Stay Home Novels & Stories

“Kasya na kaya ’yon para makapag-rent?” “Well, tingin ko hindi—siguro ay studio type na bahay tapos iba pa iyong mga bills at iba mong babayaran.” Bumuntonghininga ako. “Hindi ko na talaga alam ang gagawin ko. Wala na akong ibang mapupuntahan.” “Puwede ka namang mag-stay sa bahay namin.” “Talaga? Puwede?” “Sophie, best friend mo ako. Alam mo namang nandito lang ako parati para sa ’yo. Puwede ka naman talagang mag-stay sa bahay namin kahit na kailan mo gusto.”

“Then stop running. Let’s go home.” 🎬 To be continued…

Malapit na ang pag-alis nila, 2 weeks from now. Nagulat kami nang inanunsiyo iyon ni Mommy sa amin habang nagdidinner kami sa bahay. Labag sa kalooban ng magkakapatid lalo na asawa ko. Pero wala silang magawa dahil doon naisipan ni Zarah na ituloy ang pag-aaral. Nandito kami ngayon sa bahay nina Kuya Matteo. Nagrequest kasi ito na sa rest house naman daw nila dito sa Tagaytay gaganapin ang salu-salo.

Sinabi niya ang tungkol sa kagustuhan niya na tulungan si James na pasanin ang kanyang mga problema. Tahimik na lumipas ang gabi. Bagong Taon na kinabukasan. Base sa nakasanayan sa lugar, magkasamang kumakain ang mga tao at lalabas sila upang bisitahin ang kanilang mga pamilya at mga kaibigan. Samantala, pinili ni James na manatili na lang sa bahay. Hindi siya pinilit ni Thea at ng ibang mga Callahan na umalis ng bahay.

"You can order your food for takeout, then I’ll bring you home." "No need. I am okay. I can go home by myself." Umiling siya habang patuloy na nakatuon ang mga mata sa akin. "I’ll drop you off. By the way, puwede ka na manatili sa condo ko pansamantalaa. Sigurado kasi ako na ipapa-imbestiga ka na ni Ica, at mas mabuti na alam niya na ibinabahay na kita. I don’t stay there, so there's no need to worry."

“I'm sorry for shouting at you. I didn’t mean it. I lose my cool.” Mas lalong sumubsob sa dibdib niya si Thea. “It’s okay. Just stay with me. Natatakot ako. Hindi ako puwede sa bahay namin dahil baka ibalik ako ni Mommy doon. Natatakot naman akong mag-isa dahil baka may mangyaring masama sa akin. I need you, Amos. Please, stay with me.” “Stay in my condo for the meantime.”

Bumuntong hininga siya, "pero hindi na siguro kailangan na hanggang dito sa loob ng bahay ay nakabantay sila dahil safe dito ang anak ko." "Tama si Dad, pakisabi sa tauhan mo po na huwag na akong sundan hanggang dito upang bantayan dito sa loob ng bahay." Sang ayon ni Kiana sa ama. Gusto niyang malaman kung ano ang nais nitong gawin sa kapatid niya. "Kung iyan ang gusto mo." Mukhang napilitang ani Xavier. "Pero dito lang sa bahay mo sila manatili sa labas nilang bantay mo."

"Okay ka lang ba talaga kung wala ang nurse?" "Mayroon siyang family business na dapat asikasuhin. Tsaka magmula ngayon ay gagaling lang ang mata ko, kaya binayaran ko siya ng pera at sinabihan siyang umuwi." "You should be fine if you stay home. Pero huwag kang lumabas mag-isa." "Oo." Dumating ang dalawa sa marangyang restaurant na pina-reserve ni Mike. Wala pang masyadong bisita sa oras na iyon, at nag-book si Mike ng mesa sa tabi ng bintana.

Hindi ko na tatangkain pa na lumabas sa bahay namin ni Austin. Kahit gusto ko magsaya hindi talaga pwede. Dahil may security guard sa labas ng bahay namin. Nangigigil talaga ako para akong wanted na ewan. Daming alam ni Austin wag siya mag-alala hindi na ako lalabas. Kumakain ako dito at nanonood ng TV. Sound Silence! Pero ayos na yung tahimik kaysa nandito ang impakta na yun.

Umiwas ako ng tingin rito at bumangon na ng tuluyan. "I'm going to work. Ikaw, wala ka bang pasok?" "You're not going to work, honey," prente nitong pagkakasabi. Tinaasan ko ito ng kilay. "And why not?" "Stay here. Take a leave." "Huh, what do you want me to do? Mag-stand by lang dito sa bahay mo?" Napapailing ako rito. "No, I won't stay here all day. Hindi ako sanay nang walang ginagawa."