Special Daughter Quotes From Mom Mga Nobela at Kwento

I think that's enough and it's just wrong of me to eavesdropped their conversation. [End of flashback] "Claire, I know it's been hard for you to handle everything but you're a strong child and you don't give up that easily. I know you can overcome this challenge but don't forget that we're here to help you and that includes your grandfather," panimula ni Mommy sa marahang tono ng boses.

I-loud speaker mo nga may sasabihin ako. I just follewed her and gestured to Knight that my mom wanted to say something. Me: It's on. Mom: Take care of my girl ah? I'll hunt you down if something happened. My eyes widened with her last remarks. Me: Ma! I mouthed 'sorry' to Knight and he just smiled. For the first time, he smilled. Knight: Well noted, ma'am. Mom: Good. Take care. Drive safe. Gabby be a good girl ah. Bye. Love you!

Bumaba ang aking ulo sa kaniyang perlas at ibinuka upang mapasok ko ang aking dila sa kaniyang butas. "Ugh! Nakiki-li-ti ako ohh!" ungol niya, ginalingan ko ang pagkain sa kaniyang pagkababae, ang bango at ang sarap. My phone rung. Oh, it`s from my mom. Agad kong itinigil ang ko sa kaniyang pagkakababae niya para sagutin ang tawag ni mommy sa akin. Gano`n ka special sa akin si mama.

naiyak nitong sabi at pareho silang napalingon sa kanyang mommy habang meron itong dala dalang kwentas. "My beautiful daughters İ have a special gift for both of you, I'm sure magugustuhan niyo ito," sabi ng kanyang ina at ipinakita sa kanila ang kuwintas. "Wow,! I love this, it was so beautiful mom look at this picture İnside the pendant," sabi niya at nilagay ng mama niya ang kwintas sa leeg nila. "From, now on these necklace will remain forever, and don't take this Off from your neck," sabi ng mama niya at tumango sila at niyakap ito.

I am from a special section and she's in section one. Pagkauwi ko, dumiretso ako sa aking kuwarto upang i-print ang mga nakuha kong pictures kanina. Nakakuha ako ng magandang anggulo ni Precious during lunch. Hindi na siya umiiyak at maaliwalas na din ang kaniyang mukha. "How's your day?" "Mom!" Nagmamadali kong sinara ang aking laptop nang lumapit si Mommy sa akin.

Sumbong ko. “Mom! Wala siyang karapatan na gamitin ang keychain na pareho sa batang nag bigay sa akin nito..” wika ni sa kanyang mommy. “Maraming may hilig sa Dandelion! Hindi lang yung sinasabi mo! Ano kapag memorable sayo? Gusto mo wala ng ibang gagamit? Palinis kana ng utak mo!” Inis kong singhal dito at pumasok na ako sa loob para maitago ang cellphone ko.

“Baby, you don’t need to say sorry because Mommy loves this so much, and I will forever wear this bracelet. Thank you so much dahil binigay ka ni Lord sa akin. Sobrang saya ko, anak, kung alam mo lang.” “Mommy, I’m happy too that you’re my mother. I’m so thankful to God that He gave me a kind, sweet, beautiful, and loving mother. I won’t ask anything; you’re enough for me, Mommy. So don’t leave me.” “I won’t leave you, sweetheart.” --

Inabot ko ito at marahang pinunasan. "Mommy, thank you for everything. Thank you for not giving up on me. Thank you for being there for me during my sleepless nights." Mom didn't say anything, she just pulled me closer to her and planted a kiss on my cheek. ————————————————-

“Ang araw na ito ay naging napaka-espesyal para sa akin.” “Walang anuman,” sagot ni Alex, na may kasamang ngiti. “Gusto ko sanang malaman mo na laging may puwang ka sa aking buhay. Huwag kang mag-atubiling makipag-ugnayan kung kinakailangan mo ng tulong o kung gusto mo lang makipag-usap.”

Umatras si Mommy nang ilang hakbang habang mahigpit na hawak ang cellphone ko. “Vivian, kung gusto mong makamit ang tagumpay, hindi ka dapat maging mahina! Maniwala ka sa akin, balang araw magpapasalamat ka sa akin. Lahat ng ginagawa ko ay para sa’yo at sa kapatid mo!” Napapailing akong tumili, “Baliw ka na Mommy! Hindi mo ‘to ginagawa para sa amin ng kapatid ko—ang sabihin mo ginagawa mo ‘to para sa sarili mong interes!”