Slowly Disconnecting In Tagalog Novels & Stories

wika ko "Una nating isasanay sayo ang ang bilis. Gaano ka ba kabilis?" "Faster than the speed of light!" Teka? light? Di ba demonyo ako? "Puro ka salita, pakita mo!" Mabilis siyang sumugod saakin na hindi ko man lang napansin. Huli na ang lahat dahil lumipad na ako sa pader. Pota back ache nanaman! "Time first pota! Magsabi ka naman ng go!"

wika nito "Naku Best wala talaga.. Tsaka wala naman akong dapat na ililihim noh...lagi kaya tayo magkasama kaya imposibleng may mga bagay pa na dapat kong ilihim sa iyo, sa talas ba naman ng radar mo imposible na may makakalusot na tsika sa iyo. !" Nakangiti kong wika dito. Patuloy kami sa paglalakad hanggang sa makarating malapit sa mansion

Hindi kailangan ng salita; bawat hakbang, bawat sulyap, bawat maliit na galaw ay puno ng quiet intensity. “Lea,” bulong ni Miguel, huminga nang malalim, “alam kong hindi pa ganap ang relasyon natin… ngunit ramdam ko… kahit ganito lang, may koneksyon tayo na hindi basta mawawala.” Tumango siya, huminga nang malalim. “Alam ko. At ramdam ko rin iyon. Kahit mabagal, kahit may limitasyon… nandiyan ka. At iyon ay sapat na.”

Taga luto, taga laba, taga linis, meaning K.A.T.U.L.O.N.G. Hahaha Meaning ulit, walang kapag asa asa ang loves story namin dalawa... Teka nagkaroon ba kahit minsan? Haha assumera lang pala.. Ng biglang bumukas ang pinto,, Tyak si chad na yon, kaya naman nagmamadali akong lumapit sa pinto. pero nagkamali ako, dahil ang nag bukas ng pinto ay walang iba kundi si calline,

“Masyado bang mabilis? Kung nabibilisan ka, babagalan ko. We'll take it slow, Toyang.” •|• Illinoisdewriter •|•

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

kung gano'n, kaynino naman? Napatingin ako sa kamay ko, in-imagine kong may red string na nakatali sa hinliliit ko. "Kung kanino nakatali ang dulo ng red string ko, siya ang mapapakasalan ko. Siya ang makakatulong sa 'kin."

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Druskelle Pinigilan ko ang pagtaas ng sulok ng labi ko nang magtagumpay ako sa nais kong mangyari, makaraan na magulat kasi ay naalis ang masakit sa matang tanawin sa aking harapan, pagkatapos ay automatic na napabaling ang atensyon ng dalawa sa akin. Mabilis na inalis ko naman ang pagkakakunot ng noo ko, maging ang pagkakakuyom ng kamao ko. "Oh, sorry. May pumasok kasing langaw, umaaligid sa pagkain ko, binugaw ko lang," painosente kong dahilan.