Novel & Cerita Spring Locks

Inobserbahan ko munang mabuti ang paligid bago tuluyang lumapit sa pintuan. Kinapa ko ang bulsa ko dahil nandoon ang ID ko at kasama no'n ang RF Card ko. Digital door lock kasi ang gamit namin. This is not safer than keyed door lock though, parehas lang din. Nag-suggest lang talaga ako na ito ang ilagay. Elise wanted this kasi, ganito daw kasi ang mga nakikita niyang door locks sa mga KDrama na pinapanood niya. You know? Everyday that goes made me realize how fool I am when it comes to Elise. Lahat na lang ng bagay inaassociate ko sa kaniya. Can you blame me though?

“Hayaan mo lang kung ano ang gusto niya. Asikasuhin mo na ang transfer procedures sa loob ng dalawang araw na ito.” “Opo, Sir. Tatapusin ko po ito sa lalong madaling panahon.” “Tsaka, fingerprint lock ba ang gamit sa apartment na ’yan o susi?” Sumagot si Rigor, “Susi pa rin po, Sir.” “Ibigay mo sa akin ang spare key.” “Copy po, Sir.”

Nakatayo siya sa maliit na kitchen counter ng suite, pilit na isinasara ang isang cute na lalagyan ng pagkain na may lock sa apat na gilid. "Why is this structural plastic device not snapping into place?" bulong ni Zion, halos mamula na ang kaniyang mukha habang idinidiin ang takip. "Raegan told me this brand has high-end alignment parameters, pero bakit ayaw mag-lock ng intermediate clip na ito?"

Inilibot ni Zavian ang tingin at nakita nito ang electronic combination lock. “Mavy, can you listen to me please?” malumanay na tanong ni Zavian, pero sapat na para marinig ni Maverick sa likod ng pintuan. “Ayaw mo talagang buksan? Kasi kung ayaw mo… papasok ako.” Sigurado siyang kahit password ay useless dahil naka-lock lahat manually. Hindi siya makakapasok—maliban na lang kung may master key.

"Y-Yes, thanks..." Akmang ipapasok ko na ang susi sa doorknob ng mapansin kong hindi 'yon naka-lock. Nangunot ang noo ko dahil hindi ko ugaling iwanan ang condo ng hindi naka-lock kahit na nga ba secured ang buong unit dito. "Is there something wrong?" Nagtatakang tanong ni Axel na ngayon ay nasa gilid ko na.

Pagkatapos bumili ng gamit, hinawakan niya ang manipis at madaling mabasag na saw blade sa kanyang mga daliri at nagsimulang lagariin ang kandado! Ang tunog ng pagkiskis ng metal ay nakabibinging “sizzle, sizzle,” parang kuko ng pusa na kumakaskas sa blackboard, habang may mga kislap sa ilalim ng madilim na ilaw ng kalsada. Hindi nagtagal, naputol ang lock cylinder! Kahit gaano pa kakomplikado ang password mo o kakapal ang lock, ito ang sinasabing pinakamalaking katotohanan—ang pagiging simple!

Isa-isa niyang binuksan ang mga pinto, mula dulo hanggang umpisa. Lahat ay walang laman. Walang gamit. Walang buhay. Para lang mga display. Hanggang sa tumapat siya sa isang pintong hindi mabuksan. Hinila niya ang doorknob. Sarado. Mas mahigpit kaysa sa iba. Kinuha niya ang susi mula sa tigre. Sinubukan. Walang nangyari. Kinuha niya ang susi mula sa leon. Umikot ang mekanismo at sa wakas, bumukas ang lock.

Ang iyak ng mga bata, ang nanginginig na katawan ni Lyka, at ang dilim ng basement ay parang unti-unting pumipiga sa kanyang dibdib. Hindi na puwede, bulong ng konsensya niya. Huminga siya nang malalim, umatras nang bahagya, at buong lakas na inumbag ang pinto. Isa. Dalawa. Sa pangatlo—KLANG! Bumigay ang lock.

“Kung ayaw mong buksan ito, pwes ‘wag mo kong sisihin kapag mabasag ko ang door knob mo!” Tyempong tumahimik ito nang mag-click ang lock. Talagang dumala ng locksmith ang asong ulol na ito? Nasa punto na siya para kunin ang baseball bat nang eksaktong bumukas ang pinto at niluwal ang h*******k! She turned around and met his piercing eyes who was still standing at the door.

"Mr. Esteban may paraan ba na mabuksan mo ito?” Napangiti si Esteban Natuklasan na niya ang combination lock. Ngunit hindi niya maisip ito nang higit pa at kahit na sa Earth, ang mga pintuan ng seguridad sa antas na ito ay malamang na gagamitin lamang sa mga bank vault.