari sa Ancestral House, ilang taon na ang nakakaraan. Malinis ang pagkakatrabaho, wala naman sigurong mahahanap na ebidensya. [RI] “MAMA, hindi pa po tumawag si Daddy?” tanong agad sa kanya ni Mihrimah nang magising ito.

Muli kong nilingon ang pinsan ko na napailing-iling sa akin. “You are scary, man.” Harvien stood up from his seat. “It is who I am, Harvien.” Binigyan ko siya ng malamig na ngiti. I was born as a bastard, from a very wealthy man in Russia. My mother couldn’t provide me with everything that I need and so, she drop me off in front of my father’s home. I started living with him and his legal wife until they had a son. When I turned eighteen, I left Russia to stay here in the Philippines because it is where my mother lives until she died of cancer. I was nineteen then when one of my father’s men flew here in the country. Ipinaalaam nila sa akin na gusto akong makausap ng aking Ama. Kahit bastard

ad nakapagsalita. Napangiti ako at huminga nang malalim sabay iwas ulit sa kanya. "Tatlong siglo na pong naririto ang mga Kastila ngunit nag-hihirap pa rin ang mga Pilipino. Patuloy na inaabuso. Walang pagbabago. Hindi niyo po siguro nakikita ang maliliit na bagay sa ibaba sapagkat napakataas ng iyong kinatatayuan. Laganap ang pang-aabuso, pang-aalipusta, pang-hahalay, pagpatay ng walang katarungan, pagsingil ng mahal na buwis na binubulsa ng mga nasa gobyerno, pang-aabuso sa katungkulan at pagkontrol sa paniniwala ng tao. Hindi ba't nagpunta kayo rito para matulungan din sila at hindi lang para pagkunan ng mga bagay na kailangan niyo o kaya'y paramihin ang bansang inyong nasasakupan? Bakit

sabi ni Anastacia. Tumango-tango si Marina at nakangiting sinabi, “Kaibigan ni Renan ‘yon, baka matakot ka at marami siyang pilat, hindi siya bayolente nakuha niya na raw ‘yon noon dahil siya yata ay biktima ng Slave Trade. Pero mabait ‘yon, maaasahan, minsan ay dumadalaw ‘yon rito hindi lang tumutuloy kung wala si Renan pero nagdadala rin ‘yon ng pasalubong lalo kung galing sa mga lugar ng capital.” “Tingin ko naman ay mabuti siyang tao, sa pananalita pa lamang. O, siya, babalik na ‘ko roon.”

"Oh damn. So this is Philippines now, huh? If I remember it right, I was two years old when I left the country." Binalingan ni Zarayah si Martina. Sumama ito sa flight niyang papuntang Pilipinas dahil may importante raw itong lakad sa naturang bansa. Half Filipino ito. Kung siya lang ang tatanungin ay ayaw na niyang bumalik pa ng Pilipinas. Pero dahil nagpatayo ng kompanya si Lolo Carlos dito ay wala na siyang choice nang sinabihang siya raw ang mamamahala doon.

ELIANA Ang aking repleksyon sa salamin ay puring-puring nakatitig sa akin, malamang ay hinuhusgahan ako sa mga pinili kong desisyon sa aking maikli at pakshet na miserableng buhay.

seryosong sagot ni Mariano sa anak niya na si Camilla na napabuntong-hininga pagkasabi niya. "Talaga po ba, Pa? Handa ka nang sabihin ang lahat sa akin? Baka palabas mo lang 'yon o ano pa para patawarin rin kita sa kasalanan na nagawa mo sa akin. Tandaan mo po na hindi ko po makakalimutan 'yon na ginawa n'yo po. Kung hindi naman po dahil sa inyo ay hindi ako mahihirapan sa sitwasyon na mayroon ako. Nagpakasal po ako sa lalaking hindi naman ako mahal at may mahal na iba. Naitali na po ako sa kanya at mahihirapan na ako na makawala pa mula sa kanya. Hindi mo po maiintindihan kung gaano po ako nahihirapan sa sitwasyon ko na 'yon dahil hindi mo naman po naranasan. Pasalamat ka nga po sapagkat hi

Muli akong natawa pero kasabay nun ang pagtulo ng luha sa aking mata. "When we back to the Philippines I thought my life will be destroyed here, because that night when he forced me to have sex with him. Hindi na talaga nagbago ang pananaw ko sa taong iyon. Kaya akala ko muling magpapatuloy ang kababuyan niya once na umuwi kami dito sa pilipinas kaya nga nagtangka akong tumakas." Muli akong natawa.

Napaupo siya sa malambot na kama at tinitigan ang binata. "My mommy is married and that's my daddy. They were left in the Philippines. So if you're going to say nonsense, get out." Saad niya. Ayaw niya kasing makarinig ng kung ano tungkol sa napapansin niya rin sa ina. Gusto niyang magbulag bulagan. Nakita niya namang ngumisi ang lalaki. “Wow! You're just here for the first day, pero feeling rich kid kana? Is that the attitude of ignorant women in the Philippines?” Nanunuyang saad nito.

Hindi niya maiwasang mapatanong kung ano ang balak ng mga ito sa kaniya. Sinabi sa kaniya ni Lylia na sa parke daw nangyayari ang mga kalakalan ng mga ginagawang mga slave at ang iba naman ay ibinebenta ang mga organs. Talamak din doon ang kidnapan at nanghihingi ng ransom. Ang iba ay ginagahasa daw ng paulit-ulit hanggang sa tuluyang patayin at kuhanin ang mga laman loob nito na pwedeng ibenta.