Spoken Poetry Tagalog Pandemya Novels & Stories

Biglaan pa! Babalik na sana ako ng kwarto ko ng mapansin kong nakaupo sa gilid ng hagdan si Spencer na tila natatae. "Hey, bakit ka nandyan" tanong ko sa kanya. "Natatakot ako" biglang sagot niya. "Malakas na bagyo ang kumuha sa mom and dad ko kaya tuwing malakas ang ulan, hindi ako makatulog kasi baka kuhain din nila ako"

tiim-bagang sabi nito. Tinuyo niya ang pisngi at marahang tumango. "Siguro nga maling minahal kita at isiping ikaw ang prince charming ko, at mali nga siguro na maghangad ako ng happily ever after kasama ka." "Hindi maling magmahal, Ana. Ang mali lang sumobra ka, naging makasariki ka, hindi mo inisip kung ano ang mararamdaan ko o mararamdaman ng taong nakapaligid sa'yo." Umiling-iling ito. "Happily ever after? Wala nu'n. Wake up! We are not in a fairy land. You are not Snow White nor Sleeping Beauty and I'm not your fucking Prince Charming! Nasa reyalidad tayo, Ana. Ang katotohanang walang happy ending!"

,i am so damn scared that i might be stuck in here at hindi na makabalik pa, mahirap mag isa sa dilim na ang tanging naririnig mo lang ay ang boses at iyak ng mga taong paulit ulit nakikiusap na bumalik ako, how i wish they knew that i want to wake up and come back as much as they want to but shit i just couldn't, i can not find the way back. All i could do is to hear them begging and crying, feeling their love for me but no matter how i tried to give them the signs that i can hear them ay wala, no matter how i scream my lungs out hindi nila naririnig, i am losing my shits damn it i am missing them so much specially my baby but i can not do anything but to cry and pray na sana ibalik na ako

sa bahay sa sariling bayan tahanan asilo sinilangang-bayan tinubuang-lupa basaysay Hindi na kinailangan pang magsalita ni davin para malaman niyang nasa likod niya ito, naramdaman niya ang pabango nito at pagkatapos ay ang mainit nitong hininga sa likod ng leeg niya, tinapat niya ang ulo niya sa gilid nang igalaw nito ang buhok niya. Ang labi ay papunta sa kanyang leeg na bahagyang dumampi sa kanyang balat, ang kanyang mga mata ay nakapikit habang ang kanyang kaibuturan.pumipintig.

“I’m sorry…” Nilusot niya ang kamay sa maliit na butas ng incubator at hinawakan ang kamay ng sanggol. Napasinghap siya nang hawakan ng sanggol angkanyang daliri at bahagyang humigpit iyon. Parang sinasabi ng maliit na kamay na, nandito ako, Daddy. “Salamat sa katatagan mo, anak,” bulong niya habang pinupunasan ang luha. “Si Mommy at Daddy, sobrang proud sa’yo.”

"For Pete's sake, Gracie! Why are you so into my secret? Ano bang kinalaman ko diyan sa bumabagabag sa iyo?" "Gusto ko lang malaman. Hindi ako makakatulog kapag hindi mo sinagot ang tanong ko." "Wait! Ikaw ba ang nakabunot?" Nagdududa ang mga tingin nito. Napangiwi siya rito. "M-Maybe? So tell me kung ano. Okay lang kung hindi iyong secret mismo. I just want to know if may verb at kung anong tense. Please, David?" Huminga ito nang malalim. "Fine. My secret has three words and has a verb. Ang verb na naisulat ko ay present tense. Satisfied?"

sabi ko "Edi magpakasal tayo ngayon din." bulalas niya, kaya agad ko namab siyang nahampas "Akala mo gano'n lang 'yon? Kahit kailan talaga." Nakita ko naman ang pag bungisngis niya. "Ikaw nagsabi na hindi pa tayo kasal kaya hindi ka uuwi dito. So I suggest na magpakasal na tayo para makabalik kana ulit dito."seryosong wika niya

Sabi ko sabay tulak sa kanya palayo saka ako tuluyang pumasok sa loob ng banyo. Narinig ko pa ang mahinang pagtawa nito sa naging reaksyon ko. Gosh! Masyado akong halata! Landi landi mo na Leah! ---- Kinabukasan ay gumala kami sa tabi ng dagat at nagpunta din kami sa iba't ibang souvenir shops. Ngayon namin e ce-celebrate ang fifth monthsary nami kasi masyado kaming pagod sa byahi kahapon.

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

🎵 Ilang gabi pa nga lang Nang tayo'y pinagtagpo Na parang may tumulak Nanlalamig nanginginig na ako Akala ko nung una May bukas ang ganito Mabuti pang umiwas Pero salamat na rin at nagtagpo Torete, torete, torete ako Torete, torete, torete sa 'yo 🎵 May mga taong pinagtagpo at pagtatagpuin pa ulit ng tadhana at iisipin nila na sign na yun na sila ang para sa isa't isa pero hindi pa din pala.