Novel & Cerita Spoken Poetry Broken Hearted

“Sasha, I’m sorry. But I already made this clear to Red. Sinabi ko na sa kaniya na wala na talagang pag-asa pa para sa amin. I already let him go years ago. Ilang beses ko na rin siyang tinutulak palayo, but… but h-he’s so stubborn that he won’t listen to me--” “Because your actions speaks the otherwise! Sinasabi mong pinapalayo mo siya sa ‘yo, but you’re doing the opposite! Your actions are inviting his broken heart to come back to you. Kaya paano ka niya tuluyang makakalimutan kung palagi siyang umaasa sa mga kilos mo?” Napahilot ako sa sentido. Indeed, a broken heart is a stubborn heart. A broken heart refuses to believe the reality and chooses what it wanted to believe.

Ang haba na agad ng sinabi niya, ha? "Ano mo itong si Havana?" kaswal kong usisa. Baka mahalata niyang wala akong pakialam sa Havana na sinasabi niya. "Crush. Ang ganda-ganda kaya niyon kaso parang broken-hearted, eh. Ang lungkot ng awra niya 'tsaka parang wala siyang pakialam sa paligid." Napapalatak pa siya. Parang ako lang noon. Broken-hearted. Walang pakialam. At hindi na iyon mangyayari uli sa akin. Hindi na.

Pinagmasdan niya ang binata na sunod-sunod na ang paglagok ng beer. "But it's so hard to be strong, when you've been missin' somebody so long. It's just a matter of time i'm sure, but time takes time and i can't hold on. So won't you try as hard as you can to put my broken heart together again,"

I am tired of this place, I hope people change I need time to replace what I gave away And my hopes, they are high, I must keep them small Though I try to resist I still want it all I see swimming pools and living rooms and aeroplanes I see a little house on the hill and children's names I see quiet nights poured over ice and Tanqueray But everything is shattering and it's my mistake Humarap ako sa bintana nang makaramdam ako ng sikip sa dibdib ko. Kainis na shuffle playlist 'to, nananadya. Pakiramdam ko tutulo na ang mga luha ko pero sinusubukan ko pa ding pigilan.

Walang pakialam sa paligid. Parang gusto niyang iparamdam na andito siya, na hindi niya ako iiwan, na ako ang mundo niya ngayon. Sa isang iglap, wala na rin akong pakialam kung may makakita man. Tinugon ko ang mga halik niya ng buong-buo—malalim, sabik, at may konting desperasyon. Para akong inaalis ang lahat ng sakit kay Larkin at isinusuko iyon sa mga labi ni Killian. “You taste like heartbreak,” bulong niya habang unti-unti niyang ibinaba ang halik niya sa leeg ko.

It feels like an incantation of a curse that will always crush my heart hanggang sa mapagod na itong tumibok pang muli. My rage is greater than this sick love that I am feeling, mahirap magmahal lalo na kung siya na mismo ang nagsabi na ang katotohanan na ang lahat ay para sa pansarili lamang niyang pangangailangan. She chose to make me love her in exchange of saving her own skin and that reality will always break me more than I can handle. She broke my heart quietly but that shuttering of my heart being broken into pieces will always be the loudest quiet I had ever heard.

May mga gabi pa ring umiiyak siya. May mga kanta pa ring hindi niya kayang pakinggan. Pero hindi na siya tumatawag. Hindi na siya nagme-message. Hindi na siya umaasa. And that was her first victory. Hanggang sa isang gabi. Umuulan. Of course umuulan. Because heartbreak always loves dramatic timing. May kumatok sa pinto niya. Isang beses. Dalawa. Tatlo. Ayaw niyang tumingin.

I wanted to forget this awful feeling I am feeling right now. I wonder how people can manage to fall asleep with a broken heart. Kasi tuwing pipikit ako mas lalong nagiging malinaw sa aking ala-ala ang mga nangyare kanina. I can hear knocks on my door but I don't have a plan on opening it. Wala ako sa mood para kumausap ng kahit na sino. I forced myself to sleep even my heart was strained and aching. I hope when I woke up, this feeling is already gone.

Walang pakialam sa paligid. Parang gusto niyang iparamdam na andito siya, na hindi niya ako iiwan, na ako ang mundo niya ngayon. Sa isang iglap, wala na rin akong pakialam kung may makakita man. Tinugon ko ang mga halik niya ng buong-buo—malalim, sabik, at may konting desperasyon. Para akong inaalis ang lahat ng sakit kay Larkin at isinusuko iyon sa mga labi ni Killian. “You taste like heartbreak,” bulong niya habang unti-unti niyang ibinaba ang halik niya sa leeg ko.

"He promised me that he will marry me as soon as I say yes! Ang sabi niya susuportahan niya ako sa mga pangarap ko at hihintayin niya ako kung kailan ako magiging handa-” "But promises are meant to be broken, Gail," May lungkot ang mga matang wika ni Nerissa habang nakatingin sa kanya ng may luha sa mga mata. "Remember when you broke your promise to me? Anyone can break a promise, Gail, even the most important people in your life. Accept the fact that no one stays the same for a lifetime, Gail. We don't always get what we want.” Lumapit ito sa kanya at yumakap habang umiiyak. Dama niya ang awa at pakikiramay nito sa kanya.