Spoken Poetry Tagalog About Life นิยาย & เรื่องราว

sagot ni Romero habang umuupo sa tabi nila, "ang buhay ay tulad ng dagat – may mga alon na humahampas, may mga panahon ng katahimikan. Pero sa huli, ang mahalaga ay kung paano tayo lumalangoy sa gitna ng mga pagsubok." Isang kakaibang ingay ang narinig mula sa labas – mga yapak ng maraming tao. Maya-maya pa ay may kumatok sa kanilang pinto. Nang buksan ito ni Romero, tatlong binata ang nakatayo sa labas, may dalang mga bulaklak at prutas. "Magandang gabi po," bati ng unang binata. "Para po kay Sara ang mga ito."

Napakasimple niyang sinabi iyon, pero nakaramdam ako ng kakaibang tadhana, na para bang tunay kaming pinagtagpo at pinagbigkis noon pang nakaraang buhay. Nabuhay akong muli, kaya ano pa ba ang hindi ko paniniwalaan? Kahit ano pa ang nangyari sa nakaraan naming buhay, ang mahalaga lang sa akin ay ang buhay na ito, at kailangan ko siyang pahalagahan. “Huwag ka nang umiyak, nasasaktan ang puso ko,” bumuntong-hininga siya habang patuloy na pinupunasan ang mga luha ko. “Frostbite lang ito, gagaling din, kaya huwag kang mag-alala.”

Fallin' out, fallin' in Nothing's sure in this world no, no Breakin' out, breakin' in Never knowin' what lies ahead We can really never tell it all no, no, no Say goodbye, say hello To a lover or friend Sometimes we Never could understand Why some things begin then just end We can really never tell it all no, no, no But oh, can't you see That no matter what happens Life goes on and on So Oh baby, please smile Coz I'm always around you And i'll make you see how beautiful Life is for you and me Take a little time baby See the butterflies color's Listen to the birds that were sent To sing for me and you Can you feel me This is such a wonderful place to be Even if there is pain now Everything wo

Pero mas maganda sana ang pakiramdam ko kung napanood ako ni mommy. Sunod na ang mga contestant ng spoken word poetry at una si Delancy kaya nasa stage na siya ngayon. Habang ako naman ay nandito sa gilid at nakaabang sa tatlong araw niyang pinractice. Kung ikaw ay akin Kung ikaw ay akin, singtamis ng pulot ang bawat araw May kilig at lambing na kailanma'y hindi papanaw Ang bawat gising na malamig, ay pupunan ng kape sa umaga

Kabanata 65 Slap --- Hindi ko alam kung kailan ako magtatagal sa mundo. Nobody knows the perfect time for that. But if I'm going to decide, I hope I live endlessly. I want to spend my time with my love once. Nong namatay sila mama at papa, akala ko katapusan na ng mundo ko. Kahit na nagluluksa ako nun, pinipilit ko pa rin ang aking sarili na maging matatag dahil sa mga kapatid ko. Ayaw kong makita rin nila na nasasaktan ako. Ayaw kong makitaan nila ako ng kaonting kahinaan. I`ll live with enough courage and hope that things would be better after these. Minsan, dahil tao lang, nakakaramdam din ako ng pagod pero sa tuwing makikita ko ang mga kapatid ko. The enough light they show to me is enou

"Tawag ka sa labas." Biglang napahinto sa paghihiwa si Venus at lumitaw ang malawak na ngiti na may halong pagkasabik sa bibig niya. "Harujusko! Dumating na yata ang mga bagong plato na inorder ko online!" Impit pa itong tumili dahil sa hindi mapigilang excitement atsaka binitawan ang kutsilyo. "Ikaw bantayan mo muna 'yang pinakuluan ko." Atsaka na siya mabilis na nagmartsa paalis.

____________________ MELODY POV BUONG tapang kong sinalubong ang napakadilim na paligid, kinakapa ang bawat gilid na aking tinatahak, hindi alintana ang bawat putok ng baril kahit saan mang direksiyon, maging ang mga sigawan na nagmumula sa mga taong kinakain na ng matinding takot. Natatakot ako, pero kailangan kong mahanap si Zieg, nag-aalala ako sa buhay ko, pero mas inaalala ko ang buhay nang mga kasama ko.

I'm sorry. "Ang sarap mabuhay kaya't huwag mong kitilin ang iyong buhay. Ito'y hiram lamang sa diyos kaya't mag-hunos-dili ka. " Muntik na akong madulas sa gulat ng may nagsalita sa likuran ko. Dahil madilim hindi ko klaro ang kanyang mukha, naglakad siya papunta sa aking tabi at tumingin sa madilim sa ilog.

Sa tunay na mundo, isa ang buwan ngunit sa mundo ko, magiging buwan ang sinumang pinapahalagahan at minamahal ko. “Alam mo bang nang dumating ka sa rancho, ikaw 'yong liwanag na nagbigay sa akin ng daan na makaalis sa masalimuot kung buhay. Ikaw 'yong taong dumating na hindi ko inaasahan na magpapabago sa buhay na nakasanayan ko. Ikaw ang buwan ko, Thyme, pero sa'yo ko rin naranasan 'yong matinding sakit na higit pa sa masalimuot kong buhay. Hindi lahat ng liwanag na daan pwede mong sundan minsan kailangan mo ring magpatuloy sa daang madilim at hanapin 'yong liwanag na kahit kailan hindi ka iiwan at hindi mo magagawang talikuran.”

Hindi siya agad nakapagsalita. I have loved you and I always will Call it crazy but I know someday you'll feel This feeling I have for you inside I'm a hopeless romantic, I know I am Memorized all the lines and here I am Struggling for words I still don't know what to say What to say "Coz I don't have the courage to confess verbally my feelings to you Via. Does it disappoint you knowing my feelings for you?" Narinig ko ang bulungan sa likod na mukhang kami na ang pinag-uusapan.