Novel & Cerita Stay Home

nagdududang sabi ko. “Hon, hindi ko magagawang lokohin ka. Sa’yo lang ang titi ko,” sagot nito. “Kumain ka na,” napapailing kong sabi. “Audrey, pwede bang huwag ka na umalis pa abroad? Tulungan mo nalang ako sa shop. Or mag online selling ka o mag work from home. Hindi ko kasi talaga kaya na mag-isa,” seryosong wika nito.

mabilis na tanong ko habang patango-tango pa. “Can you stay at home for the time being? Huwag ka muna pumasok dito sa opisina. Doon muna kayo ni Ashira sa bahay para mas marami ang bantay. Hindi ko magagawa na makapagpokus sa trabaho ko sa Genova kung iniisip ko kayo ni Ashi sa dalawang magkahiwalay na lugar pa. Alam ko madami ang bodyguards dito at sa bahay pero gusto ko na magkasama kayo ni Ashi habang wala ako.” Pagpipilit pa niya sa akin.

Pinanliitan niya ako ng mata. “And why did you decide to stay in your old apartment? Do you think I would agree?” “Eh saan pala kami tutuloy alangan naman sa bahay ng magulang mo? Ayoko.” Ayaw kong mag stay sa bahay ng magulang niya. Baka mamaya katulad ng mga napapanuod ko sa mga tv. Mamaltratuhin kaming dalawa ng anak ko ng nanay niya eh. Isa pa, hindi naman yata tama na mag stay sa bahay nila kasi first of all sino ba ako? Okay lang naman kung si Atreus ang mag stay sa kanila kasi apo nila iyon kaso ako ba’t ako mananatili roon?

I said. "You can stay at your house," Mommy Emily suggested. "But how about you?" I asked. Siya lang din mag-isa at tanging kasambahay lang ang kasama sa bahay. Hindi na nga gaanong nakakauwi si Zandrey sa kanya, tapos papalipatin ko pa.

Pero wala na siyang ibang maisip na solusyon. Hindi niya puwedeng sabihin dito na mag-check in sa ibang hotel sa bayan, dahil isa rin itong public place at puwedeng mag-cause ng outbreak doon! Hindi niya puwedeng ipasa ang risk ng sakit mula sa sariling B&B papunta sa ibang negosyo. Kaya, ang kaisa-isang choice na natitira ay ang i-isolate ito sa bahay nila!

Na ikinataba ng puso ni Red. "Salamat! I know na wala siyang magagawa sa akin kaya hindi siya magtatangka na lapitan ako. Kayo ang alam kong lalapitan niya dahil hindi niya kayo hahayaan na mapunta sa tabi ko. Kaya para maiwasan na rin iyon, mas mabuti na manatili muna kayo sa loob ng bahay. I'm sure na maiintindihan naman ng mga bata, basta para sa safety nila."

Kinikilabutan kasi ako. “Maaga kang uuwi sa bahay. Huwag kang magpapagabi at kung maaari ay palagi ka dapat may kasama,” sabi sa akin ni Amayah. “No choice, Janessa, hindi tayo puwedeng magpagabi kasi magaganda tayo. Umiiwas lang tayo sa maaaring mangyari sa atin, ganiyan na kasi ang ginagawa namin simula pa noon. At, heto, safe pa naman kami hanggang ngayon,” sabi naman ni Mikyla.

Tinatanong niya rin ako kung uuwi na ba kaming dalawa sa bahay niya. "I asked you that same question minutes ago, Arianne. Depende sa 'yo kung gusto mo na umuwi na tayo sa bahay. Kung ayaw mo pa ay dito muna tayo sa gym. Mag-o-order na lang tayo ng kakainin natin pero ako ay hindi muna kakain ng rice. Alam mo naman kung bakit. Kung gusto mo rin na kumain ng walang rice ay wala namang problema lalo na nagsimula ka na ngayon na magwork-out muli. Ano ang desisyon mo? Are we going home now or you want to stay here for a while?" sagot niya sa akin na may kasamang katanungan.

"Sa bahay ng parents ko, ako magdidinner ngayon. Kayo na ang bahala rito sa bahay. Huwag nga pala kayong lalabas ng bahay, delikado para sa inyo." "Hindi kami lalabas. Dito lang kami, wala naman kaming pupuntahang iba." wika ni Marife na ikinatango ng ulo ni Berry. "Tama, mas safe kayo kung mananatili lang kayo rito sa loob ng bahay. Lalo ka na Berry." na nakatitig sa mukha ng dalaga. Nakatingin naman na sa ibang direksyon ang paningin ng dalaga.

Hindi ko pwedeng ipagsapalaran ang pamilya ko. Kailangan ko nang kumilos. Dapat ko nang kumbinsihin si Andrea na umuwi na lang kami sa sarili naming bahay. Doon kami ligtas. Doon walang matang nakabantay at walang taong pilit na binubuksan ang nakaraan. Bago pa mahuli ang lahat at mabisto ang lahat, kailangan na naming makaalis dito.