Stephen Speaks Songs Mga Nobela at Kwento

Ang mga mata ni Stephen ay nagpakita ng higit pa sa kanyang mga salita—mga taon ng kinimkim na pag-aalala, paghahangad na hindi masabi, at isang pagsisisi na hindi na niya kayang itago. Hindi lang siya basta nagtatanong. Naghahanap siya ng kasagutan na napakatagal na niyang gustong marinig.

"So ano, paliwanag gagawin nyo, kahit sabihin nyo, tapos na ang klase na oras na yunat wala pasok, pero kumalat ang video, lalo na dito sa group ng school na ito, hindi ba kayo nahihiya sa ginagawa nyo, mga bata pa lang kayo, pero ang dami nyo na nalalaman." Hindi lang ako sumasagot, tahimik lang ako dito, at alam ko pinag tatangol ni philip ang sarli, nagulat ako sa sinabe nito, at gusto ko sya tadyakan, dahil sinisiraan ako dito. "Hindi kaba mag paliliwanag dito ms menquitta, dahil kung hindi ka mag sasalita dyan, parang inaamin mo ikaw talaga ang nang alok sa sarili mo."

Natigilan ako ng marinig iyon. "Atticus, Iyon ba ang step-brother, ni Celeste." Tumango ito. "Paniguradong narinig niya ang usapan namin ni Ce." Iling niya habang bumakas ang kalungkutan sa kaniyang mukha. "Ano ba ang pinag-usapan niyo ni Celeste, sana sinama niyo na lang ako para hindi ka nabugbog ng Atticus na 'yun."

I know he talks only to his family and some of his friends, but chatting. When the food arrived, Stephany was eating alternately and telling fun stories for me and Nathaniel to listen to. But it sounded like she was only talking to Nathaniel because their voices are getting louder and louder, laughing at each other. I don't want to interfere with them and I really don't understand their topic because they are talking about advanced music. They also talked about this new indie band. I can't cope up with their song suggestions because I literally have no idea about those songs. It all doesn't make any sense for me. They are both really cool together.

malakas ring sigaw niya. Hindi ako nakapagsalita. "What did she say? I don't kinda understand all of her sayings." rinig kong sabi naman ni Stephanie. I must forgotten to say, Stephanie is British in full blood. Hindi siya nakakaintindi ng ibang salita maliban sa salitang kinalakihan niya. Unlike me, who grew up in here, yet my family still speak Tagalog. That's why I grew up being a bilingual citizen. Marunong mag Tagalog dahil half- Filipino, at marunong ding mag English dahil bukod sa half- British ay dito na rin ako lumaki.

"Or not." Napailing na lang ako dahil sa tumatakbo sa isipan ko. "Ngayon niya lang sinabi sa akin na may dinate pala siya at ngayon ay nagpaplano na silang magpakasal. Seriously? Ngayon niya lang sinabi pagkatapos ay magpapakasal na sila? Anak niya ba talaga ako? Bakit wala akong alam na magkakaroon na pala ako ng step-mother at step-sibling? Tss!"

Hindi siya makapaniwala na kasama nito ang anak ni Louise. Nag-urong sulong ang mga paa ni Stephen kung kokomprontahin ba niya ito pero dahil gusto niyang ma-impress sa kaniya si Louise kaya ginawa niya ng hindi pinag-iisipan ng mabuti. "I'm the father." Singit ni Stephen habang naglalakad palapit sa kanila. Nangunot naman ang noo ni Johan nang makita ang lalaki. Kilala na nila ang isa't isa as common business partners ng Sullivan Empire.

Inangat niya ang baso ng tubig at uminom, sabay iwas ng tingin mula sa akin. Ilang minuto ang lumipas… “Magandang gabi po, Tita. Pasensiya na po, ngayon lang ako nakalabas para makabati,” ani Stephen habang nagmamano kay mom. “Ayos lang, iha. Naiintindihan ko naman,” sagot ni Mom na may ngiti. “Ah, Lily, Elaine, aakyat na tayo sa stage in fifteen minutes. Sumabay na lang kayo sa’kin, ha?”

Kasabay ng bawat click ng heels niya sa marmol na sahig ay ang unti-unting pag-init ng tenga ko. Tumigil siya sa harap ko at ngumiti. Pero hindi 'yong ngiting may respeto. Hindi 'yong ngiting may bait. Kundi 'yong ngiti ng isang taong gustong manghamak. "Now that you heard what my father said," ani Stephanie, nakataas ang kilay habang nilalaro ang diamond bracelet niya. "Natatakot ka na ba para sa kinabukasan ng kompanya? Kapag nag-pull out ako ng shares, babagsak agad ang Andres Company."

biglang singit ng matalik na kaibigan ni Bradz na si James. "Baka naman nagtanan na 'yon kasama ang totoong girlfriend niya," komento ng isang babae na nakita niyang kausap ni Carla noong gabi ng kanyang birthday party. At kung pagbabasehan ang paraan ng pag-uusap ng dalawa ay masasabi niyang malapit na magkaibigan ang mga ito. Kaya tiyak na alam nito na may ibang girlfriend si Bradz at hindi siya. "Kung wala kang magandang sasabihin ay malaya kang lumabas ng simbahan," mataray niyang sita sa babaeng nagsalita. Inirapan lang siya ng babae at hindi na nagsalita.