Spoiling Myself Novels & Stories

Tuwing sasahod ako ay naglalaan ako ng pera at oras para i-treat ang sarili ko sa parlor at spa. Iyon lang. Naging okay na nang nakikita kong pinupuri na ako ng mga tao sa paligid ko. Akala nga nila ay may boyfriend akong inspirasyon. Sadyang kapag pala minahal mo at inuna mo ang sarili mo ay unang mag-rereflect ito sa itsura mo.

Iyong nasasaktan din kapag may dinaramdam ka. But that's not just working out for me. How can I possibly allow anyone to care for a rich, detached girl when I don't really want others doing it? Ayoko ng may utang na loob. Ayoko ng dumedepende sa tao. Sa pag-aruga sa akin, nagsasayang lang sila ng oras. Hindi ko kailangan ng malasakit nila o ng ibang tao. Dahil kaya ko naman. I have pampered myself to master self-care. Walang dapat ipag-alala. Kaya ko.

"Which one you like?" Syempre gusto kong malaman kung nagustuhan niya ba ang regalo ko. Para next time alam ko na kung ano ang bibilhin ko sa kanya. Gaya nga ng sabi ni Dad, I should work and earn my own money to spoil my queen. And that's what I want to do. I want to spoil her with anything, material, emotional and all aspects. "I like the doll with my name. It kinda look like me..." lumapit siya sa akin at bumulong. "...BEAUTIFUL."

Hindi ako pwedeng magpaapekto, may mga batang umaasa sa surprise ko ngayong araw at yun ang ginawa kong diversion para mawala ang isip ko sa kanila. Pagkatapos kong mamalengke, diritso na ako sa pagluluto. I have to distract myself from being sad again. Actually pwede ko naman silang dalhin na lang sa labas para hindi na ako mahirapan pa pero mas pinili kong dito na lang sa silid ko na para ko ng tahanan pinili kong mag-celebrate. Sa ganung paraan marami pa ang makain namin at mag-eenjoy pa kami ng mga bata.

Niyakap ako ng aking ina ng matagal, napaka-emosyonal at may isang huling payo bago ako tumigil sa pagiging babaeng pinalaki niya at naging asawa na magtatayo ng sarili niyang tahanan. “Huwag kang maging spoiled child!” Iyan ang payo sa akin ng aking ina. Nagsimula akong tumawa, dahil sa lahat ng masasabi ng isang ina sa isang anak na malapit ng ikasal, pinili niya akong payuhan na alisin ang isang maliit na kapintasan na itinatago ko sa buong buhay ko. Inaamin ko, minsan ay parang spoiled child ako, ngunit aaminin ko lang iyon sa aking sarili.

“I was surprised that you two are doing well. Imagine my surprise nang sabay kayong umuwi kagabi. These past few years ay magkahiwalay kayong umaalis. Kaya natuwang-tuwa talaga ako! Do you want anything, anak? Like new car? Or designer bags and shoes? Name it! Bibilhin ko pa ra sa ‘yo!” “Hindi, ayos lang Mom. Wala naman akong paggagamitan niyan. Kaya h’wag na ‘ho kayong mag abala pa—” “Nonsense! You deserve everything anak! Saka kailangan mo ng mga bagong gamit, alam ko pa naman na ayaw na ayaw mong mag-shopping! Ikaw at ako lang ang babae sa pamilya natin. Kaya I want to spoil you.”

I mean, maybe, he was concerned about me, but I genuinely don’t think that it would come to a point para offeran n’ya pa ako ng voucher para sa isang libreng makeover sa isang weight clinic na valid for six months. “You wanna wear that tiara, right? You know, you could be taking better care of yourself,” I read the short message silently. I gulped. Hindi ko alam kung ano’ng mararamdaman ko sa nabasa ko. Parang may halong guilt tripping ang atake ng invitation nila, ah? But you know what? Tama naman sila eh. I did this to myself. I am what I eat. Hindi ko p’wedeng sisihin si Mama o si Mang Bert dahil masarap sila magluto. I could always control my portions pero ako itong akala mo The Last Sup

hiyaw ng aking magaling na ina. Natawa ako ng wala sa oras. Napatingin sila sa akin sa pagtawa ko. "Sa ating dalawa, Mom, ikaw ang spoiled brat. Ayaw mo lang akong kasama sila Lolo at Lola dahil ayaw mong mapalapit ako sa kanila. Gusto mo hawak mo ang pagkatao ko! I'm already 24 years old, I can live by myself now. Stop being such a nonsense mother," matapang kong sagot.

“Ikaw rin po mama, kain po kayo.” “Ah oo, kakain na rin ako.” Sabi ko at napilitang kumuha ng sarili kong pagkain. “Di ako makapaniwala doon ah. Napangaralan pa ako ng bata.” Binubulong ng isa sa tabi ko. Hinayaan ko lang din siya. Mukhang sa buong buhay niya, ngayon pa siya napagsabihan. Kung sabagay, lumaki siyang spoiled lalo na sa mama niya dahil only child lang siya.

Wala akong time kanina para maligo. Dahan dahan kong binuhusan ang sarili ng tubig. Huminga ako ng malalim. Bawat pagpahid ko ng sabon sa katawan ko ay naaalala ko ang nangyari kagabi. It was paradise. Hindi ko ini-expect na magiging ganun. Hindi ko naman iyon pinagsisihan dahil ang alam ko, binigay ko ang sarili sa taong gusto ko.