Slavery Philippines Novels & Stories

Bumuntong hininga ako bago muling nag salita. "Let me spill the tea..." Aniya ko at sila naman ay napataas ng kilay, umikot ako sa buong boarders habang nag sasalita. "Do you know in the Philippines 8.9% is the capacity of unemployed people and 30% of non-work filipino's, why is that?" Aniya ko bago itinukod ang takong ko sa may stand table ng mga boarders.

nang manatili siyang tahimik ay muling nagsalita ang binata. "Sige," ang sa halip ay isinagot ni Aria saka sinalubong ang maiitim na mata ng lalaki. Black eyes are natural to Filipinos. Although nowadays it seems that more of them have dark brown eyes, many Filipinos have a mix of other races, particularly the Spaniards who colonized the Philippines for three hundred and thirty-three years. And that is the reason Aria sees why her eyes and hair are brown. At iyon ang nakikitang dahilan ni Aria kung bakit brown ang kulay ng kaniyang mga mata maging ang kulay ng kaniyang buhok.

Para sa baby ko. Para makaalis ako rito balang araw. Ngunit habang pinupunasan ko ang sapatos niya, bigla niyang inangat ang paa niya at sinadyang idikit iyon sa labi ko. Natigilan ako. At si Maui? Malakas siyang natawa. “Bagay na bagay sa’yo,” mapang-insulto niyang sabi. “Slave ka nga talaga.” Parang may biglang pumutok sa ulo ko.

“From now on, you will be Anastasia and I will be your husband Joe. We are from the Philippines but you are not allowed to talk to anyone anything about who we are and what we are doing when we were in the Philippines.” Maraming tanong agad ang tumakbo sa isip ko matapos ang sinabi niyang ‘yon. Pero hindi ko alam kung bakit hindi ko nagawang magtanong ng kahit ano. Basta na lang akong tumango na tila na-hipnotismo.

Parang lahat ata ng criminal ay nilala niya. He sneered and went on. "Yeah, absolutely. They're one of the reasons why we are here in the Philippines. We've been hunting them because they have a huge debt to pay."

Akala niya mga sindikato, at gesture lang ang salute, gaya-gaya kung baga. "And they are your soldiers?" tanong ng ina ni Knox, tinutukoy ang mga nakikita niya. "Not all soldiers, Mom. Some of them, doctors, pearl technicians, oceanographer, I also have, Lawyers, CEO'S, Professors but these people are assigned to different countries where I have businesses." "You're creating your own nation," puna ng ina. "I am still governed by the Philippines, following the rules, with strong influences and a commitment to fair play. That's why this place is licensed. With my method, the Philippines will have a strong connection with many nations."

Tumingin naman sa kaniya si Pickett at nangunot ang noo. "Go on," saad nito. Tumango naman si Valerie rito at nagpatuloy. "It is said they are selling these children to become their slaves, a sex slaves, and the worse part is..." Tinignan ni Valerie ang mga kasamahan niya at nakita niyang madidilim ang mga mukha nito. Kahit ang palaging kalmado na si Cain ay magkasalubong ang mga kilay nito.

Magpapakilala muna pala ako guys ako nga pala si Skyler Dela Rio ang slave ni prince Alexander Monte Verde. 19 yrs. Old na pala ako at mas matanda sa akin si prince Alex ng isang taon dahil 20 yrs. Old na siya Simpleng tao lang ako na nagkakagusto sa kaibigan/prinsipe ng kaharian ng Monte Verde, maputi ang aking balat, matangos ang aking ilong, mayroon din akong kulay berdeng mga mata na namana ko sa aking ina ngunit di kalakihan ang aking katawan pero di mo rin ito matatawag na payat para bang sakto lang ito at bumagay naman sa akin.

“Shantal Rodriguez, wait for my revenge, I swear you will regret for the rest of your life making my life miserable. Whatever the pain you’ve caused me before I will take a double payment for it.” Tanging galit at paghihiganti nalang ang nasa puso niya ng mga panahong iyon. Sa mga mata niya nakikita ang tindi ng hinanakit at paghihiganti na gusto niyang iparamdam dito. Pagbalik niya ng Pilipinas sisiguraduhin niyang sisingilin niya silang lahat. Philippines, Rodriguez Mansion