Novel & Cerita Spoken Poetry Tagalog Pandemya

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

“Ano ka ba Ate, naiintindihan ko po. Siguro nga paraan ng Diyos iyon para mapaglayo kami at magtagumpay muna ako sa aking pangarap. Bago kami muling pagtagpuin. Hindi natin alam. May nakalaan pang pagkakataon para sa amin. Hindi rin siguro kami para sa isa’t isa. Hindi itinadhana. Kaya I am just open to all the possibilities na lang. I am not a day dreamer, I am a believer, that after every painful love I have gone through, it is just an experience to crack open the deepest parts of my core and allow to me to delve into a passion so rare, that I will find a love that was almost, never meant to be” “Grabe ‘no. Kahit yung pang-English mo ibang level na. Parang call center yung bitaw mo ng mga

Sinabi ng magandang babae na nasa stage gamit ang hawak niyang mic na, “Ladies ang Gentlemen, ako nga pala si Penny at ako ang magiging host ng Poetry League ngayong tao. Magbibigay na ako ngayon ng isang tema na pagbabasehan ng lahat sa paggawa ng kanilang mga poem. At ang sinumang makagawa ng pinakamagandang poem ay makakatanggap ng titulong Gifted Hibiscus Scholar! Dapat niyong malaman na ang titulong ito ay ang pinakamataas na parangal na matatanggap ng mga scholar at literati sa buong New World!” Tumingin si Penny sa kanilang paligid at sinabing. “Nasa gitna na tayo ngayon ng taglagas kaya ang magiging tema ng Poetry League ngayong taon ay tungkol sa Taglagas. Ang sinumang makakagawa ng

Nang may isang lalaki na pumasok naka barong panga “katulad ng mga alon sa dagat ay hindi kumukupas ang pag-ibig ko saiyo, aking irog ko ay sagutin mo ako. Katulad ng ibon sa himpapawid hindi titigil ang pagkumpas ng aking pakpak para ikaw lamang ay mapuntahan at aking masilaya--” "Tigil" sigaw ko at tumigil nmn siya habang nakatingin sakin "Ano kaba? nanliligaw kaba? Kung hinahanap mo nililigawan mo wala dito!!!, hindi poetry competition ang pinuntahan mo hah! Kundi entertainment kundi kanta at sayaw pati pag arte hinahanap namin hindi yung lintik na mag tula² ka dyan." inis Kong sabi

Mataas ang kanilang emosyon ngunit pakiramdam niya rin ay inaapoy siya ng maalab na apoy habang kayakap ito sa ilalim ng tubig at bula sa tub na iyon. “N-nasaktan kita…” Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “

Dane’s PoV Bumabalik lahat ng alaala ko nang tumapak muli ako sa Forest of Levi. Mas lamang ang numero ng masasayang bata na naglalaro, mga matatanda na tahimik na namumuhay. Wala silang kaalam alam sa mangyayaring wipeout. “Psst! Dane.” Lumingon lingon ako sa paligid. “Psst! Dane.” “Sino ang nandyan? Ipakita mo ang sarili mo.” hindi ko man lang nadala ang mga dagger ko, patuloy lamang ang pagtawag sa akin ng tinig na iyon.

Huminto muna siya sa pagsasalita at pinuno ng hangin ang dibdib bago nagpatuloy. "Nitong mga nakaraang buwan alam nating ang daming nangyari. Nagkasakitan, nagkatampuhan, nagkasumbatan pero ganoon nga siguro kapag nagmahal na kahit na anong mangyari ay hindi mo maiisipang mag-give up. Kahit masakit pero paggising mo araw-araw ay hindi ka nawawalan ng pag-asa." Tuluyan na itong bumaba at dahan-dahang naglakad papunta sa akin.

Ang mga kamay kung saan nila pinaiikot sa sistemang binuo upang wasakin ang lahat. Hindi ko alam kung saan nila ako dadalhin. I just closed my eyes but words aren't showing. Only darkness. I failed. I failed to fight for our freedom. "The last word of the day is PNEUMONOULTRAMICROSCOPICSILICOVOLCANOCOCONIOSIS. " I till hear Mikey's voice. Paano na lang ito magtatapos? Paano kami makatitikim ng ilaw—ng pag-asa.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Yung santo na binigay sa amin ni Mama noong nasa sasakyan kami. Nag sign of the cross ako para simulang magdasal. "Lord, Sana po buhay pa ang pamilya ko. Sana, Hindi sila nag-aalala sa akin. Panatilihin niyo po sila at kaming naririto na ligtas at malayo sa kapahamakan..." tumulo ang mga luha ko "...S-Sana po, Hindi pa iyon ang huli naming pagkikita at sana rin po, Matapos na ang epidemyang nangyayari sa mundo at maparusahan ang dapat parusahan. Amen"