Spending Time With Family Quotes Mga Nobela at Kwento

Ang ibig niyang sabihin ay kapag ang isa sa amin magkakapatid o isa sa aming pamilya ang nawala sa isang family dinner, hindi pinapapunta sa bahay o kaya naman ay hindi pinapasama sa lakad ng pamilya sa loob ng dalawang buwan. Sabi ni Dad, minsan lang naman na raw kami magkaroon ng ganitong dinner o kaya ay minsan lang kami makumpleto, dapat daw ay makapunta na ang lahat kahit ano pa ang gagawin. I have nothing against it naman since may point si Papa. "Fine, fine. I'll free my sched later, is that all? I'm currently driving right now," tanong ko pa sa kapatid ko kasabay ng pagsuko na pupunta mamaya.

kalmado pa ring sabi ng daddy niya. "Your so damn, Samuel, tinuringan ka pa sanang magaling na negosyante pagkatapos hindi ka nag-iisip, you knew that I can't do that and besides Clarisse is big now, hindi na kailangan ng bonding bonding, matanda na tayo para diyan!" mahabang singhal ng mommy sa kanyang daddy. "But love, kaya nga matanda na tayo so dapat mas mahaba na ang family time natin, work is just there but family is more important, sige na love, please just stay," pagpapakumbaba pa ng daddy niya.

Ghon said while looking at the sunset too. She nodded and smiled, “I know he is.” Ngumiti silang pareho sa isa't isa kasabay na tumayo at nagtungo sa pamilya nila na masayang nag-uusap sa isang malapat at malaking picnic blanket. Sa likuran ng mga ito ay naglalaro ang mga bata. In every moment we spend with our loved ones is like capturing a precious drop of time. It's so easy to let them slip through our fingers if we're not careful.

"Wala munang trabaho, mag-focus tayo sa pamilya natin." Habang nagpaplano kami, naisip ko na kahit gaano ka-busy, kung may oras para sa pamilya, magiging mas magaan ang lahat. Ang mga simpleng sandali—ang tawanan, ang mga kwento, at ang pagtulong sa isa't isa—ang pinakamahalaga sa buhay. Tinanong ko si Ruby, "Mahal, gusto mo bang magpunta tayo sa beach this weekend? Para makapag-relax naman tayo."

“Pero may kondisyon. Sasama ako sa inyo.” Nanlaki ang kanyang mga mata sa gulat, pagkatapos ay sumilay ang malawak na ngiti sa kanyang mga labi. “Talaga? Akala ko ay marami kang trabaho ngayon.” “Work can wait. Nothing is more important than spending time with my family,” wika ko, at sa unang pagkakataon ay malaya kong nabanggit ang salitang iyon—pamilya.

Ramdam ko ang lungkot sa bawat salita na lumabas sa bibig niya kanina. “May gusto ka bang sabihin, mom?” tanong ko sa kanya at ngumiti naman siya sa akin. “Gusto ko lang sabihin na sana ay ito na ang huling trabaho mo. Sana ay mabigyan mo ng oras ang pagbuo ng sarili niyong pamilya,” sabi niya sa akin. “Mabibigyan po namin ito, mom. Katunayan po ay magbabakasyon kaming dalawa,” sabi ko sa kanya.

pag-sang ayon naman nito sa kaibigan niya "Santi" "Ok lang ako mga bro sa family niyo nalang muna kayo mag-spend ng time this is our graduation at may kanya kanya tayong pamilya at gusto rin nila kayo makasama kaya doon nalang kayo. Wag niyo akong isipin ayos lang ako.. nakangiti niyang pag-papaliwanag sa mga kasama niya ngunit kita sa kanya ang lungkot na gumuguhit sa kanyang mga ngiti n pilit niyang tinatago ..

sabi ni Sari, "kahit saan ka man pumunta, kahit gaano ka man kalayo, palaging andito ang iyong pamilya, handang suportahan ka sa lahat ng iyong pangarap." "Alam ko po, Mommy," sabi ni Theo, ngumiti nang malawak. "At iyon ang pinaka-mahalagang natutunan ko mula sa inyong dalawa, na ang tunay na pamilya, hindi basta lumalayo, kahit anong distansya o panahon ang naghihiwalay."