Novel & Cerita Starlight April 2024

bulong niya sa sarili habang lumalakad palabas, “makikita mo na ako, Maddox…” Sa labas, tahimik siyang sinalubong ng gabing puno ng anino at liwanag ng buwan. Sa likod ng maskara, ang mga mata ni April ay nagliliwanag—halo ng pagmamahal sa anak, galit sa Elite family, at determinasyon na muling makapiling ang bata. Tahimik na nakamasid si Domerick mula sa lilim, alam na sa gabing ito ay hindi na niya kontrolado ang bagyo. Ang bagyong iyon ay si April—ang ina at lihim na tagapangalaga ng Lusffer heir.

May mag babarkada pa akong nakita na naka upo sa baba ng Basketball Ring, They form a circle and sing together. Habang mabagal na naglalakad hindi ko maiwasan na tingnan ang buwan, Napaka liwanag. Ang dami ring star kaya napakaganda tingnan. Sa Gabi ko lang talaga mas feel ang paligid. Tahimik, Walang masyadong tao dahil nasa kani-kanilang bahay, Payapa at malamig ang simoy ng hangin.

napatigil sya sa pagsasalita nang mapatingin sya kay Cairan na ngayon ay inilahad ang phone nya. Napatingin muna si Astria sa cellphone matapos ay tumingin ulit sa binata at bumalik ulit sa cellphone. She awkwardly get his phone. Napatingin sya sa wallpaper nang binata, his homescreen apps are simple halatang kay Cairan talaga eto, The vibes was like him peaceful, simple, cold and gloomy. His wallpaper caught her eyes, it was a photo of stars, in the dark night their has so many star that shines but the middle one shines the brightest.

“Inisiip ko kung sino kaya ang pumili ng date. April 1. April Fools.” Tinignan ni Avery ang calendar sakanyang phone. Malapit na ngang mag April 1. Bakit parang masyado naman atang nagmamadali si Jun? Hindi naman holiday ang April 1… Siguro May 1 pa! Ibig sabihin, gustong-gusto na talaga ni Jun na magpakasal para galitin si Tammy, o baka naman prinessure ito ng mga magulang nito.

Paliwanag pa ni Trixia. Habang lumalalim ang gabi ay natapos na ang masayang celebrasyon at napagpasyahan na nilang magbabarkadang matulog. Pero si Maica at Rim ay tinungo ang isang damohan at doon napag-pasyahang magpalipas oras. Kita sa kanilang inuupoan ang magandang buwan at napakaraming bituin sa langit. Nagni-ningning ang lahat ng mga ito na parang dyamante.

Hindi katayugan ngunit sapat na para maging panangggalang sa masakit na sikat ng araw. The petals of some flower are starting to wither. Siguro dahil ay hindi na nadiligan kahapon at ngayon. Wala rin akong balak magdilig. Siguro bukas. Hindi na magulo ang isip ko. Doon ako nagpalipas ng oras. Nang sumapit ang alas singko ay dumating si April. Matapos ng usapan naming kahapon ay agad siyang tinawag ng kanyang Mommy para sa isang family lunch date. Something that made me jealous… so much.

Habang siya ay naglalakad, ang banayad na kinang ng marangyang seda ay nakakuha ng liwanag, na pumukaw ng isang nakakabighaning paglalaro ng kumikislap na stardust, tulad ng isang celestial na sayaw na nakabalot sa kanya. Ang sweetheart neckline ay eleganteng nagpapakita ng sapat sa kanyang balat. Ang masalimuot na beadwork ng bodice ay tila isang konstelasyon ng mga bituin na bumaba sa kanya, ang bawat maliliit na butil ay sumasalamin sa liwanag tulad ng malayong kumikislap na mga ilaw sa kalangitan sa gabi.

Buwan lang siguro ang bibilangin bago malaman ng publiko iyon. Sana sa araw na 'yon, mayroon na akong ipagmamalaki. Hindi lang basta nawawalang anak ng mga Montero, kung hindi bilang si Adrienne Montero. Nagbuntong hininga si Kierra. "Rest up. The weeks ahead of us will be rough." "I am ready for it," determinado kong ani. Apat na taon akong naghintay para dito. Sa apat na taon na iyon, hinanda ko ang sarili ko upang makamit ang pinapangarap ko.

Bahagya rin ako’ng ngumiti nang makitang palapit siya at may dalang kape ng starbucks. “Hoy, teh! Ano’ng nginingiti mo riyan?” umepal agad si Suzette kaya nawala ang ngiti ko. “W-Wala,” Kumunot ang noo nila at lumingon sa likuran. Rinig ko agad ang impit na sigaw nila Clarisse nang makita si Andrew. “Omg! Si engineer!” Julie exclaimed. “Lalapit kay Dominique!” Niyugyog ni Suzette ang balikat ko. “Gaga, ang guwapo niya! Nanliligaw ba sayo?”

Hindi mawala-wala iyon sa isip ko ang mga pinag-usapan namin. "Anong ginagawa mo 'nak dito? Malamig na rito," My mother asked me. Napalingon naman ako rito. Sumandal ako sa railings ng teresa namin bago sagutin si Nanay. "Wala naman Nay, nagpapahangin lang," sagot ko. I looked up the sky and I saw a lot of twinkling stars and the beautiful full moon. Itinaas ko ang kamay ko na para bang inaabot ang buwan. It was beautiful and fascinating. My mother also looked up and admire the beauty of the moon.