Spanish Quotes Mga Nobela at Kwento

kunot-noong untag nito. Naawa na naman sa sariling mariing umiling siya. Could she be anymore pathetic in his eyes? Bumunot ito ng mahabang paghinga. At saka nagsimulang maglitanya. “I love those dark Spanish eyes. Lalo na kapag tumatawa ka. Para silang kumikislap at tumatawa din. I love the way you eat. The way you close your eyes as you slowly chew your food.

Mas lalo akong kinabahan dahil alam kong tinutugis pa rin nila ang sinumang lalaban sa Kolonya ng Espanya, mga katulad kong may dugong bughaw. “Hola tus vacaciones en España?” (Kamusta ang bakasyon mo sa Espanya?) narinig kong sambit ni Don Adolfo. Silang dalawa ang magkausap kaya iniwasan ko na lang na tumingin. Naiilang tuloy ako dahil mukha akong istatwang nakikinig sa usapan ng dalawang makapangyarihang tao. “Tal vez deberíamos hablar en la cocina Don Adolfo” (Siguro dapat sa kusina tayo magusap Don Adolfo) sambit ni Demetrio dahilan upang mapatingin ako. Sabay naman silang napatingin sa akin at tumango si Don Adolfo. Tumayo naman silang parehas at sabay silang pumunta sa kusina.

naupo ako sa tabi ni Artemis na tulog na tulog at dahan-dahang hinaplos ang mukha niya. Napatingin naman agad ako kay Archer nang magsalita siya ulit. "In Miguel De Cervantes book, 'Don Quixote', the proper quote is "Let us forgive and forget injuries."" saad niya at napakunot ulit ang noo ko. "Huh? Hindi kita maintindihan." nagtatakang wika ko habang nakatingin sa kanya. He sighed and looked away. "Forgive and forget, I mean."

Napansin nitong wala pa sya gaano sa huwisyo. “La peor resaca de toda su vida (the worst hangover of his life),” natatawang sambit ni Rafael. “¡Cierra la boca, Rafael! (Shut up, Rafael!)” anas nya na ikinatawa lalo nito. “Please, pwede, walang magsasalita ng Español dito,” seryosong sabi ni Santiago. “O-okay,” Tinitigan sya ni Rafael. Wari gusto syang pagsalitain.

Ano bang nangyayari sa’kin? Nang marinig ang sinambit kong iyon ay tuluyang lumingon na nga si Mateo nang may mapanuksong ngisi sa kaniyang labi, “Dame una razón para quedarme. (Bigyan mo ako ng dahilan upang manatili.)” Sa kakaunting salitang Espanyol na nalalaman ko hindi ko na alam ang isasagot ko. Ano na nga ba iyong narinig kong diyalogo sa Spanish movie na laging pinapanuod ni Oliver?

Bukod sa mas naiintindihan ng mga ito ang sinasabi ng kausap, mas napapadali rin ang usapan sa ganoong paraan. “Pero este es el restaurante al que estás llamando. ¿Hay alguna otra tarjeta de llamada allí? O tal vez llamar a la policía,” (But this is the restaurant you are calling. Is there any other calling card there? Or maybe call a police.) mahabang wika nito. “Arrepentido. Mis conocimientos sobre español no son tan amplios. Can you speak English?” (Sorry. My knowledge about Spanish is not that wide.)

sabi ko habang walang pinapakitang ekspresiyon sa mukha. *I'm not pleased to meet you, sir.* His face shouts amusement after hearing what I said. "Oh, hablas español. Frio." *Oh, you speak Spanish. Cool.* I rolled my eyes. "Obviamente," paismid kong sinabi. *Obviously.* "Te vias tan enojado. No estas disfruntando de la cena?" tanong niya. *You looked pissed. Are you not enjoying the dinner?* "Es muy visible. No me gusta estar en esta m****a y enfrentarme a un hombre como tú," mariing sabi ko.

tanong niya, ang boses ay walang emosyon, parang hangin sa gitna ng ulan. Hindi nagmamadali ang lalaki. Marahang lumapit gamit ang tungkod, inilapag ang hawak na mga krisantemo at mga pastry sa harap ng lapida. Nang magsalita siya muli, mas mababa na ang kanyang tinig, mas mabigat ang bawat salita. “Hindi na ito ang unang beses, pero gusto pa rin kitang imbitahan,” wika niya. “Mahal na mahal ko ang iyong ina. Ikaw ang huling iniwan niya sa mundong ito. Kaya… sasama ka ba sa akin papuntang Spain? Aalagaan kita para sa kanya.”

Lalo na ng mabasa niya ang Spanish version. Raine was one of the few people who brought a Spanish resume, which left a good impression on Rothan. "Hmmm. Interesting, do you speak Spanish, Miss Raine?" Rothan asked. Umiling si Raine. "Hindi po." Kumunot ang noo nito. "Pero bakit..." Napatingin nang may pagtakaka si Mr. Rothan kay Raine. "Hindi na po ako magpaliguy - ligoy, Sir. Ang totoo niyan ay kahit isa ay wala akong alam na salitang Espanyol. Pinapatranslate ko lang po 'yan sa asawa ko."

“Wala po, sir. Safe na safe ’yan, galing pa ‘yan ng Spain.” Muntik kong ibuga sa mukha ng babae ang kape. “S-Spain?!” Tumango-tango siya. “Oo, sir. Hindi umiinom si Madam Revekah ng local, mas gusto niya ang lasa ng kape roon.”