Song Remember Me Novels & Stories

Napahinga ako ng malalim sa sinabi ni Joanna ang bestfriend kong sinasabihan ko lagi ng mga hinanakit ko sa buhay, siya na lang talaga ang taong nakakaintindi sa akin. "Hindi naman kasi ganoon kadali ang sinasabi mo Joanna" napayuko ako "Dahil kapag nakipag divorce ako, maaring ipull out ni Tommy ang lahat ng shares niya sa company ni Daddy, edi ako na naman ang sisisihin niya kapag nangyare yon" Mahabang paliwanag ko sa kaniya. Nasa isang restaurant kami halos malapit lang sa subdivision kung saan ako nakatira.

Listen to the music Sing, oh, ey, oh "Go, Go, Bev" "Whoah, beat their ass! Eunisa Sanchez!" "Go, haileyyyyy!" "Go, grade 7 Hope!" "Go grade 11-Verasity!" "Go grade 1, lion!" "Go, grade 12- Immaculate!" " Gwapo mo Kent Sorsogon!" "Bev, galingan mo naman!" "Woah, go grade nineeeeee!" Just move those left feet

Now Playing : 2 Soon by Keshi “Drank too much, got the sickness Pray to God and his son for forgiveness Same crew but another mistress Every day, every night getting wasted But I miss you, what did I do? Fuck it up, laugh it off and I lost you If I pull through, is it too soon? Turn it up, close my eyes, then I'm with you” Sobrang emotional niya habang kumakanta, it's like this song was made to be sang by him. It was really good to hear from him. Inangat ko ang banner ko at tumayo. Napatingin doon ang fans niya at napatingin din si Kael sa banner ko, medyo namula siya at nagulat pero tinago niya agad at kumanta “Yo Marvin, stop callin' Sad Iverson is ballin'

"Fhey, I heard you lost your memories. Do you still remember me?" "Huwag... Huwag kang lalapit. D-diyan ka lang." Nakuha na namin ang atensyon ng lahat. Nasira na rin ang reunion ng mag-ama sa gilid. Hindi ko alam ang gagawin ko, pero ayoko na manatili pa doon. Tinabig ko sila palayo at tumakbo ako papunta sa kwarto ko sa taas. "Fhey!" Dinig kong sigaw nila tita pero hindi ko sila pinakinggan. I went inside my room ang locked my door.

Kahit mahanap mo ako ay hindi ako sasama pabalik sa 'yo. Hanggang dito na lang, Gene. Please live a long, happy life for me. I love you. To the moon and back, to infinity and beyond. Isang mahaba at malalim na paghinga ang kumawala sa kaniya, hanggang sa lumuwag ang pagkakahawak niya sa note at iyon ay bumagsak sa sahig. Puno ng panlulumong muli niyang sinapo ang ulo.

"Don't you think mas okay kung hindi mo na maaalala? After all, you're getting married. It would be best if magfo-focus ka na lang sa present mo." "Funny, right? A neurologist struggling to remember a part of his past and unable to understand why he couldn't." He said instead, ignoring her remarks. "Kaden--" "I have a feeling that I need to remember that year, Hopie." He looked at her with those pair of tired eyes.

Kinakabahan siya, hindi dahil sa katotohanang nagkaroon siya nang brain fractured kundi dahil sa maaaring sagot ng doktor na siyang magmumulat sa kanya sa buong katotohanan. "Yes!" Bahagyang napaawang ang kanyang mga labi sa naging sagot ni Dr. Corpus. So, ibig bang sabihin nu'n? Totoo ang kanyang mga nalalaman? "But why I can still recognize my family? My friends? My work? My company? But... but why I can't remember her?"

Kumunot ang kanyang noo at nagsalubong ang kanyang mga kilay habang nakatingin sa grupo ng mga sundalo na nakalabas na ng kagubatan. "Bakit kaya bigla silang bumalik?" tanong ni Lola sa kanyang sarili habang patuloy na nakatingin sa mga sundalo. Nakita niyang may isang sundalo na dumako ang tingin sa gawi niya. Kahit na medyo malayo ang bahaging iyon ay tanaw niya pa rin ang mga ito. At malinaw pa mula sa kinakatayuan niya ang mga ito dahil nasa balkonahe siya. Napansin niyang sandaling napahinto sa paglalakad ang isang sundalo habang nakatingin ito sa gawi niya. Ilang segundo itong tumigil sa bago muling ipinagpatuloy ang paglalakad. Napailing na lamang si Lola at saka niya nilisan ang balk

Tanong nito habang paupo sa sofa. "Oo nga ate Hanzey, sabay ka na lang sa amin," dagdag pa ni Delia. "Mamaya pa naman 'di ba? Dadaan pa ako sa office mamaya." Nakalimutan ko ngayon pala iyon, mabuti na lang at naisipan nilang dumaan dito. "Sige pala, mauuna na kami." "Hala tita 'wag kang mauna, susunod ka na kaagad kay tita Quinn?" Biro ko pa, mukhang hindi niya kaagad na-gets dahil dalawa lang kami ni Dalia ang natawa.

"It was probably the moment when the gas Danilo made to erase our memories activated on you." Hindi na ako nakakibo dahil natanto kong posible nga iyon. Azalea's right. Despite the vast memories I recollected tonight, there's still some part I couldn't remember. "And these other two..." tikhim ni Mama ilang sandali sabay angat sa hindi ko maintindihang mensahe.