Song Remember Me Novels & Stories

Allysa Chloe Hernandez Lunes ng umaga. Maaga akong nagising dahil ayokong malate papunta sa school. Maayos na ang pakiramdam ko dahil boung araw ng linggo akong nagpahinga. Hindi nga ako naka attend ng fellowship namin sa church dahil kinailangan ko talaga ang magpahinga hindi rin ako pinayagan ni Daddy dahil baka kung mapaano pa daw ako doon.

Ang pinakasabaw ay hugas bigas at ang paasim ay kamiyas at kamatis. "Kailangang may tumugtog para hindi tayo mainip," sabi ng isa. Hinawakan ni Iday ang alpa at umastang tutugtog kaya nag palakpakan ang lahat. May humiling ng kantahin ni Victoria ang "Kundiman ng Pag-iisang Dibdib" ngunit nagdahilan ito kaya si Felicidad ang binalingan ng mga lalaki na inayunan ng mga ina. Ang sabi ni Felicidad ay malulungkot ang mga kanta niya ngunit sinang-ayunan ng lahat na ayos lang daw. Likas na maganda at malambing ang tinig ni Felicidad at hindi mahirap hilingan ng awit. Hinawakan ang alpa at nagpasakalye. Tahimik na nakikinig ang lahat sa awit ni Felicidad.

sabi ni Mika. Tumayo si Robbie at lumapit. “Aaron po. Magandang hapon po,” magalang na bati ng binata. Tinitigan siya ni Robbie ng ilang segundo bago bahagyang ngumiti. “Magandang hapon,” sagot niya. Mula sa kusina ay sumilip si Julia. “Halika, iha. Maupo kayo. Magmemeryenda muna kayo bago mag practice,” sabi niya.

“Imagine being in his arms…” Selena clenched her jaw, her face burning hotter. Talaga ba? She tried to push the image out of her mind, but it had already taken root. A vague memory surfaced—being held securely, his arms strong and steady around her. She couldn’t recall his face, only the sensation of warmth and safety. Her heart thudded. She shook her head, willing the thoughts away. Ba’t ba ang big deal nu’n sa kanila? She picked up her pace, but the whispers followed her like a persistent shadow, fueling her unease.

Tinutok ko ang aking mga mata sa singsing “I love it, Edward. It’s perfect.” Habang kami ay nag-uusap, dumating ang araw ng rehearsal dinner. Dumaan ang mga huling araw ng paghahanda, at ang bawat isa ay abala sa mga huling detalye. Si Ate Christy at Janice ay patuloy na tumutulong sa pag-aayos ng lahat, habang kami ni Edward ay masayang nag-uusap tungkol sa magiging simula ng aming buhay magkasama. Sa gabing iyon, habang nagsasalo kami ng masarap na pagkain at kwentuhan, naramdaman ko ang init ng pagmamahal at ang mga taong nagmamahal sa amin. Ang bawat sandali, bawat halakhak, at bawat pagsusuong ng kamay ay nagsilbing isang paalala ng tunay na kahulugan ng pamilya at pagmamahal.

*** Song Used : Better Together by Jack Johnson The epilogue is next :).

Hindi maalis sa utak ko si Viah. Oo aaminin ko nang nag-alala talaga 'ko nang sobra. Kahit paano ay naging malapit na rin siya sa amin, kila nanay Celia. Kaya natural naman sigurong ganoon ang naging reaksiyon ko hindi ba? Maya-maya lang ay inaya nila ako sa sala nila para mas makapag-usap daw kami nang maayos. Madami raw silang ikukwento sakin. Baka makatulong din daw sa pagbalik ng memorya ko.

Hindi ko kayang tumingin sa kanya dahil pakiramdam ko tuluyan ng babagsak ang mga luhang kanina ko pa pinipigilan simula nang muli ko siyang makita. No. Estella. Don’t cry. Tapos ka na sa pag-iyak dahil sa lalaking ‘to. I won’t cry for him anymore. “You have nothing to say… Estella?” the way he calls my name feels so nostalgic. Rumagasa sa akin ang mga alaala ng nakaraan. His sweet voice and the way I like it when he calls my name. Damn it!

"Kung ano-ano na naman 'yang naiisip mo, Aurora. Masaya lamang ako at pumayag si Mr. Ford na magresign ako." Si Aurora naman ang natigilan ngayon. Mukhang hindi niya nagustuhan ang aking sinabi. "Iiwan mo na talaga kami, paano na si boss Pogi?" Saad nito nang makabawi. Naniniwala pa rin si Aurora na may pagtingin sa akin si Mr. Ford. Hindi ko maiwasan mapangiti nang maalala ko ang sinabi niya sa akin kanina. "Huwag kang mag-alala. Makakalimutan din niya ako." Nakangiti kong saad.

Eh ngayon pa nga lang pangit na ang paningin mo sa akin. "Weh? Ayaw mo lang na magustuhan ko si MESH." "Tama na, Lovimer." "Oh, okay. Nevermind na nga lang. Pero seryoso. Ang galing niyang gumawa ng kanta." "Anong title ng song?" "Random Memories? Basta, parang tungkol sa sakit ng nakaraan na hanggang sa kasalukuyan ay dala-dala pa rin natin. Hindi naman ako broken-hearted pero alam mo 'yon? Noong nabasa ko pa lang ang lyrics parang ang sakit na sa dibdib."