Spoken Poetry Tagalog About Life Novels & Stories

Ang luluma ng karamihan sa mga tagalog at kastilang salita na ginamit pero masarap siyang basahin at maganda sa pandinig kapag sinabi. "Lubos ang aking lumbay. Nagising ako kaninang umaga na hindi binabati ng nakangiting sinag ng araw. Malakas na tikatik ng mga patak ng ulan sa bubong ang siyang nagpabatid sa akin na panibagong siphayo ang kailangan kong bunuin. Puspos ng kapighatian ang aking puso sa mga mensaheng aking nakalap mula sa aking panaginip na dapat kong itala dito sa aking tala-arawan."

It seems like I always owe my life. "Sa isla na ating pupuntahan. Paniguradong matutuwa ka doon. Masagana at mapayapa roon." Mapaklang saad niya. Ang ingay ng bangka. Ang wasik ng alon. Ang makinang na buwan. Ang malamyos na hangin. Ang tinig ng gabi.An ocean of blackness without any shore. Isang gabing di' pang-karaniwan sa lahat.

Lalo na ngayong kompleto kaming tatlo, parang sasabog ang puso ko sa saya. Naalala ko iyong ipinagdasal ko kanina sa simbahan na sana bigyan Niya ako ng lakas at mahabang buhay para magkaroon ako ng mahabang oras para alagaan at mahalin ang ang anak at asawa ko. "Obladi-oblada life goes on brah. La la how the life goes on" "Obladi-oblada life goes on brah. La la how the life goes on"

Alam KO marunong mag Tagalog ang akin Ama, gawa nang akin ina may lahi Filipino Ito Kaya madalas kausapin Ng akin ina ang ama KO SA pamamagitan Ng Tagalog, Kaya marunong mag Tagalog at makaintindi Ang Akin Ama, Bakit Ama bakit kailangan KO bumalik SA palasyo ganon pinaalis mo ko masaya na ko SA buhay KO masaya na ko SA semple buhay Meron AKO, 'Limang taon AKO nanahimik bakit kailangan gulohin ngayon, tanong KO SA akin Ama, hilam ang MGA luha KO SA akin Ama?

Habang gabi na, inayos nila ang isang napakalaking bonfire sa dalampasigan — ang apoy ay nagliliwanag na parang bituin sa gitna ng dilim. Ang lahat ay nakaupo sa paligid nito habang tumitingin sa buwan na bilog at maliwanag sa kalangitan, at sa mga bituin na parang kumikislap na binabati sila. Si Marco, ang lokal na mang-aawit, ay nagsimulang kumanta ng kantang “Salamat” sa Tagalog, at unti-unting sumali ang lahat hanggang sa maging isang malaking korus ang kanilang mga boses.

Mila sa stage: “Magandang araw po sa lahat! Ako po si Mila Montereal mula sa Montereal School… at ang talent ko po ay Spoken Word Poetry na may kaunting acting. Ang pamagat po ng aking tula ay… ‘Boses ng Batang May Pangarap.’” Nag-slow fade ang ilaw. Tumugtog ang instrumental sa likod (na si Liam ang nag-edit gamit ang cellphone app). Tahimik ang buong ballroom. "Sa harap ng maraming tanong, ako'y batang nagtataas ng kamay. Hindi para magreklamo, kundi para mangarap ng sabay. 'Di ako takot sa ‘Mali!’. Dahil bawat sagot, kahit may sablay, ay hakbang sa pag-unlad ng sarili." bigkas ni Mila.

Ano ba kase ang nangyari sa paligid ko? Ngunit sa kabila ng mga katanungang iyon, ang aking kasalukuyang kaligayahan at excitement para sa aming pamilya ay hindi nawala. Kasama si Thav, naramdaman kong walang pagsubok ang hindi namin malalampasan. Sa kabila ng mga lihim at mga panganib na bumabalot sa aming buhay, kami ay magkasama at handang harapin ang anuman ang darating. Lalim nun pwede na ako gumawa ng tula. Napagtanto ko rin na gumagaling ako sa wikang Tagalog yung medyo malalim siya. Sanaol diba? Ganito pala ako kapag buntis.

At kasabay ng pagtayo ko mula sa madilim na sulok na ito ay ang pag-asa na unti-unting maghihilom ang sugat dito sa puso ko. Enrique drove me home. Tahimik lang ang biyahe but we sat in comfortable silence. Hanggang sa binuksan niya ang radio. Parang nang-aasar ang Universe. Hindi awit ang bumungad sa radio kundi isang lalaking nag-de-deliver ng makabagbag damdaming spoken word poetry. Ipinakilala niya ang titulo ng kanyang piyesa, Mga Basang Unan.

Here’s the accurate Tagalog translation of your passage: "Ikinararangal at ikinagagalak kong makilala kayo, Ginang Margaret Ascott. Ako po si Kate, at isa ako sa inyong magiging kasambahay sa loob ng isang buwan." magalang niyang pagpapakilala. Malambing na ngumiti si Ginang Ascott sa kanya.

Ilang beses na inangkin hanggang sa magsawa na s'ya. "Anong plano mo for your birthday?" Tanong nya bago uminom ng alak. "Gusto ko na mawala sa mundo" sagot ko. Actually, ilang beses ko nang tinangka na gawin ang bagay na iyon ngunit lagi na lamang sumisilid sa aking isipan ang sinabi nina Nanay at Tatay noong nabubuhay pa sila. "Kahit anong problema o pagsubok, huwag na huwag mong gagawin ang bagay na iyon. Manalig ka. Tiyak may magandang mangyayari sa iyo balang araw"