Slowly Disconnecting In Tagalog Novels & Stories

Lumabas na rin ang resulta ng CT scan at walang nakitang problema sa kaniyang ulo. Labis-labis ang galak ng mag-asawang Romualdo at Julie, lalong higit si Rafael. “S-sorry, baby . . . s-sorry talaga. S-simula ngayon, hindi ko na aalisin ang paningin ko sa ’yo. K-kung maaari nga lang na isilid kita sa bulsa ko ay ginawa ko na, matiyak ko lang na ligtas ka. P-patawarin mo ako, h-hindi ko kayo naprotektahan ng anak ko. Wala akong kwenta!”

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

tanong ko rito "okay lang ako medyo napagod lang ako sa byahe kaya inaantok ako" sagot nito sakin magpahinga kana babe. pag nagising ka mamaya tawagan mo ako. okay ? alas singko na ng hapon ng makarating kami sa manila dahil natraffic pa kami. sige na baby , ibaba ko na to para makapahinga kana, "Sige baby, bye"

100] 【？ ？ ？】 【？ ？ ？】 [Ah no... ganito ka maglaro?] [fanacc_dami: Tulong, inaamin ko na medyo malakas ang boses ko kay Kero_Dixlo kanina, masyado bang huli para mag-apologize ngayon?]

dagdag niya Saglit akong napaisip kung bakit naman nila ako isasama? Wala ba silang tiwala sakin kung sakaling maiiwan akong mag-isa dito? Lagi naman akong mag-isa sa condo, anong bago kung iiwan nila ako? "Okay, then. Kailan ang flight? Pwede naman akong magpa-special class kung sakaling aabutin ng isang buwan—"

Kinwento niya ang nangyari kung paano nagsimula. "Right now rowy, i am freaking mad. Imagine?! That was your first kiss and he just take it away just like that? The nerve of him! And my gosh rowy, Ang saklap naman na ang label ng first kiss mo ay 'It was just a mistake'. Ang unang halik mo ay isang pagkakamali! " Nang gagalaiting sabi ng kanyang kaibigan sakanya na naiimagine niyang nanlalaki ang mga mata at butas ng ilong.

"B-bakit ka andito-" "You want to learn, right?" sabi niya na nagpatahimik sa akin. Para akong nanigas sa kinauupuan ko dahil sa sobrang lapit naming dalawa, kinuha niya ang lubid sa kamay ko. Habang naglalakad ang kabayo ay nagsasalita siya tungkol sa mga kailangan kong alalahanin kapag ako nalang mag-isa ngunit hindi ko maunawaan lahat ng sinasabi niya dahil napapansin ko masyado ang paglapit ng katawan namin dalawa, napalingon ako sakaniya but it is a bad move dahil nagkalapit ang aming mga mukha.

"Alis na ako... Bye ate! See you in one week!" "Bye." Maaga pa naman kaya relax lang siya sa paglalakad papuntang bus stop. She was humming the song 'Thank God I Found You' habang naglalakad. Two years. How does one move on from a relationship that did not have a proper closure? In fact, kung ang pagbabasehan ay ang mga huling pangakong binitawan nila ni Rain sa isa't isa, she wouldn't want to stop waiting. Nangako itong babalik.

Bumabara sa labasan at pasukan ng hangin ko iyon kaya't medyo hirap ako sa paghinga. Kung sakaling hindi mabubunot ang titi ni Padre Tiago pwede akong mamatay. At mamatay akong masaya dahil ang huling nakasalpak sa bunganga ko ay ang t*ti niya. Nilalapirot ko ang kanyang magkabilang u***g niya habang kinakadyot niya ang bibig ko.