Spoken Poetry Para Kay Crush の小説・ストーリー

Pababa, pataas at akala mo dagat dahil paalon-alon. Ilang oras ang nilaan ko pero hindi talaga magandang tingnan. Hindi ko na lang hinabaan ang sulat ko para hindi ako mahirapan. Mas maganda kung huwag ng magpaligoy-ligoy pa. Baka mawalan lang ng interes si Marko ba basahin ang sulat ko. "Marko unang beses pa lang kitang makita crush na kita. Sana magustuhan mo din ako."

biglang bawi ko, pero mukhang hindi na iyon bumenta sa kanila. Mas lalo silang lumapit sa akin. Nakagat ko ang aking ibabang labi. "O siya ganito kasi iyon," saad ko para matapos na nga sila sa pag gigisa sa akin. Umayos sila sa pagkakatayo ngunit pareho naman silang nakapamewang na nakatingin sa akin. Huminga ulit ako ng malalim. "Ganito kasi 'yun, meron itong si guy na... o sige sabihin na lang nating crush ko, pero hindi ko sure kung crush niya rin ako..."

umiiling na sabi nito bago tumalikod para bumalik ng kotse. Tse! Atribido! Inis na sabi ng isip niya sa kakatalikod lang na binatilyo. Hindi siya kumikilos sa kinatatayuan hanggang sa umalis na ang kotse. Nang mawala na ito sa pangingin niya ay nabaling ang tingin niya sa librong nasa di kalayuan. Oh my! Compatible yata talaga sila dahil mahilig ding magbasa ang crush niya. Oo, crush na crush na niya iyong isa sa kambal.

biro ko sa kaniya na kinairita naman ng kaharap ko. “What are you talking about? Are you insane?!” wika nito sa akin na nakaarko na naman ang kilay. “Ay sus! Tatanggi ka pa talaga. Aminin mo na kasi na crush mo ako. Malay mo naman pareho tayo ng nararamdaman. Yiiieee!” dagdag ko pa sa pang-aasar sa kaniya.

I stucked out my tongue and the poor monkey at my foot is smirking at me! Kailangan ko na atang magpa-tawas kay Manang Didang kung sakaling nabubuhay pa! Palagay ko ay ginagambala ako ng masamang espiritu at kailangan ko na talaga ng orasyon bago pa ako mawala sa sarili at maging baliw! "Tseh! Usog lang to!" Masama kong tiningnan ang kawawang unggoy. "Hindi kita crush! Si Eros ang crush ko!"

Gusto ba niyang mapukpok ko ng upuan dito? Pinisil niya ang sariling palad, pilit pinipigilan ang sarili na hindi mapatawa o mapikon. Si Ivony naman ay mabilis na umiwas ng tingin pero sa ilalim ng hininga niya ay pabirong bumulong: “Humanda ka talaga sa akin…” sabay irap-irap pa na kunwari galit, pero sa loob-loob niya: Humanda ka sa puso ko, Crush, kasi wala ka nang kawala! Hehe!

Mayabang niyang sabi. Napa ngiwi ako at natawa ng tudo dahil do'n sa sinabi niya. "HAHAHA! sira ka ba? isipin mo nga, bakit naman ako magkaka Crush sayo? Kadiri ka." "Natural lang naman na magkaka Crush ka sakin kasi gwapo ako." "Ang yabang! Sa totoo lang 'di kita type 'no!" sabi ko at tinalikuran siya.

Nahihiya ako dahil sa katangahan ko kagabi. Habang tumatagal ay hindi rin napigilan nang bunganga ko ang dumaldal. "K-kagabi, tungkol sa sinabi kong crush thingy. H-hindi totoo yo'n okay?! S-sinabi ko lang yo'n para gumaan ang loob mo. Baka kasi mag-assume ka, s-syempre ayoko namang mangyari yo'n. Alam mo namang walang kontrol ang bunganga ko minsan. Kaya pagpasensyahan mo na ko. Hindi talaga kita crush okay?! Hindi kita crush! Maniwala ka sakin! Hindi talaga kita crush! Nako! Baka iniisip mong crush talaga kita! Ang feeling mo naman!"

Ang puso ko ay ayaw na naman magpaawat sa bilis ng pagtibok nito na para bang nakikipaghabulan sa mga kabayo na ang bibilis ng takbo. Hindi ako galit o naiinis sa sinabi niyang 'yon sa akin. Wala akong nararamdaman na ganoon matapos 'yon. Ang nararamdaman ko lang ay napapangiti ako habang paulit-ulit na nagrerehistro sa isipan ko ang sinabing 'yon niya sa akin na crush nga niya ako. Kung crush niya ako ay crush ko nga rin siya. Hindi ko lang siya crush, eh. Mahal ko na siya lalo na ngayon na nagkakaroon kami ng chance na magkasamang dalawa at gawin ang mga bagay na mas magpapalapit pa sa aming dalawa.

saad niya at nagpatuloy, "kung may pagtingin ka sa'kin tapos 'di ko masusuklian 'yun. Tapos sasabihin ko na alam ko na mahal mo ako. Magagawa mo pa rin ba akong harapin ng normal?" "Oo naman. Hindi naman mali ang mag-express ng totoong nararamdaman mo sa isang tao, eh," hindi man lang kumukurap na tugon nito. "At'saka, crush lang naman 'yun. Humahanga ka lang sa isang tao kaya bakit ka mahihiyang aminin 'yun? Magpasalamat nga dapat iyong crush ko dahil hinahangaan ko siya, 'di ba?"