Novel & Cerita Stay Home

Ayokong umasa habambuhay sa perang iniwan nila. Pagkatapos kong kumain ng simpleng hapunan, humiga ako sa luma kong kama. Habang nakatitig sa kisame... Isa lang ang iniisip ko. Stay in. Kung magiging stay-in maid ako... Makakatipid ako sa pamasahe. Makakatipid din sa pagkain. At higit sa lahat... Makakaiwas ako sa araw-araw na panunumbat ni Tiya Remy.

Pero wala na siyang ibang maisip na solusyon. Hindi niya puwedeng sabihin dito na mag-check in sa ibang hotel sa bayan, dahil isa rin itong public place at puwedeng mag-cause ng outbreak doon! Hindi niya puwedeng ipasa ang risk ng sakit mula sa sariling B&B papunta sa ibang negosyo. Kaya, ang kaisa-isang choice na natitira ay ang i-isolate ito sa bahay nila!

“Not that I know of, karamihan sa kanila ay matagal nang naninilbihan sa pamilya namin. Mababait sila at loyal.” “Kung ganoon, sino?” tanong pa ni Ian. “Ang mabuti pa, tulungan mo na lang ako Ian. Let’s take an extra measure. Kailangan doble ang ingat natin. Hindi dapat mag-isa si Luisa.” “I agree, Kuya. Mas makakabuti na mag-work from home ka muna. Sa ganoon mababantayan mo si Luisa. Mabuti na ‘yong sigurado tayo.”

Hindi naman pa papasok si Shane sa opisina kaya stay ay home rin ito. Ilang beses niya akong inaya kung gusto kong mamasyal pero dahil natatakot ako na may bumaril ulit sa amin ay umayaw ako. Hanggang walang nahuhuling suspect ay mas gusto ko na sa bahay lang kami lahat. Sa loob ng kwarto ay agad bumalik ang kaba ko lalo ng magpunta si Shane sa banyo para maligo at ng lumabas ito at tanging bathrobe lang ang suot.

“Kasya na kaya ’yon para makapag-rent?” “Well, tingin ko hindi—siguro ay studio type na bahay tapos iba pa iyong mga bills at iba mong babayaran.” Bumuntonghininga ako. “Hindi ko na talaga alam ang gagawin ko. Wala na akong ibang mapupuntahan.” “Puwede ka namang mag-stay sa bahay namin.” “Talaga? Puwede?” “Sophie, best friend mo ako. Alam mo namang nandito lang ako parati para sa ’yo. Puwede ka naman talagang mag-stay sa bahay namin kahit na kailan mo gusto.”

Malapit na ang pag-alis nila, 2 weeks from now. Nagulat kami nang inanunsiyo iyon ni Mommy sa amin habang nagdidinner kami sa bahay. Labag sa kalooban ng magkakapatid lalo na asawa ko. Pero wala silang magawa dahil doon naisipan ni Zarah na ituloy ang pag-aaral. Nandito kami ngayon sa bahay nina Kuya Matteo. Nagrequest kasi ito na sa rest house naman daw nila dito sa Tagaytay gaganapin ang salu-salo.

"You can order your food for takeout, then I’ll bring you home." "No need. I am okay. I can go home by myself." Umiling siya habang patuloy na nakatuon ang mga mata sa akin. "I’ll drop you off. By the way, puwede ka na manatili sa condo ko pansamantalaa. Sigurado kasi ako na ipapa-imbestiga ka na ni Ica, at mas mabuti na alam niya na ibinabahay na kita. I don’t stay there, so there's no need to worry."

“I'm sorry for shouting at you. I didn’t mean it. I lose my cool.” Mas lalong sumubsob sa dibdib niya si Thea. “It’s okay. Just stay with me. Natatakot ako. Hindi ako puwede sa bahay namin dahil baka ibalik ako ni Mommy doon. Natatakot naman akong mag-isa dahil baka may mangyaring masama sa akin. I need you, Amos. Please, stay with me.” “Stay in my condo for the meantime.”

Bumuntong hininga siya, "pero hindi na siguro kailangan na hanggang dito sa loob ng bahay ay nakabantay sila dahil safe dito ang anak ko." "Tama si Dad, pakisabi sa tauhan mo po na huwag na akong sundan hanggang dito upang bantayan dito sa loob ng bahay." Sang ayon ni Kiana sa ama. Gusto niyang malaman kung ano ang nais nitong gawin sa kapatid niya. "Kung iyan ang gusto mo." Mukhang napilitang ani Xavier. "Pero dito lang sa bahay mo sila manatili sa labas nilang bantay mo."

"Okay ka lang ba talaga kung wala ang nurse?" "Mayroon siyang family business na dapat asikasuhin. Tsaka magmula ngayon ay gagaling lang ang mata ko, kaya binayaran ko siya ng pera at sinabihan siyang umuwi." "You should be fine if you stay home. Pero huwag kang lumabas mag-isa." "Oo." Dumating ang dalawa sa marangyang restaurant na pina-reserve ni Mike. Wala pang masyadong bisita sa oras na iyon, at nag-book si Mike ng mesa sa tabi ng bintana.