Stella Iloilo Novels & Stories

Sumakay si Gabriel sa gitnang sasakyan. Pagkasara ng pinto, tinanggal niya ang kanyang sunglasses. Ang kanyang mga mata ay pagod pero matalas. Tumingin siya sa labas ng bintana habang umaandar ang sasakyan palabas ng hangar. Ang Iloilo ay isang probinsya na puno ng history at culture. Nakikita niya ang mga lumang simbahan, ang mga sugar cane fields, at ang payapang pamumuhay ng mga tao.

Pero dahil sa mga pahabol na utos sa kanya ay alas kwatro na rin siya nakaalis ng kumpanya. Kinailangan niyang sumakay ng bus at saka LRT at isa pang jeep. Alas sais na at papalubog na rin ang araw nang makarating si Jyla sa pribadong pantalan. Agad naman siyang namangha pagkakita sa malaking barko. Sa totoo lang ang iniisip niya ay isang yate lang ang sasakyan nila. Pero isa pala itong totoong barko at ang pangalan nito ay Stella. Dahil medyo madilim na, kita na ang makulay na pailaw sa barko. Halos hindi na rin ito naiiba sa malalaking gusali na nakapaligid sa Manila Bay.

Parang gusto niyang isaulo ang bawat detalye ng mukha nito, mula sa mata, ilong, bibig, pilik-mata, kilay, lahat. Makalipas ang ilang sandali ay marahan siyang tumingin kay Stella. "Mama Stella, pwede mo ba kaming kunan ng picture?" Bahagyang natigilan si Stella, dahil alam niya ang ibig sabihin niyon. Sumikdo ang kanyang dibdib habang nakatingin sa mag-ina. Nasasaktan siya at sobrang nalulungkot dahil alam niyang magkakahiwalay din ang mga ito

Ayun lang hehe. "Kayo pano kayo napunta rito?" Tanong naman nila. "Marami kaming ginawang kalokohan e.." ako na ang sumagot kaya lang.... "Kaya bagay ka dito...basura ka kasi" umepal si Stella kasama yung dalawa nyang alipores...Di ko naman alam pangalan nila kaya tatawagin ko nalang sila bilang...Alipores 1 at alipores 2,oh diba bongga.

“Kakalipat lang niya rito sa village natin, mga ilang bahay lang ang layo mula rito.” Tumango lang siya sa sinabi ng kaibigan. Nung bandang alas dos na ng hapon, nakita niyang lumabas na si Stella habang payong-payong ang isang malaking umbrella. Mukhang hindi siya takot sa init ngayon ah, samantalang dati ay konting sikat lang ng araw ay nagrereklamo na 'yan na parang ewan.

Nakapalibot sa kaniya ang tatlong lalaki at isang babae, lahat ay pamilyar ang mukha pero hindi ko alam ang pangalan. “Anyway, how are you guys?” Nilibot niya ang paningin niya sa amin at nahinto iyon kay Skyler. “I see you’ve made new friends. Hi, I’m Stella.” Nakangiting inabot ni Stella ang kamay niya kay Skyler. I looked away. Bahala siya riyan. Sakto naman at nakita ko ang waiter na papalapit na dala ang mga order namin. “I’m Skyler Perez, and this is Colleen Madrigal.”

“Ang Beach House Empire ay para sa iyo.” Nang maghanda sina Lia at Rafael para sa art exhibit sa beach house, dumating si Stella mula sa Visayas. Dala niya ang ilang mga box na naglalaman ng lumang dokumento ng Illustre. “Hindi tayo mag-iisa sa laban na ito,” sabi ni Stella. “Nag-iwan ng isang lihim na seguro ang Nanay ko laban sa mga tulad ni Isadora. Ang Sarmiento ay nagkaroon ng isang malaking kasunduan sa Illustre noong panahon ni Papa. Ang kasunduan ay tungkol sa isang kasal na naayos at ang lihim na pagkalugi ng isang malaking parte ng kanilang mana.”

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

Mga ilang minutong katahimikan bago siya tuluyang tumayo at humakbang sa unahan. “Hello, everybody! My name is Isabella Evangelista, from Isla Vermuda.” Biglang natawanan ang lahat. “Saang lugar iyon?” tanong mula sa grupo nina Juliet. Muling nagtawanan ang iba. “Stop it! Miss Evangelista, how old are you?” Napatungo siya sa hiya. “Twenty-two years old na po, Ma’am.” At muli siyang napatungo.

Sabi ko, pinipigilan ang sariling lumingon sa direksyon ni Caio. Umalis na nga kami sa plaza at umuwi. Doon na kami nagpatuloy sa pag-uusap. Hindi ko alintana ang pagod galing sa byahe dahil sobrang sabik na akong makausap ang mga kaibigang hindi ko kinausap sa loob ng maraming taon. Mabuti na lang, hindi sila nagbago. I think, I met genuine friends here in Iloilo. Specifically in this town.