Spanish For Uncle Novels & Stories

Tumingkayad siya upang hagkan ito sa pisngi. Natawa ang lalaki. "Medyo may edad na ako pero hindi matandang-matanda. Kung tratuhin mo naman ako'y parang ang tanda-tanda ko na." Natawa siya sa sinabi nito. Pumulupot ang mga kamay niya sa katawan ng sariling uncle at malapad na ngumiti. "Thank you sa pagpayag, uncle! You're the best!" Nakangiti itong umiling. "Mahihindian ba naman kita? Pero ipapaalala ko lang sa iyo, Narissa. Kasal na si Mister Lacuesta."

tanong nitong parang nanloloko. “Cedric, ayaw ko ng gulo,” aniya bago umiwas dito. Sinundan naman siya ng lalaki. “Pinapasundo ka ni uncle kaya halika na,” mariing wika nito bago siya hawakan sa siko. “Hoy, bitiwan mo nga ang kaibigan ko! Bastos ka, Auntie mo na siya ngayon!” pagtataray ni Fiona.

CHAPTER 208 “Tama na yan Bernard. Pag usapan na lamang natin ito ng maayos,” awat ni Jonathan sa kanyang kapatid. “Mabuti na yang kusa na nyang ibinalik ang bata kesa magkagulo pa tayo rito. Ikalma mo na muna yang sarili mo,” dagdag pa niya.

“Then... isasama ka na lang ni Uncle.” Napabuntong-hininga nang malalim si Bailey, parang nabunutan ng malaking tinik. Pagkatapos ay nagtanong ulit siya. “Bakit kailangan pong mag-dinner ni Mommy at Uncle Luis?” Marahang kinurot ni Luis ang maliit nitong ilong. “Hindi pa gustong sabihin ni Uncle Luis ang secret na 'yon. How about bilhin na lang ni Uncle ang secret na 'yan kay Bailey?”

Parang gulong ng palad, pero bad ang ending dahil mula sa mayaman ay dukha na sila. "Sino pala ang uncle mo na 'yan at mukhang siraulo?" tanong ni Ednel. Sinagot niya ito habang nakatungo ang kanyang ulo. Dahil pangalan lang niyon ay 'di na niya masikmura. "Si Uncle Lanto."

It was an annoying smirk. “Auntie? Then…we’re cousins?” sarcasm is obvious in his tone. Nawalan ng ngiti ang labi ni Uncle Solomon at halatang napikon sa sariling anak. “My bad…I forgot that all my relatives are all murdered…”

ika niya. Kumurap-kurap si Raj. Alam niya ang ibig sabihin ng kaniyang kapatid. Hindi niya lang talaga lubos maisip na kapamilya pa nila talaga ang manloloko. "Uncle Hernan..." tawag niya sa matandang tiyuhin. "Let's talk here and let them do their job." Nanlaki ang mga mata ng Uncle Hernan nila dahil sa pagkakataong iyon, alam niyang wala na siyang kawala pa.

What the hell did he do? Pinindot ko ang doorbell saka ko kinalampag ang gate nila. "Ate Cela! Buksan niyo ito." Segundo lang ang tinagal ng paghihintay namin nang bumukas naman ang gate. It's uncle and his dead face look. "Bakit ba ang iingay niyo?" "Gusto naming makita si Andrea." "Ang anak ko." Sabat ni sir Rafael. Napapairap si uncle na tumingin siya kay sir Rafael. "Alam kong anak mo siya. Naiintindihan ko kayong dalawa."

Frost couldn’t help but laugh at her Uncle’s antics. While the Old General glanced at his son in disdain. “Of course, Uncle is enough. And yes, that’s what I also wanted to ask for Uncle. I’m not familiar with how it is done. So I wanted to ask for Uncle’s guidance.” Frost said as a smile blossomed its way towards her beautiful face. “Uncle will guide you.” General Valencia gently said. He grinned. “Then, let’s go.” After he said that, General Valencia immediately stood up.

Sa pagkakataong ito, lumapit ang aking grandpa at tila inis na tinapunan nang masamang tingin si uncle Vlad. "Fine..." maikling tugon ni Uncle saka lumakad palayo sa amin. "Hindi pa rin pala nagbabago si Vlad," malungkot na sambit ni Lola. "Hayaan mo na ang batang 'yon, alam mo naman 'yon simula bata parang binagsakan ng langit at lupa," natatawang wika ni grandpa. "Anyway, this will be a good night, right? We need to have fun."