Romans & histoires Spending Time With Family Quotes

“Mag-enjoy ka do’n, Anak. Puro ka kasi trabaho, kaya ang ibang tao na ang naghanap ng paraan para makapag-unwind ka naman.” “Mom, pwede naman akong mag-unwind na kayong family ang kasama ko at hindi ang ibang tao.” “ ‘Wag kang mag-alala, after two days, susunod naman kami sa inyo. For now, subukan mo munang mag-enjoy kasama ang ibang tao. Sabi mo naman, mukhang mabait naman ang highest bidder, hindi ba?”

seryosong sabi naman ni kuya. "What? I'm a good man unlike you two. My God! Ang laki ko na para higpitan niyo pa ako, 'no!" reklamong sambit ng bunso namin. Binatukan tuloy siya ni Daddy. Hindi na nakareklamo pa. "Kakain na tayo," awat naman ni Mommy. Hindi namin pinag-uusapan sa hapag-kainan ang tungkol sa trabaho. Kumbaga, family time kaya ang usapan ay tungkol sa mga buhay naming lahat.

“Sana mas marami pang ganitong pagkakataon.” Habang nag-uusap kami, naramdaman kong ang bawat minuto na kasama sila ay nagbibigay liwanag sa nakakapagod na mga araw. Ang mga tawanan at kwentuhan ay tila nawawala ang pagod ko sa maghapon ng trabaho. “Dapat lagi tayong magkasama sa ganitong pagkakataon. Mas masaya kapag pamilya,” sabi ni Red, at pumayag kami na maging regular na ganito.

sabi naman siya sa akin. "Hindi naman maiiwasan ang tampuhan sa pamilya," sagot ko naman. "Maganda ang relationship ng family mo. Sana lahat gan'yan. Na kapag nagkatampuhan ay lilipas lang ang isang araw ay magkaayos na kaagad," sabi naman niya kaya kunot noo ko siyang binalingan. "Gan'yan din ba kayo ng family mo?" tanong ko naman sa kaniya.

"Ngayon ang laki-laki mo na at kaya ng tumayong mag-isa. Hindi ako makapaniwala na lumalaki ka ng ganito, anak. Ang saya at sarap sa pakiramdam na makita kayo ng kapatid mo na lumaki ng maayos." My heart melted and tried hard to stop myself from tearing up. "Syempre naman po! Mayroon kaya kaming mabuti at mapagmahal na magulang!" I spend my remaining time talking and having dinner with my family. I miss this kind of bonding with my family but sadly, I have to go to work.

“Si Mommy po, noong nabubuhay pa siya ay bonding namin ang pagluluto. Tuwang-tuwa kasi kami kapag nakikita namin na sarap na sarap si Dad sa pine-prepare namin.” “Mukhang sobrang close ka sa family mo.” “Close po talaga, noong nabubuhay pa si Mommy at parati kaming nagbabakasyon. Kaming tatlo, naalala ko pa na hindi pwedeng hindi kami magtatravel abroad sa loob ng isang taon. Reason nila ay kahit na busy po sila pareho, dapat ay may oras kami para sa isa’t isa. Pero ganoon po yata talaga ang buhay, hindi palaging masaya. Nagbabago ang lahat ng bagay. Nangyari na lang po, noong mawala si Mommy ay para ring nawala si dad sa akin. Bigla na siyang nawalan ng oras sa akin.”

“You can always pursue your dreams whenever you want, my love. Me and our kids will support you in all ways, always." Umiling si Maya. “Kikitain ko pa ang pera. P'wede ko pa ring i pursue ang mga pangarap ko pero ang mga anak natin, minsan lang sila magiging mga bata. I want to cherish our time together. Gusto kong namnamin ‘yong mga panahong ako pa ang mundo nila. Mabilis lang ang panahon. Sa isang iglap, magigising na lang tayo na malalaki na sila at hindi na lang sa atin iikot ang mundo nila. We should always give and spend a lot of quality time with them. More than anything, I want to give them a lot of happy childhood memories. Oof! Ugh!” "Maya!"

“Pero pamilya po tayo.” “Oo naman,” sagot ni Freya agad, may lambing sa boses. “At dahil pamilya tayo, mas lalo nilang kailangan ’yon.” Saglit siyang tumingin ulit sa salamin, siniguro niyang nakikinig ang dalawa. “Minsan kasi,” dugtong niya, “kahit mahal na mahal natin ang isa’t isa, kailangan pa rin ng oras na kayong dalawa lang. Para makapag-usap… makapagpahinga… at ma-enjoy ang isa’t isa.”

she said and starts to cut her stake again. Today is sunday, and mom always Believed that family alwasy comes first, so both dad and her came up with th set up of spending the whole sunday with family, without touching any work related, I understand their sentiments, I’m aware that they are both busy people and they are both owner of a separate company, they are twice as busy as me, but here they are, siiting and eating breakfast with us. “I’m sorry,” I said, ad turned off myphone, mom seems pleased with my action, so she just nod, dad on the left corner was just shaking his head and laughing like he is watching a variaty show, jeez, this old man.

“Oho, pero balak kong puntahan sila Ate.” “Huwag ka ng pumunta doon, aabalahin mo lang ‘yong pamilya. Kailangan nilang mag spend ng maraming time together para makabawi naman si Salvatore sa mga panahong nasayang.” “Kasalanan niya ‘yon!”