Stay Home Novels & Stories

"E anong oras na papa, at alam kong gutom na tayo atsaka baka wala na tayong maparadahan." "Kung gusto niyo ay pwede namang magtake out na lang tayo sa Jollibee tapos pupunta tayo ng Mcdo para magtake out din at sa bahay na lang tayo kakain?" suggestion naman ni mama. Actually it is a good idea to eat at home, dahil ang mahal ng extra rice. Mas makakatipid din kami kahit papaano. "Oo nga! Tapos ay magmovie marathon tayo!"

Hindi niya rin alam ang isasagot rito. "Do you agree?" Bumuga siya ng hangin. "Fine. I'll work as your personal assistant but wait until I find myself an accommodation. I can't stay here if I'm no longer a nanny." "No need for that. You can still stay here if you want." "You know I can't. Zara will be furious knowing an employee is living under your roof." Ilang sandali itong natigilan. "You can stay at my apartment near the company building."

“Stay at home ka na lang. Take care of yourself, me… and our future baby.” Ako naman ang natahimik. Kasi balak ko rin talaga siyang kausapin tungkol doon… pero magkaiba kami ng dahilan. “Ayaw mong mag-stop?” tanong niya habang inaangat ang baba ko. “Ang totoo… balak ko rin namang tumigil.” Huminga muna ako. “Hindi para mag-stay sa bahay… kundi para mag-aral ulit.”

Saka kami parehong napangiti. Sa mismong bahay ko siya pinatuloy para magpahinga. Maghahanap daw ito ng sariling bahay habang nandito sa bansa kaya hindi raw dapat ako mag-alala sa privacy ko habang nandito ito sa bansa. “I just need to do something, feel at home. There are some foods inside the fridge, you know what to do.” Binaba ko ang baso ng tubig sa lababo at saka ito nilingon.

Inayos ko ang paraan ng pagkakaupo. Hindi ko napansin na pumasok pala siya. "Hindi ako inaantok, Yvren." Sagot ko. Umiling naman siya. "I know you're sleepy, but it wasn't the reason why I wanted you to stay at home. You're in the third trimester, Samantha. Nararapat lamang sa'yo ang manatili nalang sa bahay." Pangangaral niya. "Kaya ko naman," pamimilit ko subalit hayun na naman at talagang pumikit-mulat.

“Not that I know of, karamihan sa kanila ay matagal nang naninilbihan sa pamilya namin. Mababait sila at loyal.” “Kung ganoon, sino?” tanong pa ni Ian. “Ang mabuti pa, tulungan mo na lang ako Ian. Let’s take an extra measure. Kailangan doble ang ingat natin. Hindi dapat mag-isa si Luisa.” “I agree, Kuya. Mas makakabuti na mag-work from home ka muna. Sa ganoon mababantayan mo si Luisa. Mabuti na ‘yong sigurado tayo.”

Talagang wala akong kakausapin? "Hmm... hindi na lang ako aalis. Mas okay na mag-stay na lang ako rito sa kwarto kaysa lumabas na mag-isa. Introvert ako, Garrett," inis kong sabi. "It's your choice. I'll be doing very busy for today so I'll be unable to come home so early. If you're hungry, just call a maid," bilin niya ulit. "Okay," walang gana kong sagot.

Kinakabahan ako ngayon sa kaniyang pagtatanong. “Stay away from Kein.” Ngayon, nakatitig na siya sa aking mga mata. “Go home. Why don’t you go home? Whatever I have done to you before. Fine, sorry, as long as you go home. Don’t be there with Kein.” Napahinga ako nang malalim. “Ilang beses ko bang sasabihing uuwi lang ako kapag nakauwi na ang parents nati—”

Hindi naman pa papasok si Shane sa opisina kaya stay ay home rin ito. Ilang beses niya akong inaya kung gusto kong mamasyal pero dahil natatakot ako na may bumaril ulit sa amin ay umayaw ako. Hanggang walang nahuhuling suspect ay mas gusto ko na sa bahay lang kami lahat. Sa loob ng kwarto ay agad bumalik ang kaba ko lalo ng magpunta si Shane sa banyo para maligo at ng lumabas ito at tanging bathrobe lang ang suot.

Tinawagan niya muna ito para sigurado. “Hindi naman. Nasa bahay lang ako, bakit?” “Unwind tayo. Gusto kong magpalamig,” yaya niya. “Sige, saan?” “Diyan na lang sa bahay mo. Baka nakapaligid mga kalaban natin. Mas safe diyan,” natatawang biro niya. “Sure! Maigi iyan at hindi na ako lalabas pa,” masiglang wika nito.