Spoiling Myself Novels & Stories

Ganoon na ba talaga siya ka-nakakatakot? Dahil pumayag na si Mallory, gusto naman niyang bigyan ito ng kaunting ginhawa. Kaya’t pinunasan niya ang kaniyang sugat gamit ang panyo at walang pakialam na nagsalita. “Medyo magulo kanina, at maaaring aksidente kong nasugatan ang aking sarili. Ngunit may mga kamera sa loob ng opisina. Bagama’t nagkaroon ng aberya, maaayos din ito sa loob ng ilang araw. Ipapakita ko ang buong talaan kapag maayos na ang lahat.”

"Ay mas lalo na mamaya pagdating ng ating bisita, naku! Spoiled na naman 'yan sa pasalubong for sure!" "Sinabihan ko na ang lalaking 'yon na huwag mag-uwi ng maraming laruan at candies. Baka mamaya'y mamihasa 'yan na lahat ng gusto ay nakukuha niya. I don't want to spoil my daughter. Gusto ko siyang lumaki na alam ang pagsisikap nang sa gano'n ay hindi siya umasa sa ibang tao."

“Ikaw, bata ka. Talagang bata ka pa. Alam mo ba ang dahilan kung bakit ayaw kitang ma-spoil, ha?” Kumunot ang nuo ni CV. “Bakit po?” Tanong niya. Gusto niya rin kasing malaman, eh. They had everything. They have lots of money. Nabibili nila ang mga gusto nila. But her mother always told him that everything had its own value. Ayaw nitong lumaki siyang spoiled kaya minsan kinokontrol siya nito which is kapag control na siya ng mommy niya, wala ng sasabihin ang daddy niya.

Naglagay talaga ako ng salamin dito dahil ugali kong mag-self affirmation tuwing paggising ko at madalas niyon ay sa banyo agad ang diretso ko. Hindi pa rin ako makapaniwala sa bilis ng mga pangyayari. Kahapon lang ay halos madurog ako ngunit ngayon ay tila nakahiga ako sa alapaap sa sobrang saya. Nakakatakot… baka panandalian lang… hindi ko maiwasang hindi mag-overthink dahil sa sobrang dami ko ng masasakit na pinagdaanan ay it feels like unreal… na baka panaginip lang ang lahat.

SOLARA’S POV: Minsan, kahit gaano ka kayaman, may mga bagay na hindi kayang bilhin ng pera. Ito ang katahimikan ng isip at kapayapaan ng puso. Habang ako ay nasa akin na ang lahat. I have money, so why not spend it on myself, right? Nandito ako ngayon sa isang eksklusibong wellness spa para magpa-full body massage. Para makapag-relax.

minsan kong sabi habang pareho kaming nasa kusina, "parang mas spoiled yata ako ngayon kaysa noong girlfriend mo pa lang ako." Napalingon siya sa akin habang naglalagay ng pagkain sa plato. "Bakit? Ayaw mo ba?" Ngumuso ako na kunwari'y nag-iisip. "Hmm... gusto." "Good." Ngumiti siya bago inilapag ang plato sa harapan ko. "Kasi balak kong mas lalo ka pang i-spoil." Natawa na lang ako. "Grabe ka."

"Para kang mas matanda sa akin. Nagpapasya ka ba na i-friend-zone ako? Huwag mong sabihin na mabait ako. Hindi ako mabait. Ako ang pinakamasamang tao. Babaero ako at hindi ako maaasahan. Maliban sa alam ko kung paano magluto at maging gwapo, wala na akong iba pang alam. Ang negosyo ng pamilya ay ang pagsusumikap ng aking mga magulang noong bata pa sila kaya wala itong kinalaman sa akin. " Ito ang kauna-unahang pagkakataon na narinig ni Tiffany ang isang tao na minamaliit ang kanyang sarili katulad nito. Para niyang ibinababa ang kanyang sarili, ngunit kumakanta siya ng mga papuri tungkol sa kanyang sarili. Iniwas niya ang kanyang ulo habang tumatawa hanggang sa magmukha siyang demure.

I don't want to pretend to be a straight shooter. Pretending is the thing I hate the most aside from betrayal. No matter how I try to be a good person I'll still return to my true self. I can fake my expressions and tell lies but if it's only necessary. Kahit sa sarili ko mismo ay hindi ko kayang mag-ipon ng sobrang kasinungalingan. Whenever I drown in lies, I feel suffocated.

“Higit ka pa sa kanya dahil isa kang babae pero naging buhay mo na ang lumaban araw-araw. Hindi ko alam paano mo yon kinaya.” “Ang mga gaya mo, gaya ni Marco, naging inspirasyon ko sila. Kapag marami akong nadadatnang regalo o love letters sa bahay, pakiramdam ko may halaga ako kahit paano. May mga tao na alam na nabubuhay pala ako sa mundo. At mas naging spoiled ako sa ganoong bagay noong nagdadalaga na ako. Nagkalakas loob akong mahalin ang sarili ko dahil sa kanila. Dahil sa yo.”

Para sa akin ito ang isa sa pinakanakakatawang mangyayari sa tao. Ngumingiwi ako kapag nakarinig ng umiiyak dahil nasasaktan, nagparaya dahil sa minamahal at nangakong hinding-hindi ako gagaya sa mga tangang 'yon. Pero kinain ko ang lahat ng 'yon at ngayon nga ay umiibig na rin kagaya ng nakararami. Umiling ako ng ilang beses. Malaya na ako noon pa man. Hindi ako pinagbabawalan na gawin ang gusto. Spoiled ako ni Dad kaya lahat ng maisipan ay ginagawa ko.