Slowly Disconnecting In Tagalog Novels & Stories

Iba din pala pag sanay ka na nanjan lagi yung taong mahal mo ano? "Haysss. Bahala na nga. Di lang talaga ako sanay. Nasanay na akong lagi siyang kasama. Tapos ngayong malayo kaming dalawa, wala pa kaming komunikasyon dahil nga bawal siyang gumamit ng cellphone habang nagpapagamot." Sabi ko.

CHANDRIA Isang araw ang lumipas simula nang mapadpad slako sa Siargao. i disconnected all the contacts except my brothers. Kahit na nasa isipan ko ang mga anak ay pinili kong manatili rito. Gusto ko lamang ng ilang sandali para palayain ang sarili ko sa toxic na mundo at kalimutan ang panloloko ni Nicola. I don't want to hear that name agian, nangagalaiti ako sa inis kapag maalala ko ang pangalan niya.

Walang ‘I think I saw you somewhere before? Wala as in Zero, hindi ko alam kung mas mabuti ba iyon na ganon or hindi, parang normal lang kasi ang lahat sa kaniya tapos ako ay kanina pa malalim ang iniisip, sana ay nakakasagot pa ako ng maayos sa interview. Sa wakas ay gumalaw na siya, narinig ko ang mahinang pag-click ng ballpen na ginawa niya.

Halos hubot-hubad na kaming dalawa. Naging mas mapusok pa siya lalo sa paghalik sa akin. He slid his tounge to my mouth and begin to moan! Unti-unti niya akong pinahiga sa kama at patuloy sa paghalik sa aking labi at paglamas sa aking katawan. Hanggang sa maabot namin ang pinakadulo ng aming distinasyon na dahilan upang sabay kaming umungol sa isat-isat.

Ysla Bago kami matulog ni Nathan, palagi muna kaming nag-uulayaw, walang palya, walang mintis. Parang ritwal na namin iyon tuwing gabi, isang tahimik ngunit maalab na paalala ng koneksyon naming dalawa. Minsan, kahit sa paggising pa lang, lalo na kung nauuna pa kaming magdilat ng mata kaysa sa pagtunog ng alarm, ay inuulit namin ito na parang hindi sapat ang gabi para iparamdam ang init at uhaw ng isa’t isa.

“No. Random lang naman ang pag-match dito sa PK.” Kagaya ng nakalaban niya kanina, bigla na naman nitong in-end ang connection. Wala man lang pasabi. [Ano rason, bakit mo natanong? May nalaman ka ba?] Ilang segundo muna siyang nakatitig sa kawalan bago sumagot. Umiling siya. “Wala naman. May naisip lang ako, pero baka napa-paranoid lang ako.”

Hindi ko alam ang gagawin namin dahil nga hindi ako nakikinig kaya go with the flow nalang ako. "Okay, get your partners already. We will dissect the parts of the cat. Eto, ibibigay ko na sa inyo." Mag-dissect na naman! Wala ako sa mood mag-activity pero asan na nga ba partner ko? Oh. Naalala ko na wala pala akong partner ngayon dahil nag-kasakit siya, so sino na ba partner ko? Excempted na kaya ako? Lumapit naman ako sa table ng instructor, "Ma'am, wala po akong partner ngayon."

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

I automatically shut my eyes. "Poslední polibky, lásko." Napahawak ako sa kaniyang damit ng maramdaman ko ang kaniyang dila. Mas lalo akong napatingala sa kaniyang mga halik. Until his kisses went to my lips. Ang kaniyang isang kamay ay napunta sa aking batok upang mahalikan ang aking labi ng mabuti.

Pinunasan ko iyon gamit ang kanang hinlalaki ko at hinalikan sa noo at muling tinitigan. "Sshhh. Don't cry, baby. Mahal na mahal kita. Hindi ko na alam ang gagawin ko kung sakaling mawala ka pa sakin. Hindi ko alam kung saang mental facility ako hahagilapin kapag nagkataon."