Sorry For The Confusion Novels & Stories

Dugtong pa nito. Pilit akong ngumiti sa kanya at tuluyan ng nawalan ng pagasa ng makalayo na si Rad sa amin. " Ah, opo. I'm sorry for confusion. " Matamis na ngiti ko na simplemg sinulyapan si Rad bago ibalik muli sa kanya ang tingin ko. " You don't have to say sorry!" Ngiti nito. " I need to use the wash room, please excuse me." Pagpapaalam ko.

I'm so sorry if because of me, your life gone chaos. Sana mapatawad mo ako.

Parang kinokonsensya niya ako? "You proved that you are a Lozano and son of Mr. Forsythe David Lozano and I apologize and I apologize because I mistaken you for an imposter." Nag sorry nga ako pero kung saan naman ako nakatingin. "I can sue you for mistaken me as an Imposter but I'll let this slide this time." It means kakasuhan niya ko kapag hindi niya pinalampas? "I apologize." It's not my style to apologize, especially when it's not my fault.

Bakas din sa mukha nila ang pagkabigla. “S-sorry, Tammy.” Mapait silang napangiti at nahihiyang nag-peace sa akin. Tulala akong napasapo ng noo nang marinig ang buong pangyayari. Hindi ko alam ang dapat kong sabihin sa mga nalaman ko. Parang gusto ko nang matunaw sa ’king kinatatayuan. Sobrang laki ng eskandalo na nagawa ko. “Sorry, Tamara. Dahil sa misunderstanding na ’to, malaking gulo ang nagawa mo,” umiiling at nakangiwing saad ni Chino.

bati niya. He did'nt respond. What a face! Ang dilim-dilim! Mas madilim pa yata kaysa sa Nimbus Clouds na pabagsak. Mag-sorry kaya siya, wala namang mawawala. "Sorry na. Naaliw ako sa pamamasyal. Nakalimutan ko ang oras." Hingi niya ng dispensa. "Saan ka nakarating?" Usisa nitong may bahid ng galit ang tinig. He's really mad.

and it helps Pero hindi ko parin mapigilang mapangiwi at mapatingala lalo kapag umuulos sya... Ang sakit sakit.... Alam ko masakit nga talaga to..pero wala akong ideya na ganto to kasakit na para bang may kung anong binibiyak sa pagkatao ko! "I'm s-sorry" he keeps on whispering sorry habang ginagawa nya yung dahan dahang pagpasok sakin...

Halos pabulong n’yang sabi. “Okay, dad. I’m sorry.” I apologetically said as I returned my phone inside my pocket. Plano ko sanang reply-an si Athena. Kababasa ko lang kasi sa text niya na mauuna na s’yang umuwi. Gusto ko sanang mag-sorry sa kanya, pinaantay ko pa siya ng matagal tapos hindi lang din pala kami magkakasabay umuwi. Hindi ko akalaing mapapahaba ang usapan. Mga bagong proyekto na naman kasi ang naging topic kaya nama’y napahaba na naman.

Thank you sm to everyone! Hide 2/2

Ganito ba ang naramdaman niya noon nang hindi ko inalam ang totoong nangyari? Noong agad lang akong naniwala at basta nalang nagpadala sa sarili kong emosyon? I'm so sorry Zenice. Everything was my fault. I'm deeply sorry if I ruined your life. I'm sorry if I let you go through all this pain and sufferings on your own. I'm sorry if... ...if I broke your heart that time. This might be that thing called 'karma'. And yes, it's definitely. killing. me.

"Ah alam ko na, nagi-guilty ka kaya eto ka ngayon." "Lena, I'm sorry," seryosong sabi ni Kyra, napailing ako. "Kung hindi pa kayo nabuko hindi naman kayo magso-sorry hindi ba?" "May plano na kaming sabihin kasi hindi na rin naman kaya ng kunsensya namin eh, naunahan mo lang kami." "Meron pala kayo nun?" "Nung alin?"