Stay Home Novels & Stories

wala sa office Di kapag natapos tayo mag trabaho kasama natin ang pamilya natin diba sa'ad KO dito. ay tama ka madam di tulad dito, sa office. pag katapos mo mag work byahe Ka Ng matagal uuwi para matulog gigising upang pumasok Diba ang toxic wala na panahon sa pamilya kaya ako din ng request ky boss na home base muna. at isa rin ako na pili, kaya parehas na Tayo sa bahay mag work madam at hindi na natin makikita si hambong wika pa nito, kapag nakikita natin yun araw-araw tayo na toxic, mabuti pa sa bahay Diba. sabay Kami napatawa sa sinabi nito dahil totoo Naman.

Lalo kong nararamdaman ang pressure! Ayaw akong paalisin ni Elias pagkatapos ng party. He suggested that we are all tired and I should sleep in another suite in the hotel. May pagka conservative siya na nagustuhan ko noon at mas nagusgustuhan ko ngayon dahil iyon ang kailangan ko. I need space from him and from all the lying that is why I insisted going home. Dinahilan ko ang kunwaring trabaho kinabukasan. I can't stomach the thought that I am in a same small space with the angel I am lying to.

Kinakabahan ako ngayon sa kaniyang pagtatanong. “Stay away from Kein.” Ngayon, nakatitig na siya sa aking mga mata. “Go home. Why don’t you go home? Whatever I have done to you before. Fine, sorry, as long as you go home. Don’t be there with Kein.” Napahinga ako nang malalim. “Ilang beses ko bang sasabihing uuwi lang ako kapag nakauwi na ang parents nati—”

I have a feeling he's not going anywhere. Umupo ako sa kaniyang tabi. Binaba ko ang kaniyang paa sa aking coffee table, kinuha ko rin ang remote sa kaniyang kamay. I grabbed my blanket covering up myself since I had shorts and a tee on a my pjs. Naisip ko na baka aalis din siya pag wala akong gagawin at hindi ko siya kausapin. "No, hindi dapat ganito. Your life is sad. Doing nothing at home." He said.

Tiyak na magiging hassle pa para kay mama kung magpapalakad lakad at mag co-commmute pa siya sa byahe. Kaya mas okay ng dito na muna siya mag stay para sure ako na makakapag pahinga siya ng maayos dahil pag nasa bahay sya, alam kong di na naman niya mapipigilang gumawa sa gawaing bahay.

Tanong nito. “Ikaw na ang bahala." Kalmadong sagot ni Althea. Aalis na rin naman siya kaya wala na siyang pakialam kung kumuha man ng stay at home na katulong si Hendrix. Pero for sure kakailanganin niya ng mga maids dahil mukhang walang kayang gawin mag-isa ang babae niya knowing she's a spoiled brat.

Ligtas naman na siguro 'di ba? Nakangiti na ako habang nag-aabang ng sagot niya. Sana pumayag siya. Tapos kakain kami sa isang restaurant na kaming dalawa lang! Gusto kong gawin 'yon! The past few days has been very hard to us. He can keep me safe naman. Hindi niya naman ako pababayaan. “No, it's not yet safe outside. You have to stay here. We can't risk anything,”

Sagot niya. "Pero bakit nga? Like, do you have any other reasons aside from that? It's too simple and not that deep. Are you scared ba sa multo? That is why you do not want to be alone here?" Sunod sunod na tanong ko sa kanya. He sighed. "I am so uncomfortable staying at home alone," He replied. "You already heard about how workaholic my parents were. Even though may kasama ako sa bahay, feeling ko mag-isa pa rin ako. Yung mga kasama ko sa bahay, lalabas lang pag need nila mag-linis or mag-luto ng kakainin ko," He shared. "I am still alone. Wala akong kalaro or kausap. Kaya ngayon na I have new home, and may kasama na ako. As much as possible, gusto ko hindi ako mag-isa sa bahay. Gusto ko la

Puno ng emosyong turan ni mama sa akin kaya naman wala akong nagawa kung hindi umiyak lamang bilang sagot dito. Pagod na pagod na akong gumising sa araw araw kahit na alam kong hindi sila nagsasawang intindihin ang kalagayan ko. Gusto ko nang sumuko pero palagi pa rin akong dumidilat sa umaga. "I suggest that you take her home. Maybe, just maybe, she will somehow feel safe and comfortable at home. I don't think she could heal if she stays in this four-corner room."

Hindi na siya nagtaka pa nang agad itong tumabi sa kanya at yumakap. “The inventory is confusing me,” sambit nito habang nakayakap sa kanya. Hinaplos niya ang buhok ng binata. She hummed. “Why are you working from home? How about going to the office to confirm it in person. Iba pa rin talaga kung sa personal mo marini ang tungkol doon.” “I can’t leave you here,” he said. “Your mom and dad are always busy. I don’t trust my securities.”