Spoken Poetry Tungkol Sa Ina Novels & Stories

Parang isang panaginip lang ang lahat. As in 'Parang' talaga ang lahat. "Totoo bang nangyari yon? " halos utal kong wika. Matukso itong ngumiti sa 'kin. "What's yon, baby ark?" Inis ko itong hinampas sa dibdib n'ya. "Basta yong ano, yon na nga! Yon na yon!" tuluyan itong humalakhak sa tawa, mukhang tuwang-tuwa sa pang-aasar. Kumunot ang noo dahil sa inis. Wala namang nakakatawa sa sinabi ko. Hindi ko lang talaga kayang banggitin ang bagay na yon.

tanging naitugon ko lang. Tinapik niya naman ako sa aking braso at nag-iwan pa siya ng mahiwagang mga salita bago ako iniwan sa kinatatayuan namin. "Nakikita ko naman, iho sa iyong mga mata kung paano ka tumingin sa kaniya… ito ay puno ng pagmamahal. Minsan kasi kahit magbulag-bulagan tayo sa totoong nararamdaman natin ay titibok at titibok pa rin iyan sa tamang tao na para sa atin. Tandaan mo, iho… hindi bulag ang pag-ibig, sadyang tumitibok lang ang ating puso sa taong bubuo sa atin kahit hindi mo man siya makita gamit ang iyong mga mata. God bless you and choose to be happy." At napatigil naman ako sa mga payong iniwan ni Mother Thessa sa akin. Hindi ko alam ang iisipin o gagawin, nakatay

“Ang pamagat ng tula na isinulat ko ay ‘Sa Taong Dumurog Ng Puso Ko’.” Unang sumilay ang mga mata ko sa’yo Unang minahal Unang binigyan ng halaga Ikaw ang una ko sa lahat ng bagay Pero umalis ka Iniwan ang puso kong nag-iisip Nagtatanong kung bakit hindi ako sapat para manatili ka Hindi nga ba talaga? Nangako kang babalik Oo, tinupad mo naman Binigay mo ang lahat ng gusto ko

naka-unan cya sa dalawang binti nito. "I miss you Babe..." wala sa sariling wika nya. "Ilang oras pa lang lang akong nawala na-miss mo na ako agad?" Natatawang wika ni Inigo, sinasakyan nito ang amats ya. "Bakit ka kasi naglasing eh hindi ka naman uminum?" tanong nito sa kanya. Hindi naman ito galit habang pinagsasabihan cya. "Gusto ko lang ma-exprience na uminum, saka kasama ko naman ang mga kaibigan ko at dito naman ako sa loob ng resort kaya malakas ang loob ko!"

Chapter 11 "INIISIP ko kung bakit ganito ang langit nilayo ako sayo Hindi ko matanggap mahirap magpanggap Na ako'y hindi bigo Ngunit 'di ko rin inaasahang mangyayari 'to Kung ikaw ay alaala na lang Paano na ako..."

Binuklat ko sa page kung saan nakalathala ang tula at mensahe para sa akin at binasa ito. Ikaw ang Aking Sinta sa walang hanggan By: H. A. C. Sa gitna ng katahimikan, naririnig ko ang iyong tinig— hindi sa ingay ng mundo, kundi sa pagitan ng aking mga tibok, sa bawat himig ng aking paghinga. Ikaw ang dalangin na hindi ko inusal, ngunit tinugon ng langit. Isang bulong sa hangin,

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Venus POV "Tama 'yan, mahalin n'yo ang isa't-isa- ipakita n'yo sa isa't-isa kung gaano nga ba kayo kahalaga. Kasi hindi natin alam ang mangyayari bukas. Ang dami kong pinagsisihan ng mawala sa akin ang asawa ko at ni-hindi man lang ako nakabawi sa kanya. Kaya kayo? Madami pa kayong magagawang magagandang alaala."

Nasa malapit lang din sina mama at ang dalawa ko kung kuya kaya when I give them heads up ay dumating naman sila on time. When Meg opened the back of my car, habang nakatalikod sa akin ay doon ko na ako lumuhod sa kan'ya without her knowing all her visitors, her family and my family were all in front of the building and when I started reciting my own composed spoken poetry my tears began to fall. Especially when I managed to utter the question that I have been practicing for the whole night halo-halo na ang nararamdaman ko. Kabado, natatakot, hoping pero masaya.

Maria. ‘Ikaw ba talaga ang totoo kong ina kung sakali’ parang may buhay na pagkausap niya sa picture. ‘Pero imposible pa rin dahil ilang araw siyang naging laman ng isip ko, kung kaya pati sa panaginip ko ay pumapasok din.”