Spoiling Myself Novels & Stories

Hindi lang naman talaga iyon ang ipinunta niya doon dahil kung tutuusin ay pwedeng- pwede naman siyang uminom sa bahay nila kaso lang ay ang iniiwasan niya ay ang makita ang babaeng iyon. Hindi pa rin nawawala ang inis niya at mas lalo pa ngang nadagdagan kanina dahil sa sinabi nito sa kaniya. At sa muling pagkaalala sa sinabi nito ay umahon na naman ang inis niya para rito. Napaka- selfish talaga at napaka- spoiled brat. Gagamitin pa talaga nito ang pagiging spoiled brat nito para pasunurin siya? “Tsk.”

Tamad ko siyang tinignan " Ako ang nagbabayad ng bill namin sa bahay at ako rin ang nagpapa-aral sa bunso kong kapatid. " " Pero hindi naman ibig sabihin noon ay dapat mo ng tipirin ang sarili mo. Spoil mo naman ang sarili mo minsan, " aniya kaya bigla akong napaisip. Kailan nga ba 'yong huling araw na gumastos ako para mabili ang gusto ko?

Si Spoiled Brat with her two friends. Naalala ko na nakipag usap na sakin ang dalawa niyang kasama noong wala pa siya. Pero noong dumating na Si Spoiled brat Ay parang nagbago ang ugali ng dalawa .Nag pakilala sila sa akin nong nagpa autograph Si Avey at nag pa picture para sa I* Niya daw .She even tag me sa mga litrato kaya hinayaan ko na lang .Mukhang bestie sila ni Spoiled brat kaya na impluwensyahan siya nito. Bahagya akong nataranta nang mapansin na naglalakad sila Patungo sa mismong pwesto ko .

I surrendered myself to someone I have just met. Sorry mom, but I guess, I couldn't be like you anymore. Hindi ko na maiaalay sa mapapangasawa ko ang pagkabirhen ko. Another day has passed and I just here in my condo unit, sketching a house I wanted to build for myself. I want to work but I don't want someone ordering me around. Isa pa, I don't know how to behave like a normal being. I'm literally a spoiled brat na lahat ay akin kahit na alam kong hindi naman akin.

Naglagay talaga ako ng salamin dito dahil ugali kong mag-self affirmation tuwing paggising ko at madalas niyon ay sa banyo agad ang diretso ko. Hindi pa rin ako makapaniwala sa bilis ng mga pangyayari. Kahapon lang ay halos madurog ako ngunit ngayon ay tila nakahiga ako sa alapaap sa sobrang saya. Nakakatakot… baka panandalian lang… hindi ko maiwasang hindi mag-overthink dahil sa sobrang dami ko ng masasakit na pinagdaanan ay it feels like unreal… na baka panaginip lang ang lahat.

SOLARA’S POV: Minsan, kahit gaano ka kayaman, may mga bagay na hindi kayang bilhin ng pera. Ito ang katahimikan ng isip at kapayapaan ng puso. Habang ako ay nasa akin na ang lahat. I have money, so why not spend it on myself, right? Nandito ako ngayon sa isang eksklusibong wellness spa para magpa-full body massage. Para makapag-relax.

Napailing ako at pinilit magkunwaring deadma. “Excuse me, mga ate,” sabi ko sabay ngiting pilit. “Hindi lahat ng glow ay dahil sa lalaki. Baka naman dahil sa bagong moisturizer ko ‘to? Pwede rin namang effect ng eight hours of sleep, ‘di ba?”

"Para kang mas matanda sa akin. Nagpapasya ka ba na i-friend-zone ako? Huwag mong sabihin na mabait ako. Hindi ako mabait. Ako ang pinakamasamang tao. Babaero ako at hindi ako maaasahan. Maliban sa alam ko kung paano magluto at maging gwapo, wala na akong iba pang alam. Ang negosyo ng pamilya ay ang pagsusumikap ng aking mga magulang noong bata pa sila kaya wala itong kinalaman sa akin. " Ito ang kauna-unahang pagkakataon na narinig ni Tiffany ang isang tao na minamaliit ang kanyang sarili katulad nito. Para niyang ibinababa ang kanyang sarili, ngunit kumakanta siya ng mga papuri tungkol sa kanyang sarili. Iniwas niya ang kanyang ulo habang tumatawa hanggang sa magmukha siyang demure.

I don't want to pretend to be a straight shooter. Pretending is the thing I hate the most aside from betrayal. No matter how I try to be a good person I'll still return to my true self. I can fake my expressions and tell lies but if it's only necessary. Kahit sa sarili ko mismo ay hindi ko kayang mag-ipon ng sobrang kasinungalingan. Whenever I drown in lies, I feel suffocated.

“Higit ka pa sa kanya dahil isa kang babae pero naging buhay mo na ang lumaban araw-araw. Hindi ko alam paano mo yon kinaya.” “Ang mga gaya mo, gaya ni Marco, naging inspirasyon ko sila. Kapag marami akong nadadatnang regalo o love letters sa bahay, pakiramdam ko may halaga ako kahit paano. May mga tao na alam na nabubuhay pala ako sa mundo. At mas naging spoiled ako sa ganoong bagay noong nagdadalaga na ako. Nagkalakas loob akong mahalin ang sarili ko dahil sa kanila. Dahil sa yo.”