Spoken Poetry Tungkol Sa Kasarian Novels & Stories

At sa wakas ay nahanap ko na rin Ang aking tanging hinihiling Pangako sa 'yo na ika'y uunahin At hindi naitatanggi Ang tadhanang nahanap ko sa 'yong pagmamahal Ang dudulot sa pag-ibig natin na magtatagal Nagsimula ang seremonya. Kailangan naming sabihin ang vow namin sa isa’t isa ni Russel. Pangako na alam naming galing sa aming puso. Hindi naman kailangan i-memorize pa ang binubulong ng puso. Isatinig lang naming ang sinisigaw ng aming damdamin. At nang hinawakan niya ako at isusuot ang singsing sa aking mga daliri ay bumuhos na muli ang luha dahil nanggagaling sa puso ang aming mga binitiwang mga salita.

Ang mga labi namin, magkahinang; ang mga palad, magkahawak; ang mga katawan, magkasugpong. Hindi na kami nag-usap. Puro ungol, halinghing, at mahigpit na yakapan. Mabilis, marahas, puno ng takot at pagnanasa—pero higit sa lahat, puno ng pag-ibig at pag-angkin. Bawat pag-ulos ko, parang sinasabi kong “Akin ka lang. Sa’kin ka lang.” Bawat daing niya, parang sinasabing “Huwag kang bibitaw.” Sa bawat sandali, parang kami lang ang may karapatan sa mundong ito—walang ibang tao, walang ibang batas, walang ibang hinaharap kundi kami.

Oh, my God! “Anong mali? Anong mali sa babaeng babae rin ang nais? Anong mali? Anong mali na magpakatotoo hanggang sa huli? Bawal ba? Bawal ba na ipakita sa inyo? Kung ano ang tunay kong ninanais gumuho man ang mundo? Mahirap ba akong mahalin? Bawal ba akong mahalin? Dahil hindi kami kabilang sa mundo, hindi kabilang sa klasipikasyon? Hindi alam kung anong bibilugan, kung babae ba o lalaki? Pero may mali ba sa pag-ibig? Alam mo, lahat ng ‘yon nawala.” Nagsimula ng umagos ang luha ko sa mga mata ng marinig ko ang pa-spoken poetry ni Alex at ang pagbukas niya ng box ay tumambad ang kumikinang na singsing.

Puno ng sinseridad na wika niya kaya buong puso akong ngumiti. Buong araw ko na ata ang sumigla at sumaya dahil sa nangyari kagabi. Hindi ko alam kung paano itatago kay Tanya gayung napakagaling nun na mangilatis. Siguro magkukwento ako pero filtered, iyong pili lang na eksena dahil may rated SPG pa naman. Lalo pa't bumigay na talaga ako. Pasalamat nalang talaga na grabe ang respeto at pagpipigil ni Alas kaya ngayon ay buong buo pa rin ang pagkababae ko.

“Ladies and gentlemen, friends and family — este, kami lang naman ‘to — welcome po sa unang Mommy Appreciation Program!" Napahagikhik si Liam habang pumalakpak ng todo. Si Amara naman, kumakaway sa hangin na parang may audience talaga. Spoken word poetry ni Liam. Tumayo si Liam na parang nasa entablado, medyo nanginginig pa, pero may tapang. “Si Mommy ay hindi lang taga-laba, Siya rin ay doktor pag ako'y may luga, Siya ang sundalo sa gabing madilim,

ilang sandali pa ay nagsimula na ang seremonya. "ANG PAG-IBIG AY MATIYAGA AT MAGANDANG LOOB. HINDI MAIINGGITIN, HINDI MAYABANG, HINDI MAPAGMATAAS MAN. HINDI MAGASPANG ANG PAG-UUGALI, HINDI MAKASARILI, HINDI MAGAGALITIN AT HINDI MAPAGTANIM NG SAMA NG LOOB SA KAPWA. HINDI ITO NATUTUWA SA MASAMA BAGKUS NAGAGALAK SA KATOTOHONAN.

Kariel cleared her throat, at tinnanggap ang alok ng kausap. “Friends.” “Wow! Thank you,” Wala iyon.” Tugon niya rito. Ang kaninang tensyon ay nawala na at napalitan ng mahinang tawanan dahil sa mga kuwelang kuwento ni Kiarah. Hindi naman pala masungit ang babae bagkus pilya at pala-ngiti. Minsan talag kailangan lang nating kilalanin ang mga tao bago natin sila husgahan.

How ironic that you have to experience the ugly side of life before you realize the beauty of it. Walang ibang katabi, kundi ang sarili. Mag-isang aawit sa dilim gamit ang mga liriko at ang sariling tono. Walang nakakaalam... na para bang lihim. Tanging ikaw lang ang nakakabisado. Ganiyan ang mundo. Pero kahit kailan... hindi ko ito kinasuklaman. Because the world has him. It has Hayes. Siya ang maiksing ligaya ko sa malupit na mundong ito.

Ang aming pagmamahal ay tila nagniningas, nag-aapoy sa gitna ng kadiliman ng aming pinagdaanan. Ang aming pagmamahalan ay hindi na lamang isang pisikal na pagnanasa, kundi isang pagbabahagi ng aming mga damdamin, ng aming mga pangarap, ng aming mga takot. Isang pagbabahagi ng aming mga puso, ng aming mga kaluluwa. Ang aming pagmamahal ay isang kanlungan, isang proteksyon sa gitna ng bagyo ng aming buhay. Isang pagmamahal na nagbibigay sa amin ng lakas, ng pag-asa, at ng pananampalataya sa aming kinabukasan. Isang kinabukasan na puno ng pag-asa, ng pagmamahal, at ng isang maliit na takot. Isang maingat na pag-asa, isang maingat na pag-ibig. Ngunit sa sandaling ito, sa aming pagmamah alan, mak

Nang may isang lalaki na pumasok naka barong panga “katulad ng mga alon sa dagat ay hindi kumukupas ang pag-ibig ko saiyo, aking irog ko ay sagutin mo ako. Katulad ng ibon sa himpapawid hindi titigil ang pagkumpas ng aking pakpak para ikaw lamang ay mapuntahan at aking masilaya--” "Tigil" sigaw ko at tumigil nmn siya habang nakatingin sakin "Ano kaba? nanliligaw kaba? Kung hinahanap mo nililigawan mo wala dito!!!, hindi poetry competition ang pinuntahan mo hah! Kundi entertainment kundi kanta at sayaw pati pag arte hinahanap namin hindi yung lintik na mag tula² ka dyan." inis Kong sabi