Spoken Poetry Tagalog About Life Mga Nobela at Kwento

Paano iyon, kung gaano siya nag-iinarte at walang araw ilang oras lang ang nakalipas? Parang nababasa ang isip niya, hinila siya ni Mark sa yakap niya. “Okay lang ako, talaga. Medyo nadala lang ako sa iniisip ko kagabi. Napakaraming bagay… ang tila walang sagot, at lahat ng buhol na ito ay nag-kristal sa isang masungit na bukol sa aking puso. Dinudurog ako nito na parang bigat, at hindi ako makahinga, alam mo ba? Ngunit nang sa wakas ay naunawaan ko ito, nawala ang bukol. Ganyan talaga ang buhay, I guess. Gaano man ito kabigat na labanan, kapag itinulak nito ang sarili sa iyo, wala kang pagpipilian kundi ang lampasan ito sa alinmang paraan. Iyan ang halaga ng pamumuhay at paghinga, hindi ba?

parang maiiyak ng sabi nya. "Pero kailangan natin na maging bukas palagi sa mga mangyayari apo. Isa iyan sa tatandaan mo. Kailangan natin na tanggapin ng maluwag sa puso natin ang mga bagay na dumarating at nang yayari sa atin. Kasama na iyan sa buhay na mayroon tayo. Ikaw at ang anak mo, alam ko naman na may magandang buhay na naghi hintay sa inyo. Mahal ka ng diyos, apo. At palagi syang nakikinig sa mga dasal mo. Basta palagi lang sana na maging bukas ang puso mo at huwag mag tanim ng galit kaninoman. At kung sakali man na mawala na ako. Pangako, palagi ko kayong babantayan kahit pa hindi nyo ako kasama pisikal, narito naman kayo sa puso ko. Kayo na ang naging buhay ko, at kahit kailan wa

Napailing ako. Mukhang mas mahirap pa talaga ang buhay ko rito kaysa sa inaasahan ko. ****** LMCD22

WARNING!!!! RATED SUPER SPG!!! Some scenes contained harsh and vulgar words that are not appropriate for young readers. READ AT YOUR OWN RISK!!! HER POV Itim. Lahat ay kulay itim. Itim na ibig sabihin ay madilim, walang pag-asa, kalungkutan, walang kabuhay -buhay at walang kasayahan. Lahat ng iyon ang naglalarawan sa totoo estado ng puso at isipan niya ngayon. Makakawala pa kaya siya sa madilim na yugto ng kanyang buhay?

“Sparkling lights all over town Children's carols in the air By the Christmas tree A shower of shower of stardust on your hair.” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG]

Masama ba kung hihilingin ko na sana ay dalawa na lang kami sa mundo ko? A world where roses bloom And when you speak angels sing from above Everyday words seem to turn into love songs Give your heart and soul to me I'm willing to give my heart and my soul to him... And life will always be La vie en rose And when you speak angels sing from above Everyday words seem to turn into love songs Give your heart and soul to me And life will always be At aaminin ko, unti-unti ko nang nararamdaman... Unti-unti na at hinihiling ko'y kapag nabuo ko na'y tugunan niya...

I sighed before I stood straight and made my infamous poise as I look directly into their eyes. "A life is a book in progress, and would you believe that we are all the writers?" I started my speech. Nakita ko na prenteng nakaupo lang si ma'am Lea habang nakikinig sa akin habang si Damien ay nakahilig sa lamesa habang habang ang isang kamay ay nakahawak sa may baba niya, malapit sa labi.

pumikit ako at nagconcentrate, ngayon ko lang ito gagawin ulit. Inipon ko ang lahat ng mahika na mayroon ako, ramdam ko na lumalabas iyon papunta sa mga palad ko. Lumalamig ang pakiramdam ko, rinig ko ultimo ang pinakamahihinang tunog : ang paghinga naming tatlo sa loob ng kweba, at ang kakaibang paghinga ng Island Beast. Nang matunton ko ang lugar nito at alam kong tama na ang lakas na nasa aking palad, ay mabilis ko syang pinatamaan ng itim kong mahika.

Naglalakad na si Dhalia papasok ng Dorm, nagpunta lamang siya saglit sa kalapit na bakery para bumili ng kakainin. Nang mapansin niya ang paghangos ng mga mobile patrol at isang ambulansiya. Sinundan lamang ng tingin iyon ni Dhalia, napangiti siya bahagiya. "Mabuti pa ito, mawawala na sa mundo. Hindi na nito mararanasan ang hirap sa mundo,"piping pakikipag-usap ni Dhalia sa sarili lamang. Para sa kaniya napakapalad ng mga taong namamatay, dahil ibig lamang sabihin niyon ay tuluyan ng mananahimik ang buhay ng taong iyon.

Sa pulang tinta na tila padaskol na isinulat, nakasaad ang mga salitang nagpahinto sa tibok ng puso ko: “𝐴𝑘𝑎𝑙𝑎 𝑚𝑜 𝑏𝑎 𝑡𝑎𝑝𝑜𝑠 𝑛𝑎 𝑎𝑛𝑔 𝑙𝑎ℎ𝑎𝑡? 𝐴𝑛𝑔 𝑟𝑒𝑔𝑎𝑙𝑜𝑛𝑔 𝑖𝑡𝑜 𝑎𝑦 𝑝𝑎𝑟𝑎 𝑠𝑎 𝑏𝑎𝑡𝑎𝑛𝑔 𝑖𝑡𝑖𝑛𝑎𝑔𝑜 𝑚𝑜. 𝐵𝑖𝑙𝑎𝑛𝑔𝑖𝑛 𝑚𝑜 𝑎� ��𝑔 𝑚𝑔𝑎 𝑎𝑟𝑎𝑤, 𝐴𝑠𝑡𝑟𝑖𝑑. 𝐷𝑎ℎ𝑖𝑙 𝑘𝑢𝑘𝑢𝑛𝑖𝑛 𝑘𝑜 𝑎𝑛𝑔 𝑙𝑎ℎ𝑎𝑡 𝑛𝑔 𝑚𝑎ℎ𝑎𝑙 𝑚𝑜 𝑠𝑎 𝑏𝑢ℎ𝑎𝑦... 𝑡𝑎𝑝𝑜𝑠 𝑛𝑎 𝑠𝑎 𝑖𝑦𝑜𝑛𝑔 𝑎𝑚𝑎, 𝑎𝑛𝑔 𝑎𝑛𝑎𝑘 𝑚𝑜 𝑛𝑎𝑚𝑎𝑛.”